Street-Legal is het 18e studio-album van Bob Dylan, uitgebracht op 15 juni 1978 op Columbia Records. De meeste nummers schreef Dylan in de zomer van 1977 in een periode na zijn scheiding met Sara, waarin hij met haar een maandenlange strijd voerde over de voogdij over de kinderen. In die periode verbleef hij op zijn boerderij in Minnesota met zijn kinderen en Sara's voormalige kinderoppas Faridi McFree.Down the Highway blz. 264. Net als op zijn vorige studio-album Desire bevatte Street Legal nummers over zijn voorbije liefde, maar de sfeer van de muziek met gospelinvloeden en een rijke orkestratie is heel anders.Dylan Compleet blz. 452. De opnamen De opnamen voor het album vonden plaats in Santa Monica in de kelders van een oude wapenfabriek, die in gebruik was als repetitieruimte en later tot Rundown Studios (Vervallen studio's) werd omgedoopt. Er werd gebruik gemaakt van een mobiele opnamestudio.Down the Highway blz. 271. Producer was Don de Vito, de technicus Biff Dawes en de muzikanten waren voor een groot deel dezelfde als waarmee Dylan in het Verre Oosten en Australië en Nieuw-Zeeland had getourd. Alleen bandleider en bassist Rob Stoner werd vervangen door Jerry Scheff en achtergrondzangeres Debby Dye werd vervangen door Carolyn Dennis.
het album werd in twee weken opgenomen, in de week van 25 april vonden de geluidsopnamen plaats, een week later de overdubs. De nummers
De outtakes Tijdens de sessies werden 3 nummers opgenomen, die het album niet haalden: "Coming from the Heart (The Road Is Long)", "Stop Now" en "Walk Out in the Rain". De nummers zijn ook niet op latere albums in de bootleg series opgenomen. Muzikanten Bob Dylan – zang, slaggitaar Steve Douglas – saxofoon David Mansfield – viool, mandoline Alan Pasqua – toetsen Billy Cross – gitaar Steven Soles – gitaar, achtergrondzang Jerry Scheff – basgitaar Ian Wallace – drums Bobbye Hall – percussie Carolyn Dennis, JoAnn Harris, Helena Springs – achtergrondzang Steve Madaio – trompet op "Is Your Love in Vain?" Hitnoteringen Het album bereikte nummer 11 op de Billboard 200, nummer 2 op de UK Albums Chart en nummer 5 in Nederland.
Kritiek Het album werd over het algemeen slecht beoordeeld. Greil Marcus vond het onmogelijk langer dan een paar minuten achter elkaar je op het album te concentreren. AllMusic vond het album teleurstellend, niet zozeer om de thema's en teksten, maar vanwege de gladde productie met een big band en achtergrondzangeressen. Commercieel was het album echter succesvoller, hoewel het album in de VS niet de top 10 haalde.
Categorie:Muziekalbum uit 1978 Categorie:Muziekalbum van Bob Dylan