Henri Charles van Praag, bekend als Henri C. van Praag (Amsterdam, 18 juli 1894 – aldaar, 10 december 1968) was een Nederlands cellist en componist.
Van Praag was een zoon van de muziekleraar Hartog van Praag en Rachel Sequeira. Zijn oudere zuster Betsy van Praag was pianisteBetsy van Praag (Amsterdam, 30 maart 1886-Auschwitz, 21 september 1942) was opgeleid aan de muziekschool van de Maatschappij tot Bevordering der Toonkunst door Ulfert Schults en later door Dirk Schäfer en Fransz Weisz. Ze was pianiste alsook pedagoog aan de muziekschool in Dordrecht; ze wordt in Dordrecht herdacht middels Stolpersteine. Zie Stolpersteine Dordrecht (geraadpleegd 2 november 2021) en zijn oudere broer Siegfried E. van Praag (1888-1958) was vertaler en letterkundige.
Hijzelf was getrouwd met Jansje Kunst, ze kregen een dochter Jonette Constance.
Henri kreeg zijn muziekopleiding aan het Conservatorium van Amsterdam. Zo kreeg hij les van Isaäc Mossel op cello, Paul Loewer op piano en Sem Dresden in harmonieleer en contrapunt. Aanvullende studies vonden plaats op dwarsfluit en klarinet; dit vond hij nodig om zich te kunnen verdiepen in de mogelijkheden van houten blaasinstrumenten in de toepassing van zijn werken. Als componist werd hij door Wouter Paap in de Algemene Muziek Encyclopedie omschreven als “grotendeels autodidact”.
Vervolgens speelde Van Praag in een aantal orkesten, niet alleen binnen de klassieke muziek (symfonie-, opera- en operette-orkesten), maar ook binnen de jazz en het variété. Daarbij speelde hij soms saxofoon.
Van Praag gaf celloles aan de Muziekschool van Daniël Belinfante en de Amsterdamse Volksmuziekschool. Bovenstaande functies combineerde hij met het beroep van muziekcriticus in Het Parool.
Werklijst Henri C. van Praag schreef een aantal werken, waaronder werken ter scholing. De Algemene Muziek Encyclopedie noemt de volgende: 1946: Drie schetsen voor vier houtblazers 1957: Adelgund en Veenerick, kameropera op tekst van Mies Bouhuys 1957: Heaton concerto (voor strijkorkest) 1960: Drie schetsen voor zeven houtblazers 1960: Schoolmuziek voor twee blokfluitgroepen, drie vioolgroepen, cello, piano en slagwerk 1961: Fantasia sinfonica voor piano vierhandig en schoolorkest 1962: Duettino voor twee harpen 1962: Sonate voor klarinet en piano 1963: Fantasia a tre (fluit, hobo, fagot) 1963: Sonate voor vijf fluiten 1964: Impromptu voor harp en fluit 1965: Music for wind instruments 1965: Rhapsodical Music (voor twee violen) 1966: Mei-molentje, een cantate voor driestemmig meisjeskoor en schoolorkest (of piano) 1966: Drie studies in sonatevorm voor cello solo 1968: Four short pieces (laatste werk voor drie klarinetten, in 1972 uitgevoerd door het Nederlands Klarinetten Kwartet) Schoolklap (schoolopera op tekst van Mies Bouhuys) Aparte vermelding verdient Dixtuor, een werk voor vijf blaasinstrumenten (blaaskwintet) en vijf strijkinstrumenten (strijkkwintet). Het werd op 28 februari 1950 uitgevoerd door het Amsterdams Kamermuziek Gezelschap, plaats van handeling is het Concertgebouw (grote zaal) . Hij schreef ook wel muziek onder het pseudoniem Han Risée.
Kinderliedjes Ander werk bevindt zich in een heel andere hoek. IJs met slagroom (met bel en ijscoman) uit de jaren dertig is rond 1934 op 78 toerenplaat vastgelegd door het AVRO Kinderkoor onder leiding van Jacob Hamel (single Parlophon B17866). Het lied werd in 1968 gebruikt in de reclamecampagne Joris Driepinter van Nederlands Zuivelbureau (uitgave op flexidisc, of dat dezelfde opname is, is niet bekend). Acht kinderliedjes met muziek van Van Praag en teksten van Bep Otten werden gebundeld in Gelukkig niet te laat!, voorzien van illustraties van Johan Dijkstra. Zijn ervaringen als muziekrecensent bundelde hij in Dat hoor je dan, in 1961 uitgegeven in de serie Ooievaar Pockets, voorzien van een omslag van Hermanus Berserik.
Categorie:Nederlands cellist Categorie:Nederlands componist