Edmund Aloysius Walsh S.J. (Societas Jesu, 10 oktober 1885 - 31 oktober 1956) was een Amerikaanse jezuïet en katholieke priester, schrijver, professor geopolitiek en stichter van de Georgetown University School of Foreign Service, de eerste school voor internationale zaken in de Verenigde Staten.
Hij stichtte de school in 1919 - zes jaar voor de United States Foreign Service zelf bestond - en diende als eerste regent.
Levensloop miniatuur|200px|links|John B. Creeden S.J. in 1922 Georgetown University School of Foreign Service Na de Eerste Wereldoorlog, vestigde Georgetown University een School of Foreign Service en vroeg Walsh om het te leiden. De school, de eerste in haar soort, was bedoeld om internationale vrede te bevorderen door diplomaten, zakenlieden, bankiers en handelaars te trainen middels een opleiding gericht op internationale relaties. De universiteitspresident John B. Creeden nam Walsh in dienst als eerste Regent. Klassen begonnen in oktober 1919 en de eerste klas studeerde in 1921 af. Na het stichten van de school, bleef Walsh tientallen jaren de school leiden. Het werd kort na zijn dood naar hem vernoemd, Edmund A. Walsh School of Foreign Service.
Internationale zaken miniatuur|1921 American Relief Administration poster met de woorden "The Gift of the American People" in het Russisch Walsh werd de katholieke vertegenwoordiger in de American Relief Administration (Hoover Mission tijdens de Russische hongersnood (1921-1922)). Walsh arriveerde in maart 1922 in Moskou. In juni 1922 stelde paus Pius XI Walsh aan als directeur generaal van de Papal Relief Mission, waarbij hij extensieve onderhandelingen voerde met de sovjetleiders over katholieke belangen in Rusland. Zo leidde Walsh de Papal Famine Relief Mission to Russia (pauselijke reddingsmissie voor de hongersnood in Rusland) in 1922, die er ook in slaagde voor het Vaticaan de heilige relieken van St. Andreas Bobola veilig te stellen. De relieken werden getransporteerd naar de jezuïtische hoofdkerk Gèsu in Rome door Walsh' jeugdvriend en assistent directeur Louis J. Gallagher, die later biografieën uitgaf van zowel Walsh als St. Andreas Bobola.The biographic note about Louis J. Gallagher in the back of: China in the Sixteenth Century: The Journals of Matteo Ricci (1942; reprint 1953) – an English translation, by Gallagher, of Matteo Ricci and Nicolas Trigault's De Christiana expeditione apud Sinas suscepta ab Societate Jesu Bij aankomst begon Walsh vriendschap en nauwe samenwerking met de belangrijkste leiders van de Katholieke Kerk in Rusland: aartsbisschop Jan Cieplak, monsignor Konstanty Budkiewicz en Exarch Leonid Feodorov. Leonid Feodorov was de nieuw aangestelde administrateur van de Russische Grieks-Katholieke Kerk van metropoliet Andrey Sheptytsky. Sheptytsky was van 1901 tot 1944 metropoliet van Gallicië en aartsbisschop van Lviv, ofwel metropoliet van de Oekraïense Katholieke Archeparchie van Lviv (Oekraïense Grieks-Katholieke Kerk). Sheptytsky werd ook de belangrijkste sponsor van de ontluikende Russische Grieks-Katholieke Kerk in 1907 met de goedkeuring van de Heilige Stoel en was verantwoordelijk voor de Russisch Katholieke hiërarchie tot kort voor zijn overlijden. Sheptytsky behaalde zijn diploma in 1894 aan het Jezuïetencollege in Krakau. Hij verwelkomde in 1941 de Duitse Wehrmacht, stelde in de zomer van 1943 kapelanen aan voor de 14. Waffen-Grenadier-Division der SS (galizische Nr. 1) en zegende nieuwe rekruten in de strijd tegen het Stalinisme.
Leonid Feodorov was al in gesprek met orthodoxe geestelijken, waaronder patriarch Tichon van Moskou en metropoliet Benjamin van Petrograd. Tikhon besprak met de Exarch en Vader Vladimir Abrikosov de mogelijke transformatie van de Russisch-Orthodoxe Kerk tot een van de Oosters-Katholieke kerken. Tichon bediscussieerde met zijn trouwe achterban de mogelijke hereniging van de Russisch-Orthodoxe Kerk met de Heilige Stoel onder de voorwaarden van het Concilie van Bazel (Florence) in 1439.Fr. Paul Mailleux, S.J. (2017), Blessed Leonid Feodorov: First Exarch of the Russian Catholic Church; Bridgebuilder between Rome and Moscow, Loreto Publications. Pages 155-187.
Er was in 1917 tijdens de Russische Revolutie al een American Red Cross Mission van William Boyce Thompson naar Petrograd afgereisd voor 'hulp', met in het team vooral bankiers uit New York.
Later werkte Walsh om voor het Vaticaan tijdens de Cristero-oorlog zaken te behartigen tussen de Kerk en de Mexicaanse staat en onderhandelde hij met de Irakese regering om in 1931 een American High School in Bagdad te vestigen, Baghdad College.
Na de overwinning van de geallieerden in de Tweede Wereldoorlog, diende Walsh als consultant voor de U.S. Chief of Counsel bij het Proces van Neurenberg. een van zijn taken was het ondervragen van de Duitse geopoliticus generaal Karl Haushofer, om vast te stellen of hij voor oorlogsmisdaden moest worden berecht. Haushofers theorie over internationale politiek zou hebben gediend om de Holocaust te rechtvaardigen.
Walsh was fel anticommunist, deels dankzij de informatie die hij opdeed tijdens het famine relief work in 1922. Walsh werd algemeen bekend als een anticommunistische schrijver en retoricus.
Walsh schreef The Fall of the Russian Empire: The story of the last of the Romanovs and the coming of the Bolsheviki (1928).
Categorie:Amerikaans jezuïet Categorie:Amerikaans schrijver