Het Formule 2-seizoen 2025 was het negende seizoen van het Formule 2-kampioenschap, een autosportkampioenschap dat georganiseerd wordt door de Fédération Internationale de l'Automobile (FIA). Het is een kampioenschap die dient als het tweede niveau van formuleracing in de FIA Global Pathway, een groeimodel om meer coureurs door te laten stromen naar hogere klassen. De klasse werd verreden ter ondersteuning van de Formule 1 in 2025. Omdat het kampioenschap een eenheidsklasse is, reden alle teams en coureurs die deelnemen aan het kampioenschap met dezelfde auto.
Regerend kampioen Gabriel Bortoleto was overgestapt naar de Formule 1 en verdedigde, zoals de regels van het kampioenschap luiden, zijn titel niet. Invicta Racing ging het seizoen in als regerend kampioen bij de teams, nadat ze in de laatste ronde van het seizoen 2024 op het Yas Marina Circuit hun titel veilig hebben gesteld.
Leonardo Fornaroli werd in de hoofdrace van het voorlaatste weekend op het Losail International Circuit gekroond tot kampioen. Invicta Racing, waar Fornaroli en Roman Staněk voor reden, werd wederom kampioen bij de teams.
Teams en coureurs Team Nr. Coureur Invicta Racing 1 Leonardo Fornaroli Alle 2 Roman Staněk Alle Campos Racing 3 Josep María Martí 1-12 Nikola Tsolov 13-14 4 Arvid Lindblad Alle MP Motorsport 5 Oliver Goethe Alle 6 Richard Verschoor Alle Hitech TGR 7 Luke Browning Alle 8 Dino Beganovic Alle Prema Racing 9 Sebastián Montoya Alle 10 Gabriele Minì Alle DAMS Lucas Oil 11 Jak Crawford Alle 12 Kush Maini Alle ART Grand Prix 14 Victor Martins Alle 15 Ritomo Miyata Alle Rodin Motorsport 16 Amaury Cordeel 1-12 Martinius Stenshorne 13-14 17 Alex Dunne Alle AIX Racing 20 Joshua Dürksen Alle 21 Cian Shields Alle Trident 22 Sami Meguetounif 1-11 Laurens van Hoepen 12-14 23 Max Esterson 1-11 Martinius Stenshorne 12 James Wharton 13 Tasanapol Inthraphuvasak 14 Van Amersfoort Racing 24 John Bennett Alle 25 Rafael Villagómez Alle
Veranderingen bij de coureurs Van team veranderd Amaury Cordeel: Hitech Pulse-Eight → Rodin Motorsport Kush Maini: Invicta Racing → DAMS Lucas Oil Ritomo Miyata: Rodin Motorsport → ART Grand Prix Roman Staněk: Trident → Invicta Racing Richard Verschoor: Trident → MP Motorsport
Nieuw/teruggekeerd in F2 Dino Beganovic: FIA Formule 3-kampioenschap (Prema Racing) → Hitech TGR John Bennett: GB3 Championship (JHR Developments) → Van Amersfoort Racing Luke Browning: FIA Formule 3-kampioenschap (Hitech Pulse-Eight) → Hitech TGR Alex Dunne: FIA Formule 3-kampioenschap (MP Motorsport) → Rodin Motorsport Max Esterson: FIA Formule 3-kampioenschap (Jenzer Motorsport) → Trident Leonardo Fornaroli: FIA Formule 3-kampioenschap (Trident) → Invicta Racing Oliver Goethe: FIA Formule 3-kampioenschap (Campos Racing) → MP Motorsport Arvid Lindblad: FIA Formule 3-kampioenschap (Prema Racing) → Campos Racing Sami Meguetounif: FIA Formule 3-kampioenschap (Trident) → Trident Gabriele Minì: FIA Formule 3-kampioenschap (Prema Racing) → Prema Racing Sebastián Montoya: FIA Formule 3-kampioenschap (Campos Racing) → Prema Racing Cian Shields: FIA Formule 3-kampioenschap (Hitech Pulse-Eight) → AIX Racing
Uit de F2 Andrea Kimi Antonelli: Prema Racing → Formule 1 (Mercedes) Taylor Barnard: AIX Racing → Formule E (NEOM McLaren Formula E Team) Oliver Bearman: Prema Racing → Formule 1 (Haas) Gabriel Bortoleto: Invicta Racing → Formule 1 (Sauber) Dennis Hauger: MP Motorsport → Indy NXT (Andretti Global) Zane Maloney: Rodin Motorsport → Formule E (ABT Lola) Zak O'Sullivan: ART Grand Prix → Super Formula (Kondo Racing)
Tijdens het seizoen Twee weken voor de start van het seizoen kondigde Christian Mansell, die voor Rodin Motorsport zou gaan rijden, aan dat hij om persoonlijke redenen tijdelijk uit de autosport zou stappen. Hij werd vervangen door Amaury Cordeel. Voorafgaand aan het raceweekend op het Baku City Circuit verlieten zowel Sami Meguetounif als Max Esterson het team van Trident. Zij werden vervangen door Laurens van Hoepen en Martinius Stenshorne. Voorafgaand aan het raceweekend op het Losail International Circuit verliet Josep María Martí het team Campos Racing om in de Formule E te gaan rijden. Hij werd voor de rest van het seizoen vervangen door Nikola Tsolov. Rodin Motorsport verving in hetzelfde raceweekend Amaury Cordeel door Martinius Stenshorne. Bij Trident nam James Wharton de plaats van Stenshorne in. In het laatste raceweekend op het Yas Marina Circuit werd James Wharton bij Trident vervangen door Tasanapol Inthraphuvasak.
Veranderingen bij de teams Hitech Racing gaat in 2025 een samenwerking aan met het opleidingsprogramma van Toyota en wijzigt de naam in Hitech TGR.
Races Op 22 mei 2024 werd een voorlopige Formule 2-kalender van 2025 bekend gemaakt.
Ronde Circuit Datum Pole position Snelste ronde Winnend coureur Winnend team 1 R1 Albert Park Street Circuit 15 maart Gabriele Minì Joshua Dürksen AIX Racing R2 16 maart Victor MartinsGabriele Minì zette de beste kwalificatietijd neer, maar hij kreeg een straf van drie startplaatsen vanwege het ophouden van een andere coureur tijdens de kwalificatie. Victor Martins kreeg hierdoor de pole position in handen. Race afgelast vanwege zware regenval 2 R1 Bahrain International Circuit 12 april Kush MainiKush Maini reed de snelste ronde, maar omdat hij niet in de top 10 finishte, werd het punt voor de snelste ronde uitgereikt aan Oliver Goethe. Josep María Martí Campos Racing R2 13 april Leonardo Fornaroli Luke Browning Alex Dunne Rodin Motorsport 3 R1 Jeddah Corniche Circuit 19 april Richard Verschoor Arvid LindbladRichard Verschoor won oorspronkelijk de race, maar hij kreeg vijf seconden tijdstraf vanwege het van de baan drukken van Josep María Martí. Arvid Lindblad kreeg hierdoor de overwinning in handen. Campos Racing R2 20 april Jak Crawford Richard Verschoor Richard Verschoor MP Motorsport 4 R1 Autodromo Internazionale Enzo e Dino Ferrari 17 mei Luke Browning Jak Crawford DAMS Lucas Oil R2 18 mei Dino Beganovic Gabriele MinìGabriele Minì reed de snelste ronde, maar omdat hij niet in de top 10 finishte, werd het punt voor de snelste ronde uitgereikt aan Arvid Lindblad. Alex Dunne Rodin Motorsport 5 R1 Circuit de Monaco 24 mei Victor MartinsVictor Martins reed de snelste ronde, maar omdat hij niet in de top 10 finishte, werd het punt voor de snelste ronde uitgereikt aan Alex Dunne. Kush Maini DAMS Lucas Oil R2 25 mei Alex Dunne Dino BeganovicDino Beganovic reed de snelste ronde, maar finishte niet in de top 10. Oliver Goethe zou het punt voor de snelste ronde krijgen, maar omdat minder dan 50% van de geplande raceafstand werd afgelegd, werd deze niet uitgereikt. Jak Crawford DAMS Lucas Oil 6 R1 Circuit de Barcelona-Catalunya 31 mei Alex Dunne Richard Verschoor MP Motorsport R2 1 juni Arvid Lindblad Alex Dunne Arvid Lindblad Campos Racing 7 R1 Red Bull Ring 28 juni Kush MainiKush Maini reed de snelste ronde, maar omdat hij niet in de top 10 finishte, werd het punt voor de snelste ronde uitgereikt aan Roman Staněk. Josep María Martí Campos Racing R2 29 juni Leonardo Fornaroli Sebastián Montoya Richard Verschoor MP Motorsport 8 R1 Silverstone 5 juli Sebastián Montoya Leonardo Fornaroli Invicta Racing R2 6 juli Victor Martins Arvid Lindblad Jak Crawford DAMS Lucas Oil 9 R1 Circuit de Spa-Francorchamps 26 juli Arvid LindbladArvid Lindblad reed de snelste ronde, maar omdat hij niet in de top 10 finishte, werd het punt voor de snelste ronde uitgereikt aan Leonardo Fornaroli. Leonardo Fornaroli Invicta Racing R2 27 juli Alex Dunne Dino Beganovic Roman StaněkAlex Dunne won oorspronkelijk de race, maar hij kreeg tien seconden tijdstraf omdat hij de reglementen rondom de start had overtreden. Arvid Lindblad zou zodoende de zege in handen krijgen, maar hij werd gediskwalificeerd omdat zijn bandendruk te laag was. Roman Staněk, die in eerste instantie als derde eindigde, werd uitgeroepen tot winnaar. Invicta Racing 10 R1 Hungaroring 2 augustus Gabriele MinìGabriele Minì reed de snelste ronde, maar omdat hij niet in de top 10 finishte, werd het punt voor de snelste ronde uitgereikt aan Josep María Martí. Josep María Martí Campos Racing R2 3 augustus Roman Staněk Dino Beganovic Leonardo Fornaroli Invicta Racing 11 R1 Autodromo Nazionale Monza 6 september Oliver GoetheOliver Goethe reed de snelste ronde, maar omdat hij niet in de top 10 finishte, werd het punt voor de snelste ronde uitgereikt aan Arvid Lindblad. Leonardo Fornaroli Invicta Racing R2 7 september Luke Browning Oliver GoetheOliver Goethe reed de snelste ronde, maar omdat hij niet in de top 10 finishte, werd het punt voor de snelste ronde uitgereikt aan Dino Beganovic. Luke Browning Hitech TGR 12 R1 Baku City Circuit 20 september Dino Beganovic Dino Beganovic Hitech TGR R2 21 september Jak Crawford Joshua Dürksen Jak Crawford DAMS Lucas Oil 13 R1 Losail International Circuit 29 november Richard Verschoor Richard Verschoor MP Motorsport R2 30 november Leonardo FornaroliOliver Goethe zette de beste kwalificatietijd neer, maar hij kreeg een straf van drie startplaatsen vanwege het ophouden van een andere coureur tijdens de kwalificatie. Leonardo Fornaroli kreeg hierdoor de pole position in handen. Dino Beganovic Victor Martins ART Grand Prix 14 R1 Yas Marina Circuit 6 december Luke BrowningLuke Browning reed de snelste ronde, maar omdat hij niet in de top 10 finishte, werd het punt voor de snelste ronde uitgereikt aan Arvid Lindblad. Arvid Lindblad Campos Racing R2 7 december Roman Staněk Jak Crawford Joshua Dürksen AIX Racing
Veranderingen op de kalender Het Albert Park Street Circuit is voor het eerst de seizoensopener.
Kampioenschap Puntensysteem Coureurs vertrekkend van pole-position zijn vetgedrukt. Coureurs met de snelste raceronde in cursief. SR staat voor snelste ronde. Voor de hoofdrace op het Circuit de Monaco werden minder punten uitgereikt omdat minder dan 50% van de raceafstand werd afgelegd. † Coureur uitgevallen, maar wel geklasseerd omdat er meer dan 75% van de raceafstand werd afgelegd.
Sprintrace Positie 1e 2e 3e 4e 5e 6e 7e 8e SR Punten1086543211
Hoofdrace Positie 1e 2e 3e 4e 5e 6e 7e 8e 9e 10e Pole SR Punten25181512108642121
Coureurs