Andrea II Muzaka (1319-1372) was van 1331 tot 1372 de prins van Berat en de zoon van Teodor I Muzaka. Onder zijn heerschappij wist het vorstendom Muzaka zijn territoriale hoogtepunt te bereiken door gebieden in het westen van het huidige Noord-Macedonië en het noorden van Griekenland te annexeren waarna de politieke macht van het Huis Muzaka in de regio aanzienlijk groeide. Tijdens zijn heerschappij voerde hij veelvuldig oorlog met het Keizerrijk Servië.
Biografie Andrea II was de zoon van de Albanese prins Teodor I Muzaka en een dochter van Pal Gropa, een edelman uit de huis Gropa. De Muzaka-dynastie was een invloedrijke adel uit Zuid-Albanië. thumb|200px|Fresco van Andrea II in het Sint-Athanasiusklooster in Kastoria. In 1331 volgde Andrea II zijn vader Teodor I Muzaka op als prins van Berat. Zijn regering viel samen met de uitbreiding van het Keizerrijk Servië onder Stefan Dušan. Tegelijkertijd probeerden het Huis Anjou-Sicilië hun invloed in het Koninkrijk Albanië te behouden. Andrea II onderhield daarom contacten met zowel Byzantijnse als Frans-Siciliaanse machthebbers. Hij werd door de Anjou's erkend als maarschalk van Albanië en sloot op 30 december 1336 een overeenkomst met de Anjou's. Andrea II werd vóór 1335 door de Byzantijnen erkend met de titel van despoot. Kort daarna keerde hij zich tegen de Byzantijnse machthebbers in zijn gebied. Tussen 1335 en 1341 steunde hij een opstand tegen het Byzantijnse gezag in Zuid-Albanië.
De uitbreiding van het Servische Rijk vormde vervolgens de belangrijkste bedreiging voor Andrea II. Tijdens de Byzantijnse Burgeroorlog maakte Stefan Dušan gebruik van de verzwakking van Byzantium om grote delen van de Balkan te veroveren. Ook Albanese gebieden kwamen onder Servische invloed te staan. Andrea II organiseerde samen met andere Albanese edellieden, waaronder leden van de Gropa-, Thopia- en Balsha-familie, verzet tegen de Serviërs. Rond 1340 versloeg hij Servische troepen bij Pelister in het huidige Noord-Macedonië. De Serviërs wisten vervolgens opnieuw invloed over het gebied van de Muzaka's te verkrijgen. De precieze omvang van de Servische controle over de gebieden van Andrea II is echter niet volledig duidelijk. In 1350 wist Andrea II Berat te heroveren van de Serviërs. Na de dood van Stefan Dušan in 1355 en het uiteenvallen van het Servische Rijk breidde Andrea II zijn heerschappij verder uit.
In de tweede helft van zijn regering bereikte het vorstendom Muzaka zijn grootste territoriale omvang. Andrea II breidde zijn invloed uit over Myzeqe, Berat, Tomorricë, Skrapar, Këlcyrë, Përmet, Opar, Devoll en Kolonjë. Zijn macht strekte zich daarnaast uit tot Kastoria in het huidige Griekenland. Het gebied van de Muzaka's liep daarmee ongeveer van de Adriatische Zee in het westen tot de omgeving van Korçë in het oosten en van de Vjosë in het zuiden tot de Devoll in het noorden. Andrea II bleef in deze periode samenwerken met andere Albanese prinsen. In de jaren 1360 kwam hij onder meer in conflict met Blasius Matranga, wiens gebieden in Myzeqe gedeeltelijk door de Muzaka's werden veroverd. Hierdoor ontstond rivaliteit tussen de Muzaka's en Karl Thopia, die eveneens zijn macht in Centraal-Albanië uitbreidde. Rond 1370–1371 behaalde Andrea II opnieuw militaire successen tegen Servische troepen. Hij breidde zijn macht uit richting Kastoria en nam het gebied in na de Slag bij Maritsa in 1371, waarbij het leger van de Servische koning Vukašin Mrnjavčević werd verslagen door de Ottomanen. Vervolgens wist Andrea II Marko Mrnjavčević uit Kastoria te verdrijven. thumb|Domein van despoot Andrea II. Andrea II Muzaka overleed in 1372. Na zijn dood werd het vorstendom Muzaka verdeeld onder zijn zonen. Teodor II Muzaka erfde onder meer Berat en Myzeqe, terwijl andere gebieden aan zijn zonen Gjin I Muzaka en Stoja Muzaka toevielen. De verdeling van het vorstendom betekende het begin van een geleidelijke verzwakking van de politieke macht van de Muzaka-familie. Andrea II wordt beschouwd als de machtigste heerser van het huis Muzaka. Onder zijn regering bereikte het vorstendom Muzaka zijn grootste territoriale omvang en speelde de familie een belangrijke rol in de machtsstrijd tussen Albanese edelen, Byzantijnse en Servische machthebbers en het huis Anjou.
Nageslacht miniatuur|250px|Het graf van despoot Andrea II en prinses Efimija in een kerk in een dorpje nabij Durrës, Albanië. Andrea II was getrouwd met de Albanese prinses Efimija Matranga.
Het echtpaar kreeg vijf kinderen: Gjin Teodor II Stoja Komnena Chiranna
Categorie:Geschiedenis van Albanië Categorie:Albanese adel