Stef Van Looveren (Antwerpen, 1992) is een Belgische multidisciplinaire, non-binaire kunstenaar. Van Looveren tracht het menselijk gedrag te analyseren en te ontmantelen, voornamelijk binnen de notie van gender, door op een speelse manier onze sociale gedragingen en de visuele cultuur na te bootsen. De kunstenaar werkte ook geregeld met voormalige huisgenoot Sylvie Kreusch.
Biografie Van Looveren werd in 1992 geboren te Antwerpen en ging op veertienjarige leeftijd naar de kunstacademie en vervolgens naar de Sint Lucas hogeschool. Daarna volgde een opleiding in de fine arts aan het prestigieuze Central Saint Martins college in Londen, waar de kunstenaar naar eigen zeggen "echt de kracht van visuele representatie en de invloed die kunst kan hebben op het leven van mensen" ontdekt.
Voor de groep Soldier's Heart, van voormalige huisgenoot Sylvie Kreusch, regisseert Van Looveren video's voor de band en verzorgt ook de design voor het album Night by Night (2016). Kreusch verklaarde hierover aan Bruzz magazine: "Ik woon samen met Stef Van Looveren, een megazotte kunstenaar waarmee we nog samen in de kunsthumaniora hebben gezeten en die het artwork van Night by Night heeft ontworpen. Hun krijgt van ons carte blanche, omdat die helemaal mee is met wat we doen." Ook het hoesontwerp van het solo-album Montbray (2021) van Kreusch is van de hand van Van Looveren.
In 2017 krijgt Van Looveren de STRT Schot-award van de Studio Start vzw, dat later verandert in MORPHO, die bestaat uit een geldprijs van €1750, een jaar gratis werkruimte en een tentoonstelling tijdens Antwerp Art weekend waar de video-installatie Irrepressible voorgesteld wordt.
In oktober 2017 lanceert het Belgische modelabel Capara zijn nieuwe collectie tijdens een driedaags evenement in de Sofie Van de Velde Gallery te Antwerpen, waar werken van Van Looveren en kunstenaar Rutger De Vries in dialoog gaan met de collectie. De Vries experimenteert met computergestuurde tools voor spuitbussen en verfbommen, terwijl Van Looveren een surrealistische video-installatie over het begrip gender toont.
Voor de solotentoonstelling ‘O’ in de Barbé Urbain gallery in Gent creëert Van Looveren 14 personages met een variatie aan lichamelijke kenmerken. Aan de hand van siliconen afdrukken van geslachtsdelen en achterwerken van een diverse groep mensen combineert de kunstenaar verschillende lichamelijke elementen, door deze zelf te dragen en zo zichzelf een nieuw genderpatroon aan te meten. Deze personages worden vervolgens in een videomontage gegoten die geprojecteerd wordt op een gebogen scherm. Verder zijn er foto’s die geprint werden op plexi en die rusten op metalen structuren, die ook een buiging vertonen. Dit staat symbool voor de buigbaarheid van sociale constructies.
Organisatie AAIR Antwerp vraagt Van Looveren in 2018 om een werk te presenteren in het Antwerpse Kunstpaviljoen, wat leidt tot de D.I.P-tassen / CLIT-tassen. Eerder gemaakte lichaamsafgietsels voor de video-installatie O worden hier "sculptuurtassen" die getoond worden in een fictieve modeshowroom. Deze functionele sculpturen werden vervaardigd uit epoxy of siliconen, met zilveren ringen, en benaderen een klassieke handtas. Ze zijn gemaakt vanuit de visie dat geslacht kan worden gezien als een verwisselbaar, draagbaar accessoire, iets waar de drager mee kan spelen, wat kan helpen bij het visualiseren en ontmantelen van sociale verwachtingen, rollen en gedragingen. In 2021 droeg de Spaanse zangeres Rosalía een handtas uit de 'DIP' (Dick, Intersex, Pussy) -collectie van Stef Van Looveren, wat zorgde voor internationale media-aandacht voor het werk van de Belgische kunstenaar.
Voor de live performance Radical Hope – EYE to EYE uit 2022 grijpt Van Looveren terug naar het videowerk RADICAL HOPE (2018), dat uitgebreid wordt middels sculpturale installaties met modder, aarde, water en planten, en met objecten, uitbundige make-up, tactiele kledij, stuwende muziek en bezwerende bewegingen. Hiermee worden verschillende stadia in de samenleving geportretteerd, met als doel "om de veelzijdigheid en performativiteit van ons menselijk wezen te doorgronden en ontbloten". De jury van Het Theaterfestival Vlaanderen over deze voorstelling: "Van Looverens verzet tegen gendernormen voelt even doortastend als ongedwongen. Hen toont een wereld waarin lichamen niet langer gereduceerd worden tot geslacht, maar vrij zijn om een eigen fluïde identiteit te kiezen." Deze performance was eerst zien in De Singel in Antwerpen en vervolgens in het Münchner Volkstheater, de Sophiensæle in Berlijn en Dampfzentrale Bern.
In 2023 nam Van Looveren deel aan de groepstentoonstelling HYPERTENSION23 in de Nationale Galerie Praag (locatie: Trade Fair Palace). Deze tentoonstelling, gecureerd door Monika Čejková, belichtte hoe een nieuwe generatie kunstenaars reageert op de sensorische overbelasting, de constante stroom van informatie en de psychologische druk van het digitale tijdperk. Binnen dit concept toonde Van Looveren werk dat de intersectionele relatie tussen queer identiteiten, internetcultuur en post-humanisme onderzoekt. De installaties en performances daagden traditionele maatschappelijke, ethische en culturele normen rondom het menselijk lichaam uit. De tentoonstelling, gecureerd door Monika Čejková, bracht in totaal tien internationale en Tsjechische kunstenaars samen die reageren op de constante visuele en psychologische druk van digitale technologieën. Naast het werk van Stef Van Looveren waren er bijdragen te zien van aLifveForms, Ian Cheng, Stephanie Comilang, Cécile B. Evans, Lynn Hershman Leeson, Martin Kohout, Lawrence Lek, Markus Selg en Sin Wai Kin. Daarnaast werd de tentoonstelling in de publieke ruimte uitgebreid met The Extreme Self: Age of You, een grootschalig visueel essay gecreëerd door Shumon Basar, Douglas Coupland en Hans Ulrich Obrist. Binnen deze thematische context presenteerde Van Looveren twee nauw onderling verbonden werken:
- ONUS (2023): Een mixed-media sculptuur (120 cm x 180 cm x 80 cm) gemaakt van aluminium, epoxy, was en een digitale fotoprint op papier. Het werk reflecteert op vloeibare identiteiten en de transformatie van het lichaam onder invloed van technologie.
- SOWER (2023): Een drie uur durende live performance die werd opgevoerd tijdens de officiële opening van de tentoonstelling op 21 september 2023. Deze performance diende als een directe fysieke activering van en aanvulling op de sculptuur ONUS.
In 2024 ging CONFESSIONS in premiere, de eerste avondvullende soloperformance van de Antwerpse kunstenaar Stef Van Looveren. De productie ging tussen 29 en 31 augustus 2024 in wereldpremière in het Antwerpse kunstencentrum DeSingel, als onderdeel van het interdisciplinaire kunstenfestival Come Closer. In april 2025 beleefde de performance haar Zwitserse première in de Dampfzentrale Bern tijdens het transdisciplinaire festival EXPOP 2025. Daarnaast volgden opvoeringen in onder andere het Vlaams Cultuurhuis de Brakke Grond in Amsterdam en Kunstencentrum CAMPO in Gent.
OPUS I (2025) Deze initiële performance werd in september 2025 opgevoerd op het nieuwe Kunstenplein van De Singel. De interventie fungeerde als een rituele processie die de vernieuwde wandelgangen van het gebouw inwijdde en vormde de eerste artistieke aanzet voor het grotere project.
In 2026 presenteerde M HKA museum een site-specifieke installatie en performance van de kunstenaar Van Looveren, als onderdeel van het IN SITU-programma. Het project, getiteld COSMIC BODY – First Incision, benaderde de museumruimte Het project benadert de museumruimte als een hybride van tempel, lichaam en alchemisch laboratorium, met een focus op materiële transformatie (smelten, versmelten en spiegelen) als een manier om verandering te verkennen als ritueel én als belichaamde ervaring. Het werk nodigt bezoekers uit in een innerlijke, introspectieve ruimte waar sociale conditionering in vraag kan worden gesteld. Van Looveren omschrijft dit als een vorm van “schaduwwerk”, waarbij wordt onderzocht wat er overblijft wanneer aangeleerde en doorgegeven rollen en identiteiten hun betekenis verliezen.
OPUS II (17.01.2026) opent de tentoonstelling performatief en vormt het eerste hoofdstuk van het werk. In plaats van een voltooide installatie aan te treffen, worden de bezoekers getuige van een ruimte die in realtime vorm krijgt via een geritualiseerde processie waarin performers objecten dragen en activeren. Dit proces vormt het ruimtelijke en symbolische kader van de tentoonstelling en bepaalt de logica die haar latere configuratie stuurt.
OPUS III (17.05.2026) als sluitstuk van de tentoonstelling en onderdeel van het Antwerp Art Weekend 2026 voerde Van Looveren tijdens de laatste uren van de expositie een live performance op. Deze performance was opgebouwd als een 33 minuten durende symbolische doop waarin lichaam, materiaal en tijd samenkwamen om het geconditioneerde zelf te doen oplossen en opgelegde beperkingen te laten vervagen. Via herhaling en subtiele gebaren fungeerde het werk als een psychologisch en fysiek proces van wegsmelten en het loslaten van vaste, innerlijke identiteiten.
Tentoonstellingen en performances (selectie) 2016 - Open studios, soloshow in Maison Contraire, Antwerpen. 2017 - Irrepressible, video-installatie voor Studio Start, Antwerpen. 2017 - Capara Showcase, Gallery Sofie Van de Velde, Antwerpen. 2018 - G. C. E. D. S. N. N. J. Q. N. E. E. K. B. S. S. S. S. P. T. S. P. E T. J. F. E. E. M. K. A. J. J. Z. D. S. C. A., soloshow in Gouvernement, Gent. 2018 - Radical Hope, screening van videowerk in Hole of the Fox galerij, Antwerpen. 2018 - 'O''', tentoonstelling in Barbé Urbain Gallery, Gent. 2018 - DPA bags, tentoonstelling in Kunstpaviljoen MAS, Antwerpen. 2018 - Yugen#16, groepstentoonstelling van curator Jan Hoet Jr., Gent. 2019 - ZWRT, groepstentoonstelling in Barbé Urbain Gallery, Gent. 2019 - Antwerp Art Weekend, groepstentoonstelling in Everyday Gallery, Antwerpen. 2019 - Emfylo-ποιείν / to construct the gender, groepstentoonstelling in A. Antonopoulou.Art Gallery, Athene. 2019 - The House of Art and Beauty, groepstentoonstelling van curators Marc Vanrunxt & Katleen Vinck, Antwerpen. 2019 - Look at me baby I'm yours, groepstentoonstelling in Penthouse Art Residency, Brussel. 2019 - Let us in: Together, groepstentoonstelling Clichy, Parijs. 2019 - Monu Now Ahora, groepstentoonstelling in ModeMuseum, Antwerpen. 2020 - Digestive disaster, unlucky star, groepstentoonstelling in Stems Gallery, Brussel. 2020 - Narcissus?, groepstentoonstelling in Base-Alpha Gallery, Antwerpen. 2020 - Queer Arts Festival, groepstentoonstelling in Antwerpen. 2020 - Together, groepstentoonstelling in M HKA, Antwerpen. 2020 - Ghost, groepsperformance op Videodroom-concerten in het kader van Film Fest Gent. 2020 - Fluid Identity, groepstentoonstelling in jeugdhuis Pilar, Brussel. 2020 - 12, performance met Maison the Faux in Compagnietheater, Amsterdam. 2020 - 6 Degrees, groepstentoonstelling bij Liebaert Projects, Kortrijk. 2021 - A Practice of Love, groepstentoonstelling in Stems Gallery, Brussel. 2022 - Friday Shorts, kortfilms in De Studio, Antwerpen. 2022 - Neo-Rising, groepstentoonstelling in Polansky Gallery, Praag. 2022 - A Room Full of Mirrors, groepstentoonstelling in Fragment Gallery, New York. 2022 - Radical Hope – EYE to EYE, live performance in De Singel, Antwerpen. 2023 - Radical Hope – EYE to EYE, live performance in galerij Sophiensæle, Berlijn en Radikal Jung festival in Münchner Volkstheater. 2023 - Hypertension23, groepstentoonstelling in The National Gallery Prague, Praag. 2023 - Situasian'', groepstentoonstelling in Devolution / One Piece Gallery, Fujian. 2024 - Confessions, Live Performance, Brakke Grond, Amsterdam. 2024 - Confessions, Live Performance, De Singel, Antwerp 2025 - Keep Your Ashimoto Grounded, groepsperformance, Aaimachine, Antwerp 2025 - Confessions, Live Performance, EXPOP, Dampfzentrale Bern, Bern