De qarmaten (Arabisch: قرامطة) behoorden tot de isma'ilitische stroming binnen de sjiitische islam. Zij erkenden de (soennitische) Abbasidische kalief in Bagdad en het sjiitisch Kalifaat van de Fatimiden niet. Hun basis was al-Hasa in Oost-Arabië. In 899 richtten ze een religieuze-utopische socialistische staat op. De dynastie werd gesticht door Abu Sa'id al-Jannabi, een Pers uit kust van Fars, Iran.
Naam De naam qarmaten is afgeleid van de stichter van de sekte hamdan qarmat, die het niet eens was dat Abdullah al-Mahdi Billah, stichter van het Kalifaat van de Fatimiden, zichzelf uitriep tot mahdi.
Plunderingen Op basis van hun overtuiging pleegden de qarmaten veel plunderingen. 924: overval op een caravan op weg naar de hadj 927-928: inval in Irak, thuisbasis van de Abbasiden. 930: Plundering van Mekka. Abu Tahir al-Jannabi, stal de Zwarte Steen en ontheiligde de Zamzam-bron met lijken. 971: inval van Egypte, thuisbasis van de Fatimiden.
Einde Door interne verdeeldheid nam hun kracht af. Uiteindelijk zullen ze onder de komst van de Turkse Seltsjoeken verdwijnen.
Leiders Abu Sa'id al-Jannabi (894–914) Abu Tahir al-Jannabi (914–944) Ahmad Abu Tahir (944–970) Abul Kassim Sa'id (970–972) Abu Yaqub Yousuf (972–977)
Bronnen
Qarmaten Categorie:Sjiisme Qarmaten