Bismut(V)fluoride is een anorganische verbinding met de verhoudingsformule BiF5. Het is een witte, zeer reactieve stof. BiF5 is momenteel (februari 2024) vooral wetenschappelijk interessant. Technische toepassingen zijn niet bekend.
Structuur BiF5 heeft een polymere structuur, bestaande uit trans-gebrugde, via hoekpunten gekoppelde octaëdrische BiF6-eenheden. De keten bestaat uit een serie -F-Bi-F-Bi--eenheden, waarbij de bismut-atomen ieder ook nog vier niet-bruggende fluor-atomen dragen. Deze zelfde structuur wordt ook aangetroffen in uranium(V)fluoride ( \ \alpha-UF5 \ ).Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd ed.). Butterworth-Heinemann. pp. 561–563.
300px300px150px 150px Keten van BiF5 eenheden Stapeling van de polymeerketens
Synthese BiF5 kan bereid worden door bismut(III)fluoride te behandelen met fluorgas bij 500 °C. BiF3 \ + \ F2 \ ->[\ce{500 \ ^\circ C}] \ BiF5 Een alternatieve synthese gebruikt chloortrifluoride als fluoriderend reagens: BiF3 \ + \ ClF3 \ ->[\ce{350 \ ^\circ C}] \ BiF5 \ + \ ClF
Reacties Bismut(V)fluoride is het meest reactieve pentafluoride in de stikstofgroep en het is een extreem sterk fluoriderend reagens. Met water reageert het zeer heftig onder vorming van ozon en zuurstofdifluoride. Bij kamertemperatuur is ook de reactie met jood en zwavel al heftig. BiF5 fluorideert petroleum (en in het algemeen koolwaterstoffen) tot fluorkoolstof-verbindingen bij de relatief lage temperatuur van 50 °C en oxideert uranium(IV)fluoride tot het hexafluoride bij 150 °C. Met alkalimetaalfluorides reageert het als een lewiszuur en worden verbindingen met het hexafluorbismutaat(V)-ion gevormd. BiF5 \ + \ NaF \ -> \ Na[BiF6] In waterstoffluoride reageert BiF5 met nikkelfluoride tot het nikkelzout met dit anion, waarvan dan weer complexen met acetonitril kunnen worden gemaakt. Met een sterke fluoride-donor als xenondifluoride ( \ XeF2 \ ) worden, afhankelijk van de mengerhouding, diverse producten gevormd:Ralf Steudel: Chemie der Nichtmetalle. Synthesen – Strukturen – Bindung – Verwendung. 4. Auflage. Walter de Gruyter, Berlin/Boston 2014, , pag. 570. 2XeF2 + BiF5 -> [Xe2F3][BiF6] XeF2 + BiF5 -> [XeF][BiF6] XeF2 + 2BiF5 -> [XeF][Bi2F11]
Categorie:Verbinding van bismut Categorie:Verbinding van fluor Categorie:Fluoride Categorie:Anorganisch zout Categorie:Oxidator Categorie:Fluoreringsreagens