Bernhard Victor (Bernhard) de Vries (ook Bernard de Vries) (Marken, 1941 - 22 april 2017) is een Nederlands politicus en acteur. Hij was in 1966-1967 lid van de Amsterdamse gemeenteraad namens Provo. In 1967 verliet hij Nederland voor een filmcarrière in Italië.
Achtergrond De Vries werd geboren in een protestants gezin, en groeide op in de Vogelwijk in Den Haag. Hij studeerde vanaf 1962 Nederlandse taal- en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. De Vries was tegen het huwelijk van prinses Beatrix met Claus von Amsberg en kwam zo in contact met Provo. Toen Provo besloot aan de Amsterdamse gemeenteraadsverkiezingen mee te doen werd De Vries lijsttrekker, om te voorkomen dat Roel van Duijn de officieel erkende Leider zou worden.Provo. De geschiedenis van de provotarische beweging 1965-1967, Roel van Duijn, 1985
Nadat Provo-leider Hans Tuynman was veroordeeld tot drie maanden gevangenisstraf wegens het verspreiden van opruiende geschriften en het verstoren van de openbare orde, probeerden acht provo's, onder wie De Vries, hem op 24 mei 1966De volgende dag was de eerste verjaardag van Provo. uit het Huis van Bewaring aan de Amstelveenseweg te bevrijden. De Vries werd als enige gearresteerd omdat hij ondanks drie sommaties door de politie weigerde het gevangenisterrein te verlaten.Provo’s trachtten leider te bevrijden, De Telegraaf, 26 mei 1966 Hij werd de volgende dag weer vrijgelaten.Provoleider vrijgelaten, Het Parool, 26 mei 1966 thumb|De Vries voor het Catshuis Bij de gemeenteraadsverkiezingen in Amsterdam op 1 juni 1966 haalde Provo een zetel. De volgende dag had De Vries een gesprek met minister-president Jo Cals. Die had hem dat toegezegd nadat De Vries hem tijdens een verkiezingsbijeenkomst van de KVP op 21 maart herhaaldelijk had geïnterrumpeerd.Provoleider naar minister Cals, Het Parool, 20 mei 1966 De Vries, die Cals een exemplaar van het negende nummer van het tijdschrift Provo gafProvoleider had onderhoud met Cals, maar is niet tevreden, Trouw, 3 juni 1966, was na afloop weinig enthousiast over het gesprek.Provo-raadslid niet enthousiast na een gesprek met Cals, Leeuwarder Courant, 3 juni 1966
Eind juni reisde De Vries met Irène van de Weetering naar Londen, waar zij twee fietsen wit schilderden op Trafalgar Square, en premier Wilson een brief aanboden.Witte fietsen in Britse hoofdstad, De Tijd, 24 juni 1966
Tijdens provo-acties op Prinsjesdag in Den Haag werd De Vries gearresteerd, nadat hij een politie-inspecteur zou hebben geslagen. Onderweg naar het politiebureau zou hij een klap met een gummiknuppel hebben gekregen. De Vries diende als enige provo officieel een klacht in.Haagse politie slaat publiek uiteen, Het Parool, 21 september 1966
Gemeenteraad De Vries legde op 6 september 1966 de eed af in de gemeenteraad, maar voerde slechts zelden het woord. Hoewel de provo's onderling hadden afgesproken dat ieder een jaar zitting zou nemen in de gemeenteraadBernh. de Vries verlaat voortijdig gemeenteraad, Algemeen Handelsblad, 22 februari 1967, meldde De Vries al in februari 1967 dat hij wilde stoppen met zijn raadswerk. Hij kon er niet mee doorgaan omdat hij met zijn vrouw in een tweekamerwoning zonder telefoon woonde, en hij zijn correspondentie moest afhandelen in een kamertje van twee bij vier meter.Provo Bernhard de Vries uit de raad in Amsterdam, Leeuwarder Courant, 23 februari 1967
Nadat Irène van de Weetering, die als tweede op de Provo-lijst stond, om persoonlijke redenen een raadslidmaatschap had afgewezen werd De Vries per 10 maart 1967 opgevolgd door de nummer drie van de lijst, Luud Schimmelpennink.Foto met onderschrift, Tubantia, 24 februari 1967 Tijdens zijn laatste raadsvergadering, op 7 maart, schiep De Vries enige verwarring over het wittefietsenplan van Provo. Eerst kondigde hij aan dat zijn opvolger dit plan zou indienen. Vervolgens diende De Vries het plan toch zelf in, maar trok het nog tijdens de vergadering weer terug.Witte-fietsenplan in raad ingediend en ingetrokken vóór stemming, Het Parool, 8 maart 1967Het plan zou uiteindelijk door Luud Schimmelpennink worden ingediend tijdens de raadsvergadering van 4 oktober 1967.
De Vries verhuisde naar Italië en had daar een filmcarrière als acteur. Daarna werd hij docent.
Filmografie Il sesso degli angeli (1968) - Marco Le 10 meraviglie dell'amore (1969) - Zeno Fräulein Doktor (1969) - Lt. Wilhelm von Oberdorff La ragazza dalle mani di corallo (1971) - Tano Erika (1971) - Luca Laurana
Trivia Tijdens zijn Provo-periode ging De Vries immer gekleed in een hagelwit spijkerpak. Hij was van mening dat het Amsterdamse stadhuis weer gevestigd moest worden in het Paleis op de Dam.Tien vragen voor vijftien lijsttrekkers, Algemeen Handelsblad, 21 mei 1966
Externe link
Categorie:Nederlands activist Categorie:Nederlands filmacteur Categorie:Politicus voor Provo Categorie:Gemeenteraadslid van Amsterdam