Metaceratodus is een geslacht van uitgestorven longvissen binnen de familie Ceratodontidae, met een onbepaald exemplaar dat bekend is uit het Lissauer Breccia uit het Laat-Trias (Norien) van Polen en meer complete exemplaren bekend uit het Laat-Krijt van Queensland, Australië en Argentinië (Malargue-groep). Het geslacht werd benoemd en beschreven in 1914 door Frederick Chapman, oorspronkelijk als een ondergeslacht binnen Ceratodus. De geslachtsnaam betekent "naast Ceratodus". Het holotype NMV P12105 werd gevonden door T.C. Wollaston in de White Cliffs opal fields. Het bestaat uit de prearticulare tandplaat van de linkeronderkaak.
Soorten De zeven geïdentificeerde soorten Metaceratodus worden hieronder vermeld, terwijl een achtste naamloze soort bekend is uit Polen: cf. Metaceratodus sp. Metaceratodus baibianorum Metaceratodus bonei Metaceratodus ellioti Metaceratodus kaopen (=Ptychoceratodus kaopen, P. cionei) Metaceratodus palmeri Metaceratodus wichmanni (=Ceratodus wichmanni) Metaceratodus wollastoni
Categorie:Uitgestorven kwastvinnigen