miniatuur|Portret door Brandon van Philipp Reinhard Vitriarius Jan Hendrik Brandon of Jean Henri Brandon (Sedan, 1660 – Utrecht, begraven 29 januari 1714) was een Nederlandse schilder uit Frankrijk.
Brandon sloot zich in 1696 aan bij de Confrèrie Pictura, een kunstenaarscollectief in Den Haag, en werd bekend om zijn portretten. Hij werd directeur van de academie voor beeldende kunst in Den Haag in de periode dat Jan van Gool daar in 1703 lessen volgde.Jan Hendrik Brandon in Jan van Gools De nieuwe Schouburg der Nederlantsche Kunstschilders en Schilderessen
In 1706 trouwde hij met Elisabeth Lecaen uit Utrecht. In 1708 verhuisde hij naar Utrecht, waar hij ging wonen op De Plaats, tegenover het Stadhuis. Rond 1710 vervaardigde hij aldaar de huwelijksportretten van Jacob Martens en Deliana Margaretha Voet van Winssen. Beide schilderijen bevinden zich sinds 1973 in de collectie van het Centraal Museum.
Brandon overleed in 1714 in Utrecht, nalatende zijn vrouw en geen kinderen.Jan Hendrik Brandon in the RKD Hij werd begraven in de Buurkerk.
Jules Verne noemt hem in het eerste hoofdstuk van zijn roman Le Docteur Ox (1874).Alexandre Tarrieu, Dictionnaire des personnes citées par Jules Verne, vol. 1: A-E, éditions Paganel, 2019, p. 134
Afbeeldingen
Categorie:Nederlands kunstschilder