Franz Johann Baptist (François) Gillen (Echternach, 10 juni 1914 – Luxemburg-Stad, 3 november 1997) was een Luxemburgs beeldhouwer, glazenier, schilder, tekenaar en mozaïekkunstenaar.
Leven en werk François Gillen was een zoon van Heinrich Bernard (Henri) Gillen en Luise Hesenburg.Burgerlijke stand van Echternach: geboorten 1914, akte n° 24. Hij studeerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel, de Kunstacademie Düsseldorf, het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen, de Akademie der bildenden Künste Wien en werkte op de ateliers van André Lhote en Fernand Léger.Lambert Herr (2001) Signatures, portraits et auto-portraits : artistes plasticiens au Luxembourg. Luxemburg: Éditions Saint-Paul. . p. 99-100. Gearchiveerd op 22 maart 2023.
Gillen ontwierp en maakte onder meer schilderijen, glas-in-loodramen en mozaïeken. Hij richtte met Joseph Probst, Victor Jungblut en Lucien Wercollier de Nouvelle Équipe (1948) op en organiseerde met hen de eerste Salon de la Nouvelle Équipe. Naar aanleiding van een prijsvraag werd hij in 1949 met Tony Hagen en Émile Probst en Gustave Zanter verkozen om ramen uit te voeren voor de Sint-Willibrordusbasiliek in Echternach, onder leiding van chef d'équipe Jacques Le Chevallier. In 1954 richtte hij samen met onder anderen Josep Probst en diens vrouw Colette, Frantz Kinnen, Emile Kirscht Wenzel Profant, Michel Stoffel en Wercollier de groep Iconomaques op, waarmee hij ook exposeerde.Jean-Paul Raus, "Les Iconomaques", d'Letzeburger Land, 22 mei 1959. Solotentoonstellingen had hij onder meer bij de Galerie Brück (1946),"AUSSTELLUNG FRANÇOIS GILLEN", Luxemburger Wort, 31 oktober 1946. Galerie Horn (1966) en Centre Culturel Français (1970) in Luxemburg-Stad. In 1987 werd in Villa Vauban een retrospectief gehouden.Lucien Kayser, "Un art d'irradiation : Exposition rétrospective sur François Gillen à la Villa Vauban", d'Letzeburger Land, 27 februari 1987. In 1974 werd hij benoemd tot officier in de Orde van Verdienste van het Groothertogdom Luxemburg.
François Gillen woonde lange tijd in Parijs, waar hij zich in 1948 had gevestigd.Marc Theis en Elisabeth Vermast (1995) Artistes luxembourgeois d'aujourd'hui : Luxemburger Künstler heute : Luxembourg artists today. Luxemburg: M. Theis. . Later keerde hij terug naar Echternach en woonde er in het zorgcentrum Belle-Vue. Hij overleed op 83-jarige leeftijd in de Zithaklinik in de hoofdstad.
Enkele werken 1948-1950 ramen voor het Raadhuis van Echternach. 1951-1952 ramen voor de Sint-Willibrordusbasiliek in Echternach. 1952 enkele ramen voor de kerk in Wasserbillig. De andere ramen werden onder andere gemaakt door Zanter en de gebroeders Probst. 1954 fresco Wetenschappen voor het Lycée classique d'Echternach. 1954 ramen in de Sint-Thomaskerk in Stadtbredimus. 1955 ramen voor de kerk van Belair."Luxembourg-Belair, Saint-Pie X", Stiftung Forschungstelle Glasmalerei des 20. Jahrhunderts e.v. Gearchiveerd op 22 maart 2023. 1964 mozaïek voor het Lycée François Couperin, Fontainebleau. 1968 mozaïek voor de Banque Internationale in Luxemburg-Stad. 1968-1969 glas-in-betonramen met vrije composities in de kerk van Schuttrange. 1969-1971 ramenensemble voor het Nationaal monument van Luxemburgse solidariteit, Luxemburg-Stad. In samenwerking met architect René Mailliet. 1976 glasmuur voor de kredietbank in Luxemburg-Stad 1979 sculptuur in Thorigny. 1983 glassculptuur bij het thermaal bad in Mondorf-les-Bains. 1991 monument voor de 30e verjaardag van het Verdrag van Rome, Luxemburg-Stad.
Categorie:Luxemburgs glazenier Categorie:Luxemburgs kunstschilder Categorie:Luxemburgs mozaïekkunstenaar Categorie:Luxemburgs persoon in de 20e eeuw