miniatuur|Vloer in opus figlinum in Neapolis, heden Nabeul, Tunesië. Opus figlinum "pottenbakkerswerk", ook wel opus figulinum genoemd, is een vorm van Romeins plaveisel waarbij kleine keramische steentjes in een specifiek verband werden gelegd.
Beschrijving Bestrating in opus figlinum werd meestal gemaakt van rechthoekige keramische amfora- of baksteenfragmenten van dezelfde grootte, op hun kant in groepjes van drie geplaatst., The Rural Landscape of Thugga, in The Roman Agricultural Economy: Organization, Investment, and Production. (2013), p. 172, . De oriëntatie van aangrenzende groepjes is afwisselend verticaal en horizontaal; de juxtapositie wekt daardoor de visuele indruk van een vlechtpatroon.The Getty Conservation Institute, Illustrated Glossary: Technician Training for the Maintenance of In Situ Mosaics p. 14. pdf De steentjes werden op de ondervloer vastgezet met mortel. (red.), Brill's New Pauly. Encyclopaedia of the Ancient World · Volume 9. (2002), p. 219. Soms werd de vloer versierd met stukjes kalksteen of marmer., Delos, Carthage, Ampurias: The Housing of Three Mediterranean Trading Centres. (2005), p. 92, . De gebruikte steenfragmenten zijn heel klein: zo'n 2,5 x 2,5 x 2 cm., Shaping Regionality in Socio-Economic Systems: Late Hellenistic - Late Roman Ceramic Production, Circulation, and Consumption in Boeotia, Central Greece (c. 150 BC–AD 700). (2023), p. 219, .
Een vergelijkbare stijl was opus spicatum, waarbij de steentjes in een visgraatmotief werden gelegd. De Romeinen hadden ook een mozaïektechniek om een vlechtpatroon na te bootsen, dit heette pseudo-figlinum. Verder bestaat er een soort beschilderd Oud-Grieks aardewerk dat door de Romeinen opus figlinum aegagrorum werd genoemd; in het Nederlands is dit aardewerk bekend als wilde geitstijl.
Categorie:Romeinse architectuur Categorie:Baksteen