The T. Eaton Company Limited, later bekend als Eaton's en daarna Eaton, was een Canadese warenhuisketen die ooit de grootste van het land was. Het werd in 1869 in Toronto opgericht door Timothy Eaton, een immigrant uit het huidige Noord-Ierland. Eaton's groeide uit tot een retail- en sociale instelling in Canada, met winkels door het hele land, inkoopkantoren over de hele wereld en een postordercatalogus die bij de meeste Canadezen thuis te vinden was. Veranderingen in de economie en de detailhandel eind twintigste eeuw leidden, in combinatie met wanbeheer, in 1999 tot het faillissement van de keten.
Eaton was een pionier op het gebied van diverse winkelinnovaties. In een tijdperk waarin het afdingen op goederen de norm was, verkondigde de keten: "Wij stellen verkopen onze producten alleen voor contant geld - Bij de verkoop van goederen hanteren wij slechts één prijs." Daarnaast had het de lang bestaande slogan "Goods Satisfactory or Money Refunded."
Geschiedenis links|miniatuur| De omslag van de eerste Eaton-catalogus, gepubliceerd in 1884. In 1869 verkocht Timothy Eaton zijn belang in een kleine winkel in textiel en fournituren in het marktstadje St. Marys in Ontario en kocht hij een winkel in textiel en fournituren op Yonge Street 178 in Toronto.
De eerste winkel was slechts 7,3 meter bij 18,3 meter groot, met twee etalagevensters, en lag op een behoorlijke afstand van Toronto's destijds modieuze winkelgebied King Street West. In het eerste jaar van de winkel, met Timothy Eaton als verantwoordelijke voor de inkoop van de goederen en vier personeelsleden, waren de verwachtingen laag dat een winkel zonder krediet en zonder afdingen succesvol zou zijn.
De zaak floreerde en Eaton verhuisde in augustus 1883 één blok naar het noorden, naar een veel groter pand op Yonge Street 190. De nieuwe winkel had de grootste ruiten in Toronto, de eerste elektrische verlichting in een Canadese winkel, drie volledige verdiepingen met 35 afdelingen en een lichtstraat die over de gehele lengte van de winkel liep. De eerste telefoon in de winkel, met telefoonnummer 370, werd in 1885 geïnstalleerd. In 1886 werd de eerste lift in een winkel in Toronto geïnstalleerd in de Eaton-winkel (hoewel alleen klanten die naar boven gingen, de lift mochten gebruiken, waardoor ze op hun weg naar beneden langs de verschillende etalages van de winkel moesten).
Eaton hield het huurcontract voor de lege winkel op Yonge Street 178 (nu Hudson's Bay Queen Street en ooit de thuisbasis van rivaal Eaton) aan tot het afliep in 1884 om de uitbreidingsplannen van een van zijn concurrenten, Robert Simpson, te vertragen. In de loop van de tijd groeide de concurrentie tussen de warenhuizen Simpson's en Eaton's, die tegenover elkaar stonden aan de overkant van Queen Street West, uit tot een van de grootste zakelijke rivaliteiten van Toronto. Het zebrapad op Queen Street West, net ten westen van de kruising met Yonge Street, was jarenlang een van de drukste in Canada. Duizenden mensen per dag winkelden bij Eaton's en Simpson's.
In 1896 noemde Eaton's zichzelf "Canada's Greatest Store". De winkel bleef groeien en er werden nieuwe gebouwen neergezet om de postorderafdeling en de fabrieken van Eaton te huisvesten. In 1911 waren er 17.500 mensen werkzaam bij Eaton. In 1919 besloegen de gebouwen van Eaton in Toronto een vloeroppervlak van ruim 240.000 m² en besloeg meerdere stadsblokken tussen Yonge Street en Bay Street, ten noorden van Queen Street West.
Winnipeg Aan het begin van de 20e eeuw verkocht Eaton's veel in West-Canada via zijn catalogus. Eaton beschouwde Winnipeg, Manitoba, als de meest logische locatie voor een nieuw postordermagazijn om zijn klanten in het westen beter van dienst te kunnen zijn. Een winkel was oorspronkelijk niet in de plannen opgenomen.
John Craig Eaton, de zoon van Timothy Eaton, was een van de eerste voorstanders van de oprichting van een gecombineerde winkel en postorderbedrijf in Winnipeg. Hoewel Timothy Eaton aanvankelijk bedenkingen had om een winkel op 2.100 kilometer van Toronto te runnen, kon John Craig uiteindelijk zijn vader overtuigen. Eaton's kocht een stadsblok aan Portage Avenue bij Donald Street en de vijf verdiepingen tellende Eaton's-winkel werd op 15 juli 1905 met veel bombarie geopend. Timothy Eaton en zijn familie waren aanwezig bij de opening van de tweede Eaton's-winkel. De Winnipeg Daily Tribune kopte op de voorpagina: "De Canadese Napoleon van de detailhandel bereikt de hoofdstad – bekijkt zijn geweldige winkel voor het eerst – zeer tevreden".
De opvallende winkel van rode baksteen, door de inwoners van Winnipeg "the Big Store" genoemd, was een succes. Het oorspronkelijke personeelsbestand van 750 groeide binnen enkele weken na de opening naar 1.200. In 1910 werden er nog drie verdiepingen aan de winkel toegevoegd en werden er andere gebouwen neergezet. In 1919 besloegen de activiteiten van Eaton in Winnipeg 85.000 m² en had 8.000 mensen in dienst.
Jarenlang werd de Eaton's-winkel in Winnipeg beschouwd als het succesvolste warenhuis ter wereld, vanwege de manier waarop het zijn lokale markt domineerde. Nog in de jaren 1960 schatte Canadian Magazine dat inwoners van Winnipeg meer dan 50 cent van elke dollar die ze aan boodschappen uitgaven (exclusief boodschappen) bij Eaton's uitgaven en dat op een drukke dag één op de tien inwoners van Winnipeg de winkel aan Portage Avenue bezocht.
De winkel werd op 17 oktober 1999 gesloten, samen met 36 andere Eaton-winkels.
Buitenlandse inkoopkantoren Eaton's had twee inkoopkantoren in Europa: in Londen, op Warwick Lane 7, geopend in 1892; en in Parijs, op Rue Reaumur 103, geopend zes jaar later in 1898.
Marktleider in Canada rechts|miniatuur| De winkel van Eaton, de Eaton's Annex, postorderbedrijven en fabrieken in Toronto, op de hoek van Yonge Street en Queen Street, in 1920. Het succes van Eaton's zorgde voor een revolutie in de detailhandel in warenhuizen in Noord-Amerika. Amerikaanse retailers kwamen massaal naar de winkels aan Yonge Street en Portage Avenue om de werkwijze van Timothy Eaton ten zuiden van de grens te kopiëren. Tot in de jaren 1950 promootte Eaton zichzelf als de "grootste retailorganisatie in het Britse Rijk".
In 1905 schreef The Globe: "Er is nauwelijks een naam in Canada, met uitzondering van de premier, die zo bekend is bij het grote publiek als die van de heer Timothy Eaton." Timothy Eaton stierf in 1907 en werd opgevolgd door John Craig Eaton als president van T. Eaton Co. Limited. Het succes van het bedrijf werd onder zijn bestuur voortgezet.
In 1925 kocht Eaton's de Goodwin's-winkel in Montreal. In 1927 had Montreal een nieuwe Eaton-winkel met zes verdiepingen aan Saint Catherine Street, die in 1930 werd uitgebreid naar negen verdiepingen. In de loop van de tijd werden er ook in andere steden in het land Eaton-winkels geopend. Het bedrijf bood een groot aantal huismerkproducten aan, zoals een typemachine Silverette- van Silver Seiko Ltd. uit Japan, die van een Eaton-label werd voorzien.
In 1977 werd in het centrum van Toronto het Toronto Eaton Centre geopend. Dit centrum verving de twee eerdere Eaton-filialen in het centrum. Het complex, dat zich uitstrekt over 400 metres (1,300 200 m²) op meerdere verdiepingen tussen Dundas en Queen Streets en met 200 winkels, werd aan de noordkant verankerd door een negen verdiepingen tellende Eaton's-winkel.
Eaton verkocht huismerkapparaten onder het merk 'Viking'. Deze werden grotendeels door White geproduceerd. Veel producten werden verkocht onder de merknaam “TECO”, een acroniem voor Timothy Eaton Company.
Eatoncatalogus links|miniatuur| Eaton's lente- en zomercatalogus 1942 De eerste catalogus van Eaton was een boekje van 34 pagina's dat in 1884 werd uitgegeven. Naarmate Eaton's groeide, groeide ook de catalogus. In 1920 exploiteerde Eaton postordermagazijnen in Winnipeg, Toronto en Moncton om zijn catalogusklanten te bedienen. Ook werden er overal in het land kantoren voor catalogusbestellingen opgericht. In 1916 werd de eerste vestiging in Oakville geopend.
In een tijd waarin de Canadese bevolking voornamelijk op het platteland woonde en vaak in geïsoleerde nederzettingen woonde, bood de catalogus van Eaton een selectie van goederen die anders voor veel Canadezen niet beschikbaar zouden zijn, vergelijkbaar met de catalogus van Sears Roebuck in de Verenigde Staten. Het vervulde een belangrijke economische rol, omdat het lokale monopolies doorbrak en alle Canadezen toegang gaf tot dezelfde prijzen en keuzemogelijkheden als in sommige grotere steden. De catalogus bood van alles aan, van kleding tot landbouwwerktuigen. Sommige Canadezen kochten hun huis zelfs via de catalogus, waarbij Eaton hen alle benodigde materialen leverde om een geprefabriceerd huis te bouwen. Tegenwoordig zijn er nog steeds veel huizen uit de catalogus van Eaton te vinden in het hele land, voornamelijk in het westen.
De catalogus werd een icoon van de Canadese cultuur en verscheen zelfs in veel werken uit de Canadese literatuur. In het autobiografische korte verhaal The Hockey Sweater van Roch Carrier vraagt een jonge jongen uit Quebec zijn moeder om een hockeyshirt van de Montreal Canadiens uit de catalogus van Eaton, maar krijgt in plaats daarvan een shirt van de Toronto Maple Leafs. Omdat het gezin Franstalig is, bestelt de moeder niet via de catalogusformulieren (die alleen in het Engels zijn), maar schrijft ze een briefje en stuurt ze geld naar het warenhuis. Vanwege de heersende taal- en culturele barrières tussen de Engels- en Franstalige Canadese bevolking, weet zijn familie niet dat het artikel geruild kan worden. Ze willen meneer Eaton niet beledigen door het artikel te retourneren. Hierdoor wordt Carrier door zijn leeftijdsgenoten buitengesloten.
Na verloop van tijd werd de catalogus minder winstgevend en in de jaren zeventig werd het zelfs verliesgevend. Naarmate de Canadese bevolking in de loop van de 20e eeuw steeds meer verstedelijkte, hadden Canadezen toegang tot een groter aantal lokale winkels en waren ze minder afhankelijk van catalogusaankopen. Halverwege de jaren zeventig werd geschat dat 60% van de klanten in de voorsteden van Canada binnen dertig minuten rijden van een Eaton-winkel woonde. Anderen gaven het management van Eaton de schuld van de mislukkingen van de catalogus en wezen op de vergelijkbare Simpsons-Sears-catalogus (later de Sears Canada-catalogus), die tot veel later werd voortgezet, hoewel deze nooit de iconische status of populariteit van de Eaton-catalogus genoot.
Tijdens een persconferentie op 14 januari 1976 maakte Eaton's bekend dat de lente-/zomercatalogus van 1976 hun laatste zou zijn. Als gevolg hiervan raakten 9000 medewerkers hun baan kwijt en sloten veel Eaton-cataloguswinkels in kleinere steden. Veel Canadezen waren in shock. In een opmerkelijk radiomoment opende Barbara Frum van CBC Radio 's As It Happens haar interview met Eaton's president Earl Orser met de vraag: "Meneer Orser, hoe kon u?"
De Santa Claus Parade in Toronto rechts|miniatuur| Eaton's Santa Claus Parade in Toronto, Ontario, Canada (1918). Aangekomen bij de winkel van Eaton, maakt de Kerstman zijn ladder klaar om het gebouw op te klimmen. Eaton sponsorde de jaarlijkse Eaton's Santa Claus Parade in Toronto. De eerste parade vond plaats op 2 december 1905. Gedurende een aantal jaren werden de Eaton Santa Claus Parades ook gehouden in Winnipeg en Montreal.
In de jaren 1950 was de parade in Toronto de grootste van Noord-Amerika. De parade was ruim 2,5 kilometer lang en er deden duizenden mensen aan mee. In Canada werd de parade live uitgezonden op de radio en televisie. In de Verenigde Staten zond CBS Television de parade een aantal jaren uit.