thumb|Geboorteplaats van Ingo Kühl, voormalig politiebureau aan de Bundesstraße 202 in Bovenau, 1957 thumb|Ingo Kühl en Tomulopa Deko met enkele inheemse mannen in een Haus tambaran in Papoea-Nieuw-Guinea, regio Oost-Sepik, 2012
Ingo Kühl (Bovenau, 29 juni 1953) is een Duitse schilder, beeldhouwer en architect.
Leven Ingo Kühl studeerde van 1973 tot 1976 architectuur aan de Universiteit voor toegepaste wetenschappen in Kiel en van 1977 tot 1984 architectuur en beeldende kunst aan de Universiteit voor de Kunsten Berlijn. Al schilderend reisde hij door vele landen binnen en buiten Europa, waaronder IJsland, Nieuw-Zeeland, Papoea-Nieuw-Guinea en Vuurland. Gedurende één jaar woonde hij in de Stille Zuidzee. Sinds 2003 heeft hij een studio op Sylt naast Berlijn.
Oeuvre Schilderen
Beeldhouwwerken
Tentoonstellingen Solotentoonstellingen Figures and Formkomposits, The Center for Art and Culture of Bedford Stuyvesant Inc., Brooklyn, New York, 1982. Óleos, Centro Cultural São Lourenço, Almancil, Portugal, 1986. Luft und Wasser, Nordfriesisches Museum, Nissenhaus Husum, 1988. Himmel, Kardinal-von-Galen-Haus, Cloppenburg-Stapelfeld, 1995. Winterreise nach Franz Schubert, Sender Freies Berlin, Haus des Rundfunks, 1996; en Berliner Philharmonie, Berlijn, 1997. La Mer, Espace Culturel Français, Port Vila, Vanuatu, South Pacific, 2002. Dance – Masks – Ceremonies, Nationaal Museum van Vanuatu, Port Vila, 2002.Deutsch-vanuatische Beziehungen (Duits-Vanuarische betrekkingen) via pangloss.de Südseewellen, Ethnologisches Museum, Staatliche Museen zu Berlin, Musea Berlin-Dahlem, 2004/05. Macht der Natur, Museum der Stadt Bad Hersfeld, 2005. Paisajes del fin del Mundo, 1. Cooperativa de Arte, Santiago de Chile, 2005. Paisajes del fin del Mundo II, Embajada de Chile en Alemania, Berlijn 2006. The Creation / Die Schöpfung, University of Goroka, Papua New Guinea, 2010. Rund um Kap Hoorn, Botschaft der Republik Chile, Berlijn, 2013/14. In der Nähe des Meeres, Nordfriesland Museum, Nissenhaus, Husum, 2018. Kraft der Elemente auf Sylt, Sylt Museum, Keitum, 2022.
Groepstentoonstellingen Hommage (à Hermann Finsterlin)Archief van de Akademie der Künste Berlin, Collectie Hermann Finsterlin bij de Hans-Scharoun-Archiv, Obere Galerie – Haus am Lützowplatz, Kunstamt Tiergarten, Berlijn, 1984. Tod und Leben, Obere Galerie – Haus am Lützowplatz, Kunstamt Tiergarten, Berlijn, 1986. Villa Massimo Bewerbungen für das Rom-Stipendium, Schleswig-Holsteinisches Landesmuseum, Schloss Gottorf, Schleswig, 1988 en Wilhelm-Hack-Museum, Ludwigshafen am Rhein, 1991. Felsenküste – Azoren, Schleswig-Holsteinisches Landesmuseum, Norddeutsche Galerie, Schloss Gottorf, Schleswig, 2018-2023. H2O, Galerie Michael W. Schmalfuss, Contemporary Fine Arts, Berlijn, 2020/2021.
Externe links Literatuur van en over Ingo Kühl in WorldCat Ingo Kühl in de Nationale Bibliotheek van Duitsland Website Ingo Kühl
Literatuur Sarah Kirsch, Ingo Kühl: Luft und Wasser, 1988; Kühl, Ingo: Winterreise. 24 Bilder zum gleichnamigen Liederzyklus von Franz Schubert, 1996; Kühl, Ingo: Auf dem Weg ins Unbekannte. Monografie und Werkverzeichnis der Ölbilder 1978–2007, 2007; Kühl, Ingo: Papua New Guinea (duits / engels), 2011; Kühl, Ingo: Architektur-Phantasien, Werkverzeichnisse der Zeichnungen, Ölbilder, Skulpturen / Architectural fantasies, catalogues raisonné of the drawings, paintings, sculptures (duits / engels), 2015; Kühl, Ingo: In der Nähe des Meeres. Monografie und Werkverzeichnis der Ölbilder 2007–2017, 2018; Irro, Werner: Ingo Kühl. Tagebuch eines Malers, biografie, 2023;
Categorie:Duits kunstschilder Categorie:Duits beeldhouwer Categorie:Moderne kunst