De Laatste Messias (Noors: Den sidste Messias) is een essay uit 1933 van de Noorse filosoof Peter Wessel Zapffe. In de filosofie van Zapffe is de existentiële crisis van de mens een resultaat van een overmatig ontwikkeld bewustzijn. Kunstmatig beperken van dit bewustzijn stelt de mens in staat om z'n leven te leiden. De werkelijke oplossing wordt echter gebracht door "de laatste messias".
Inleiding In de inleiding wordt besproken hoe de overmatige ontwikkeling van het bewustzijn het leven van de mens tot een tragedie maakt.
Remedies tegen paniek Isolatie "Een volledig willekeurige verwijdering uit het bewustzijn van alle verontrustende en destructieve gedachten en gevoelens". Verankering "Een fixatie van punten binnen, of constructie van muren rondom, de vloeibare strijd van het bewustzijn". Het verankeringsmechanisme geeft individuen een waarde of een ideaal waar ze hun aandacht op kunnen richten. Zapffe paste ook het principe van verankering toe op de samenleving en verklaarde: "God, de kerk, de staat, moraliteit, bestemming, levenswetten, macht, de toekomst" zijn allemaal voorbeelden van collectieve primaire verankeringsfirmamenten. Afleiding "Men beperkt de aandacht tot de kritische grenzen door deze voortdurend te boeien met indrukken". Afleiding richt alle energie van iemand op een taak of idee om te voorkomen dat de geest zich in zichzelf keert. Sublimering Dit is meer een transformatie dan een methode van repressie. Zapffe beschrijft het als: "het herfocussen van energie van negatieve uitingen naar positieve". Individuen distantiëren zich en bekijken hun bestaan vanuit een esthetisch oogpunt (bijvoorbeeld schrijvers, dichters en schilders).
De laatste messias
Zie ook
Antinatalisme
Bronnen
Externe links
"The Last Messiah", vert. Gisle R. Tangenes. "The Last Messiah", vert. Peter Reed & David Rothenberg.
Categorie:Essay Categorie:Noorse literatuur