40 Gigabit Ethernet (40 GbE) en 100 Gigabit Ethernet (100 GbE) zijn groepen computernetwerktechnologieën voor het verzenden van dataverkeer met snelheden van respectievelijk 40 en 100 gigabit per seconde (Gbit/s). Deze technologieën bieden aanzienlijk hogere snelheden dan 10 Gigabit Ethernet. De technologie werd eerst gedefinieerd door de IEEE 802.3ba-2010-standaard en later door de 802.3bg-2011, 802.3bj-2014, 802.3bm-2015, en 802.3cd-2018-standaarden.
De normen definiëren talrijke poorttypes met verschillende optische en elektrische interfaces en verschillende aantallen optische vezelstrengen per poort. De standaard is van toepassing op zowel geïntegreerde schakelingen (om chip-naar-chip communicatie mogelijk te maken) als op plugbare verbindingen zoals via kabels tussen verschillende apparatuur.
Korte afstanden (maximaal 7 meter) via twinaxiale kabel worden ondersteund, met als primaire toepassing het verbinden van server racks binnen een data center. Dit gebeurt met direct attach cable-kabels, waar de kabel aan beide zijden al is voorzien van een QSPF+-module. De specificaties voor glasvezel noemen een lengte tot 40 kilometer voor 40 GbE en tot 80 kilometer voor 100 GbE.
Categorie:Netwerkprotocol