Nita Ramcharan (10 november 1958) is een Surinaams journalist. Ze was hoofdredacteur van Kompas, De Ware Tijd, Times of Suriname en het 10 Minuten Jeugdjournaal, en is mede-eigenaar, hoofdredacteur en columnist van Starnieuws. Ze was oprichter en de eerste voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten en is tweede vicevoorzitter van de Associatie van Caribische Mediawerkers.
Biografie Achtergrond en opleiding Toen zij nog een baby was, verhuisde Nita Ramcharan naar Leiding 11 in Wanica, waar ze ook opgroeide.
Ze is van huis uit hindoeïstisch opgevoed. Ze gelooft echter niet in meerdere goden, maar in één. Daardoor is Jezus evengoed een idool voor haar, als Krishna en Boeddha, en geniet ze van het Allahoe akbar in de moskee van Leiding. Ze is getrouwd en is moeder van een zoon.
Ze studeerde aan de Kweekschool en was rond 1977 voorzitter van de Vereniging Kweek-A Studenten (VEKAS).Vrije Stem, Diskussiedag Kweek-A was geanimeerd, 8 juni 1977 Van 1977 tot 1981 stond ze voor de klas in Meerzorg, aan de overzijde van de Surinamerivier.Historisch Nieuwsblad, In Suriname is het geld aan de macht, 23 augustus 2000, update 7 april 2020, Joep Auwerda
Terwijl ze op 25 februari 1980 haar brommertje tegen het Hoofdbureau van Politie wilde zetten, schreeuwde een politieagent hem daar weg te halen. "Vreemd," dacht ze nog. Toen ze later echter met de veerdienst terugkeerde, werd het bureau door militairen beschoten. Honderden omstanders zochten hun toevlucht in winkels in de buurt. Terwijl ze schuilde in een broodjeswinkel, verloor een van de schuilenden het leven door een wond.
In de periode ervoor had ze lessen in het marxisme-leninisme gevolgd bij het Democratisch Volksfront. Dat was een onderdeel van de Kommunistische Partij van Suriname (KPS) onder leiding van Bram Behr.De Groene Amsterdammer, De Surinaamse decembermoorden - Bloed voor de revolutie, René Zwaap, 25 november 2000. Gearchiveerd op 29 november 2022. Ze dacht op dat moment nog aan een omwenteling; pas later noemden de militairen dit een revolutie. Haar verloofde opperde de dag erna nog dat ze misschien haar diensten kon aanbieden. In een telefoontje naar de Memre Boekoe-kazerne werd haar echter duidelijk gemaakt dat ze thuis moest blijven.
Journalistiek en de nieuwe orde In 1986 begon ze bij De Ware Tijd en corrigeerde de taal in berichten. Ze ging al snel verder als journalist en leerde er veel, vooral van Leo Morpurgo.Nieuwsblad van het Noorden, In kaart, 26 februari 1988 Tijdens een uitzending van Tap A Bankstel van host Earl Thym, alias Simpel, vertelde ze dat ze het lesgeven wel aardig had gevonden, maar niet om haar hele leven te doen. Voorafgaand aan haar overstap naar de journalistiek vond echter ook een ingrijpende gebeurtenis plaats. Haar verloofde, de journalist Lesley Rahman, was aanvankelijk nog positief geweest over de revolutie. Hij publiceerde in april 1982 in De Ware Tijd echter het kritische artikel: Het herstel van de rechtsstaat: de arrestatie van Bram Behr als bewijs van het tegendeel. De vergelding kwam acht maanden later, toen de militairen hem martelden en uiteindelijk executeerden tijdens de Decembermoorden.Radio Nederland Wereldomroep, Lesley Rahman, 11 april 2007 Door zijn dood drong tot haar door: "Al schiet je iemand dood, zijn werk kan altijd worden voortgezet." Ze nam zich voor haar persoonlijke tragedie buiten het vak te laten en wilde over elk onderwerp berichten, of het van Desi Bouterse kwam of iemand anders.
In februari 1991 was ze de oprichtster en eerste voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten. Dit was na een lange periode van militaire censuur. In 1991 waren de censoren weliswaar formeel verdwenen van de redacties, maar werd er nog wel geïntimideerd en pasten journalisten zelfcensuur toe.Algemeen Dagblad, De smalle marges van de journalistiek, 27 maart 1991 Ramcharan werd in september 1993 zwaar bedreigd toen onbekenden haar huis binnendrongen en muren bekladden met kruisen en de teksten R.I.P. (Rest In Peace) en Dead. Er werd aanzienlijke schade toegebracht aan haar bezittingen, zoals boeken, gordijnen en apparaten die met zwarte verf werden bespoten en met chloor overgoten.NRC Handelsblad, Vernielingen in woning journaliste, 13 september 1993 Ook werd ze bedreigd tijdens een ziekenhuisopname toen ze tijdens een bloedtransfusie alleen op een kamer lag en met de dood bedreigd werd via de telefoon. Bedreigingen kwamen in die tijd niet alleen vanuit de politiek.
Tijdschrift Kompas Van 1995 tot 1996 onderbrak ze haar werk bij de krant toen ze samen met haar man, Edward Troon, Kompas oprichtte. Met dit tijdschrift en informatiebureau wilden ze meer diepgang brengen in de nieuwsverzorging in Suriname.Amigoe, Varia notities uit Paramaribo, Max Ooft, 3 oktober 1995Algemeen Dagblad, Kompas, waakhond in Suriname, 2 december 1995
Hoofdredacteur Van 1996 tot 2002Diverse schrijvers, 'K'ranti - De Surinaamse pers 1774-2008', pagina 298, 2004 was ze als hoofdredacteur terug bij De Ware Tijd, waarmee ze Leo Morpurgo opvolgde. In 2003 werd ze hoofdredacteur voor de Times of Suriname van Rudisa.
Televisie en andere werkzaamheden In 2004 maakte ze de overstap van de krant naar de televisie als presentator en eindredacteur van het 10 Minuten Jeugdjournaal.
Tegelijkertijd ontwikkelde ze met Henry Strijk een actualiteitenmagazine op de STVS, getiteld Suriname Vandaag. Van dit programma was ze tot 31 maart 2008 redactielid en presentator. Sinds januari 2006 was ze hier ook eindredacteur.
In 2005 werd ze ook correspondent van het wekelijkse Nederlandse NOS-radioprogramma Zorg en Hoop (over Suriname en Surinamers in Nederland). Ze deed dit afwisselend met Deryck Ferrier, totdat in 2008 het programma werd opgeheven. In 2007 kreeg ze te maken met een interventie van vicepresident Ramdien Sardjoe, die het programma een uitzendverbod oplegde.Waterkant, Surinaamse journalisten moeten grenzen aangeven, 13 mei 2007
Vanaf 2005 was zij jarenlang docent journalistiek en ethiek aan de Academie voor Hoger Kunst- en Cultuuronderwijs. Sinds hetzelfde jaar is ze bestuurslid van de Associatie van Caribische Mediawerkers. Hier bekleedt ze sinds 2023 de functie van tweede vicevoorzitter.
Ze beschreef het gedeelte over de media in Suriname in de jaren 1980 in het boek K'ranti - De Surinaamse pers 1774-2008.
Netwerk Star Suriname Samen met Humphrey Schurman richtte ze in 2008 Netwerk Star Suriname op. Ze startten met programma's, documentaires en mediatrainingen, en breidden eind 2009 via Starnieuws uit met online nieuwsberichten. De officiële lancering vond plaats in februari 2010. Voor Starnieuws is ze ook hoofdredacteur en columnist.Jason Pinas, Suriname sleept een columnist voor de rechter, De Groene Amsterdammer, 4 september 2024 In mei 2025 werd het televisiekanaal StarTV in de lucht gebracht.Culturu, StarTV officieel gelanceerd, 23 mei 2025
Erkenning 2019: Senatorship van de Junior Chamber International Suriname 2023: Ridder in de Orde van Oranje-Nassau 2024: Officier in de Ereorde van de Gele SterKabinet van de President, Gedecoreerden 2025: Commandeur in de Ereorde van de Palm 2026: Opname in de Iconenkalender van NAKSSuriname Herald, Negende editie van NAKS Iconenkalender gelanceerd, 3 november 2025
Categorie:Surinaams televisiepresentator Categorie:Surinaams journalist Categorie:Surinaams onderwijzer Categorie:Surinaams bestuurder Categorie:Surinaams columnist Categorie:Surinaams redacteur Categorie:Surinaams ondernemer