Marten Heemskerck van der Heck (Alkmaar, ca. 1607 – aldaar, begraven op 29 januari 1656) was een Noord-Nederlandse schilder en tekenaar.
Hij was de zoon van Claes Jacobsz. van der Heck, eveneens schilder, en Cecilia Aertsdr. van Wede. Zijn grootmoeder van vaderskant was een zus van de bekende schilder Maerten van Heemskerck.
Marten Heemskerck van der Heck groeide op in een kunstzinnige omgeving en leerde van zijn vader de basisprincipes van het schilderen. Hij werd voor het eerst genoemd als schilder in een getuigenis uit 1641. Na de dood van zijn vader in 1653 schreef hij zich in bij het Sint-Lucasgilde in Alkmaar, waarschijnlijk om diens atelier over te nemen. In 1654 werd hij deken van het gilde. Hij werkte voornamelijk in Alkmaar van 1641 tot zijn dood in januari 1656. Zijn specialisatie lag in het schilderen boerderijstillevens, landschappen en van architectuur, met name van het kasteel en de abdij van Egmond. Volgens Houbraken bereikte hij niet het niveau van zijn vader.
Categorie:Nederlands kunstschilder Categorie:17e-eeuws schilder