De UEFA Champions Leaguefinale van het seizoen 2022/23 was de 68ste eindstrijd van het primaire toernooi van het Europees clubvoetbal en de 31ste sinds de naamsverandering. De voetbalwedstrijd werd op zaterdag 10 juni 2023 gespeeld tussen het Engelse Manchester City en het Italiaanse Internazionale in het Atatürk Olympisch Stadion te Istanbul met Szymon Marciniak als scheidsrechter. Manchester City won met 1–0 door een doelpunt van Rodri, kroonde zich voor het eerst tot Europees kampioen en won de treble. Het nam de titel over van Real Madrid en kwalificeerde zich voor de groepsfase van de UEFA Champions League 2023/24, het WK voor clubs 2023 en de UEFA Super Cup 2023.
Organisatie Stadion thumb|left|De finale wordt gespeeld in het Atatürk Olympisch Stadion. De UEFA wees het Atatürk Olympisch Stadion te Istanbul in mei 2018 aan als stadion om de UEFA Champions Leaguefinale van 2020 in te laten spelen. Istanbul to host 2020 UEFA Champions League Final UEFA, 24 mei 2018. Gearchiveerd op 23 januari 2023. In september 2019 maakte de UEFA bekend dat de UEFA Champions Leaguefinale van 2023 gespeeld zou worden in het Londense Wembley Stadium, dat in 2023 zijn honderdste verjaardag zou vieren en zeven eerdere UEFA Champions Leaguefinales, waarvan de laatste in 2013.UEFA wijst stadions aan voor CL-finales tot en met 2023 Voetbal International, 24 september 2019. Gearchiveerd op 9 juli 2023. In juni 2020 werd bekend dat de finale van 2020 wegens de coronacrisis gespeeld ging worden in het Estádio da Luz in Lissabon in plaats van in Istanbul. Daarom zouden de stadions die de daaropvolgende finales zouden organiseren de finale van een jaar later pas organiseren en zou de Allianz Arena, dat oorspronkelijk de finale van 2022 zou organiseren en eerder de finale van 2012 organiseerde, nu de finale van 2023 organiseren. Champions League to resume on 7 August UEFA, 17 juni 2020. Gearchiveerd op 1 juni 2023. In mei 2021 werd, wederom vanwege de coronacrisis, besloten om de finale van 2021 te verplaatsen van het Atatürk Olympisch Stadion naar het Estádio do Dragão te Porto.Champions League-finale in Porto in plaats van Istanbul NOS, 13 mei 2021. Gearchiveerd op 13 mei 2023. In juli 2021 werd door de UEFA besloten om door de verplaatsing van de finale van 2021 de finale van 2023 te laten spelen in het Atatürk Olympisch Stadion en de finale van 2025 te laten spelen in de Allianz Arena. Venues appointed for club competition finals UEFA, 16 juli 2021. Gearchiveerd op 18 maart 2023.
Het Atatürk Olympisch Stadion werd gebouwd voor het kandidaatschap van Turkije voor het organiseren van de Olympische Zomerspelen 2008 en werd geopend in 2002. Het stadion biedt meer dan 75.000 zitplaatsen. 2023 UEFA Champions League final: Istanbul UEFA, 15 april 2023. Gearchiveerd op 16 mei 2023. In de loop der jaren waren het Turks elftal en meerdere voetbalclubs de bespelers van het stadion. In 2005 werd er al een UEFA Champions Leaguefinale gespeeld. Toen won Liverpool FC met een strafschoppenserie van AC Milan, dat bij de rust een 3–0 voorsprong had.
Scheidsrechter De UEFA maakte op 22 mei 2023 bekend dat de Pool Szymon Marciniak was aangesteld als de scheidsrechter voor de finale. Champions League final referee: Szymon Marciniak handed Istanbul honour UEFA, 22 mei 2023. Gearchiveerd op 31 mei 2023. Eerder was hij de vierde official in de finale van 2018 en de scheidsrechter van de WK-finale 2022. In het hoofdtoernooi van het UEFA Champions Leagueseizoen 2022/23 had hij al zeven wedstrijden gefloten, waaronder de terugwedstrijd tussen Manchester City en Real Madrid. Marciniaks landgenoten Paweł Sokolnicki en Tomasz Listkiewicz werden aangesteld als assistent-scheidsrechters en de Roemeen István Kovács als vierde official. De Pool Tomasz Kwiatkowski werd aangewezen als videoscheidsrechter met zijn landgenoot Bartosz Frankowski als zijn assistent.
In aanloop naar de finale kwam Marciniak in opspraak, nadat hij op 29 mei 2023 een toespraak hield bij Everest, een bijeenkomst in Katowice ter promotie van de extreemrechtse politieke partij Konfederacja. In een statement bood Marciniak vervolgens zijn excuses aan en stelde hij dat hij de uitnodiging zou hebben geweigerd als hij had geweten dat de bijeenkomst verbonden was aan Konfederacja. Na de excuses maakte de UEFA bekend dat Marciniak aanbleef als scheidsrechter voor de finale.Arbiter mag Champions League-finale fluiten na excuus voor extreemrechtse bijeenkomst NOS, 2 juni 2023. Gearchiveerd op 3 juni 2023. Syal, Rajeev, Champions League final referee ‘spoke at event with far-right leader’ The Guardian, 1 juni 2023. Gearchiveerd op 14 juni 2023. UEFA statement concerning Szymon Marciniak UEFA, 2 juni 2023. Gearchiveerd op 13 juni 2023.
Ambassadeur Voormalig voetballer Hamit Altıntop is de ambassadeur van de finale. Hij speelde 82 wedstrijden voor het Turks voetbalelftal en speelde met Bayern München in de UEFA Champions Leaguefinale in 2010. Na zijn spelerscarrière ging hij werken als bestuurslid van de Turkse voetbalbond. Meet our 2023 finals ambassadors VOLT, 13 januari 2023. Gearchiveerd op 13 mei 2023. Als ambassadeur van de finale was hij aanwezig bij de lotingen van het UEFA Champions League-seizoen. UEFA Champions League quarter-final, semi-final and final draws UEFA, 17 maart 2023. Gearchiveerd op 20 april 2023.
Openingsceremonie Voorafgaand aan de finale vond de UEFA Champions League Final Kick Off Show plaats; een door Pepsi georganiseerd optreden plaats, waarbij de Nigeriaanse zanger en songwriter Burna Boy samen met de Braziliaanse zangeres Anitta optrad.
Voorgeschiedenis Manchester City staat voor een derde keer in een continentale finale: het won eerder de finale van de Europacup II in 1970 tegen Górnik Zabrze en het verloor de UEFA Champions Leaguefinale in 2021 tegen Chelsea FC. De vorige Engelse club in de UEFA Champions Leaguefinale was Liverpool FC, dat in 2022 verloor van Real Madrid. Internazionale staat voor een zesde keer in de finale van de Europacup I/UEFA Champions League. Het won de editie van 1964 van Real Madrid, de editie van 1965 van SL Benfica en de editie van 2010 van Bayern München. Internazionale verloor de finale van 1967 tegen Celtic FC en de finale van 1972 tegen AFC Ajax. Bovendien won Internazionale de finales van de UEFA Cup in 1991, 1994 en 1998. Daarnaast verloor het de finales van de UEFA Cup in 1997 en de UEFA Europa League in 2020. De vorige Italiaanse club in de UEFA Champions Leaguefinale was Juventus FC, dat in 2017 verloor van Real Madrid.
Manchester City en Internazionale speelden nooit eerder tegen elkaar. Champions League final: Man City vs Inter facts and stats UEFA, 29 mei 2023. Gearchiveerd op 4 juni 2023. Wel speelde Manchester City 16 keer eerder tegen Italiaanse clubs en speelde Internazionale 34 eerdere wedstrijden tegen Engelse club in competities van de UEFA. Manchester City won 6 en verloor 4 van zijn eerdere 16 wedstrijden tegen Italiaanse clubs, waarvan de laatste gelijkgespeeld werd tegen Atalanta Bergamo in november 2019. Internazionale won 16 en verloor 14 van zijn eerdere 34 wedstrijden tegen Engelse tegenstanders, waarvan de laatste gewonnen werd tegen Liverpool FC in maart 2022. UEFA PressKits UEFA, geraadpleegd op 23 mei 2023. Gearchiveerd op 19 mei 2023. Vier keer eerder ging de UEFA Champions Leaguefinale tussen een Engelse en een Italiaanse club, met telkens Liverpool FC als winnaar. Liverpool FC won in 1984 van AS Roma en in 2007 van AC Milan en verloor in 1985 van Juventus FC en in 2007 van AC Milan.
Pep Guardiola trainde drie keer eerder zijn team in een UEFA Champions Leaguefinale. Hij won met FC Barcelona in 2009 en 2011 en verloor met Manchester City in 2021. Guardiola stond als trainer vier keer eerder tegenover Internazionale, alle vier de keren in de UEFA Champions League 2009/10 met FC Barcelona. Beide clubs wonnen een van die wedstrijden. Simone Inzaghi leidde zijn team nooit eerder in een Europese finale en nam het als trainer nooit eerder op tegen Manchester City. Guardiola en Inzaghi troffen elkaar nooit eerder als trainers.
Manchester City speelde eerder in Turkije in 1968, toen het met 2–1 verloor van Fenerbahçe SK. Internazionale speelde vijf keer eerder in Turkije, waarvan twee keer in Istanbul. Internazionale wist een van zijn eerdere wedstrijden in Turkije te winnen. Edin Džeko is tijdens de finale speler van Internazionale, maar speelde tussen 2011 en 2016 voor Manchester City.
Weg naar de finale
Manchester City Route naar de finale Internazionale Groepsfase Sevilla FC 0 – 4 Manchester CityManchester City 2 – 1 Borussia DortmundManchester City 5 – 0 FC KopenhagenFC Kopenhagen 0 – 0 Manchester CityBorussia Dortmund 0 – 0 Manchester CityManchester City 3 – 1 Sevilla FC Wedstrijden Internazionale 0 – 2 Bayern MünchenViktoria Pilsen 0 – 2 InternazionaleInternazionale 1 – 0 FC BarcelonaFC Barcelona 3 – 3 InternazionaleInternazionale 4 – 0 Viktoria PilsenBayern München 2 – 0 Internazionale Eindstand Knock-outfase RB Leipzig 1 – 1 Manchester CityManchester City 7 – 0 RB LeipzigManchester City won over twee wedstrijden met 8–1 Achtste finales Internazionale 1 – 0 FC PortoFC Porto 0 – 0 InternazionaleInternazionale won over twee wedstrijden met 1–0 Manchester City 3 – 0 Bayern MünchenBayern München 1 – 1 Manchester CityManchester City won over twee wedstrijden met 4–1 Kwartfinales SL Benfica 0 – 2 InternazionaleInternazionale 3 – 3 SL BenficaInternazionale won over twee wedstrijden met 5–3 Real Madrid 1 – 1 Manchester CityManchester City 4 – 0 Real MadridManchester City won over twee wedstrijden met 5–1 Halve finales AC Milan 0 – 2 InternazionaleInternazionale 1 – 0 AC MilanInternazionale won over twee wedstrijden met 3–0
Manchester City thumb|200px|Topscorer Erling Haaland in de achtste finale tegen RB Leipzig. Manchester City kwalificeerde zich als kampioen van de Premier League 2021/22 voor de UEFA Champions League en werd ingedeeld in een groep met Sevilla FC, Borussia Dortmund en FC Kopenhagen. In de openingswedstrijd tegen Sevilla FC in het Estadio Ramón Sánchez Pizjuán scoorde zomeraanwinst Erling Haaland in de twintigste minuut op Kevin De Bruyne. In de tweede helft werd de score uitgebreid tot 0–4 door Phil Foden, Haaland en Rúben Dias. In de eerste thuiswedstrijd tegen Borussia Dortmund werd Manchester City vervolgens op een achterstand gezet door een kopbal van Jude Bellingham, maar een afstandsschot van John Stones en een acrobatische treffer van Haaland brachten Manchester City de zege. In de thuiswedstrijd tegen FC Kopenhagen zette Haaland zijn team binnen zeven minuten op een voorsprong, waarna Kamil Grabara in de eerste helft nog tweemaal gepasseerd werd, door Haaland en zijn teamgenoot Davit Khocholava. Een benutte strafschop van Riyad Mahrez en een intikker van Julián Álvarez brachten de eindstand op 5–0. Zes dagen later kwam Manchester City met Haaland op de reservebank lastiger tot scoren tegen FC Kopenhagen. Een vroeg doelpunt van afstand van Rodri werd afgekeurd wegens een handsbal van Mahrez, die later zijn strafschop gestopt zag worden. Nog in de eerste helft kreeg Sergio Gómez een rode kaart voor een overtreding op de doorgebroken Hákon Arnar Haraldsson. Met een man minder bleef Manchester City steken op een doelpuntloos gelijkspel, wat ook het resultaat was in de uitwedstrijd tegen Borussia Dortmund, mede doordat Mahrez wederom zijn strafschop gestopt zag worden. Met dat gelijke spel verzekerde Manchester City zich van de groepswinst. In de laatste wedstrijd tegen Sevilla FC, waarbij weinig meer op het spel stond, werd een achterstand bij de rust in de tweede helft door Manchester City goed gemaakt door doelpunten van Rico Lewis, Álvarez en Mahrez.