thumb|200px|Baron Charles Papeians de Morchoven Baron Charles (Carlos) Antoine Stéphane Marie Ghislain Papeians de Morchoven dit van der Strepen (Brussel, 30 september 1878 - aldaar, 31 maart 1966) was een Belgisch diplomaat en hofdignitaris.
Biografie Familie Baron Charles Papeians de Morchoven was een telg uit het geslacht Papeians de Morchoven. Hij was een zoon van Adolphe Papeians de Morchoven en Marie Alves Machado de Andrada de Carvalho.
Hij trouwde in 1912 in Parijs met Joachine Vieira Monteiro (1888-1969), dochter van ridder Francisco Vieira Monteiro, Braziliaans buitengewoon gezant en gevolmachtigd minister in Parijs en kamerheer van keizer Pedro II. Ze kregen twee zoons en een dochter. Jean Papeians de Morchoven (1913-1983), ambassadeur, trouwde in 1960 in Neuilly-sur-Seine met Geneviève Poret de Civille (1926-2006). Ze kregen twee zoons en een dochter, met afstammelingen tot heden. Charles Papeians de Morchoven (1914-1995), voorzitter van de Vereniging van de Adel van het Koninkrijk België, trouwde in 1946 in Brussel met Colette van Praet d'Amerloo (1922-1996), voorzitster van Équipes d'Entraide. Ze kregen drie zoons en een dochter, met afstammelingen tot heden. Hij verkreeg in 1955 de titel baron, overdraagbaar bij eerstgeboorte. Élisabeth Papeians de Morchoven (1916-2003), trouwde in 1942 in Sint-Joost-ten-Node met baron Gabriel de Meester de Betzenbroeck (1916-1996), gedelegeerd bestuurder van de Union royale des Fraternelles d'Anciens Combattants, kleinzoon van jhr. Raymond de Meester de Betzenbroeck. Ze kregen vijf zoons, met afstammelingen tot heden.
Loopbaan Papeians de Morchoven behaalde de diploma's van kandidatuur in de rechten en licentiaat in de politieke wetenschappen. Hij werd achtereenvolgens attaché op de centrale administratie in Brussel (1903) en in Parijs (1906), ambassadesecretaris in Parijs (1906), Rio de Janeiro (1907), Lissabon (1910) en Rome (1913), ambassaderaad op de centrale administratie in Brussel (1919) en buitengewoon gezant en gevolmachtigd minister op de centrale administratie in Brussel (1926). Van 1926 tot 1934 was hij protocolchef van het ministerie van Buitenlandse Zaken.
In 1934 werd hij Ceremoniemeester van het Hof van koning Leopold III. In 1946 benoemde prins-regent Karel hem tot Grootmaarschalk van het Hof. Volgens de archieven van het Koninklijk Paleis nam hij deze verantwoordelijkheid reeds vanaf de aanvang van het regentschap in 1944 op. Bij de terugkeer van Leopold III in 1950 verliet hij deze functie.
Literatuur Gaston BRAIVE en Istvan MONDOVITS, 'Le corps diplomatique et consulaire belge en Italie (1830-1914)', vol. 3, in Risorgimento. Bulletin semestriel publié par le comité belge de ristituto per la Storia del Risorgimento italiano 13, nr. 1, 1970, 53-54. Baudouin D'HOORE, Inventaris van het Archief van het Departement van de Grootmaarschalk van het Hof - Periode van het Regentschap (1944-1950), Brussel, Archief van het Koninklijk Paleis, 2006.
Categorie:Belgisch ambassadeur Categorie:Belgisch hofdignitaris Categorie:Belgische adel