Bernardus van Schijndel (Weesp, 1649 – Haarlem, 26 mei 1709) was een Noord-Nederlandse kunstschilder van genrestukken en portretten.
Hij werkte in Leeuwarden, Rotterdam en Haarlem. Als kunstenaar wist hij met vernuft en bekwaamheid burger- en boerengezelschappen vast te leggen in de stijl van Adriaen van Ostade. Van Schijndel was de leermeester van Jelle Sibrandsz en werd beïnvloed door Richard Brakenburgh.
Op 20 september 1671 trouwde hij in Leeuwarden met Eelckien Rutgers (1652), met wie hij een dochter kreeg, Anna van Schijndel, die eveneens schilder werd. In 1677 vervulde hij de functie van diaken.
Categorie:Nederlands kunstschilder Categorie:17e-eeuws schilder