Het seizoen 1956 van de Primera División was het 52e seizoen van de hoogste Uruguayaanse voetbalcompetitie. Het seizoen liep van juli tot december 1956.Campeonato Uruguayo 1956 op Info Nacional
Teams Er namen tien ploegen deel aan de Primera División tijdens het seizoen 1956. Negen ploegen wisten zich vorig seizoen te handhaven en één ploeg promoveerde vanuit de Primera B: Racing Club de Montevideo kwam in de plaats van het gedegradeerde CA River Plate.
Club Stad Stadion Vorig seizoen Montevideo Parque Demetrio Arana Danubio FC Montevideo Parque Forno Montevideo Parque Rodó Liverpool FC Montevideo Estadio Belvedere Montevideo Wanderers FC Montevideo Estadio Parque Alfredo Víctor Viera Montevideo Estadio Centenario Montevideo Estadio Centenario Rampla Juniors FC Montevideo Parque Nelson Racing Club de Montevideo Montevideo Estadio Parque Osvaldo Roberto Montevideo Estadio Parque Carlos Ángel Fossa
Competitie-opzet Alle clubs speelden tweemaal tegen elkaar. De ploeg met de meeste punten werd kampioen. De ploeg die laatste werd degradeerde naar de Primera B.
Kwalificatie voor internationale toernooien De kampioen van de competitie zou worden uitgenodigd voor de Copa República de Venezuela, beter bekend als de Pequeña Copa del Mundo (Kleine Wereldbeker). Dit toernooi dat in Caracas werd gespeeld wordt gezien als een van de voorlopers van de Wereldbeker.
Torneo Competencia en Torneo de Honor Voorafgaand aan het seizoen werd het Torneo Competencia gespeeld tussen de ploegen in de Primera División. Dit toernooi werd gewonnen door CA Peñarol. Ook werd er gestreden om het Torneo de Honor. Deze prijs werd uitgereikt aan de ploeg die het beste presteerde in het Torneo Competencia en in de eerste seizoenshelft van de Primera División.
Eerste seizoenshelft Titelverdediger Club Nacional de Football won net als CA Defensor en CA Peñarol hun eerste twee wedstrijden. Op de derde speeldag speelden Defensor en Peñarol gelijk tegen elkaar en Nacional - dat wel won - bleef daardoor als enige ploeg zonder puntverlies over. De eerste nederlaag van Nacional kwam pas op 29 september toen ze met 3–1 verloren van rivaal Peñarol.
Omdat Peñarol ook al eens had verloren (van CA Cerro) en Nacional hun overige wedstrijden in de eerste seizoenshelft allemaal won gingen ze halverwege aan de leiding met 16 punten, eentje meer dan Peñarol. Voor Peñarol betekende dit wel dat ze zich winnaar van het Torneo de Honor mochten noemen, aangezien ze in dat klassement nog drie punten over hielden op Nacional.
Na negen van de achttien speelrondes stond Cerro derde, met vier punten minder dan Nacional. Defensor bezette de vierde plaats. Hekkensluiter was IA Sud América met slechts drie punten.
Tweede seizoenshelft Nacional en Peñarol hielden elkaar in het begin van de terugronde in evenwicht, totdat Peñarol in de dertiende speelronde gelijkspeelde tegen rode lantaarn Sud América. Dit gaf Nacional de mogelijkheid om hun voorsprong in het klassement te verdubbelen. Vervolgens wonnen beide ploegen weer tweemaal, waardoor het zeker was dat een van de twee landskampioen zou worden.
In de zestiende speelronde verloor Peñarol wederom van Cerro en liep de voorsprong van Nacional (dat nog altijd foutloos was in de tweede seizoenshelft) op tot vier punten. De Tricolores hadden daardoor nog één punt nodig om hun titel te prolongeren. De eerste kans kregen ze op 2 december tegen Peñarol zelf. Kort na rust kwam Nacional op voorsprong en hoewel Peñarol nog de gelijkmaker scoorde konden ze niet voorkomen dat Nacional de titel kon vieren.Campeonato Uruguayo 1956 op Atilio.uy Dit was een herhaling van het vorige seizoen, toen Nacional ook kampioen werd door met 1–1 gelijk te spelen tegen Peñarol.
De strijd tegen degradatie werd in de zestiende speelronde beslist: Sud América had vier punten minder dan Rampla Juniors FC en er was nog een drietal andere ploegen dat ook nog niet helemaal veilig was. Sud América verloor in deze zestiende speelronde echter van Defensor en omdat Rampla Juniors gelijkspeelde tegen Liverpool FC was de laatste plaats voor Sud América een feit. Voor de Naranjitas eindigde hiermee een tweejarig verblijf op het hoogste niveau.
De laatste speeldag stond er niets meer op het spel: Nacional was al zeker van hun 24e landstitel, Peñarol was vicekampioen en ook Cerro (derde) en Defensor (vierde) waren al zeker van hun eindklassering. In een wedstrijd om de eer won Cerro met 4–3 van Defensor. Beide ploegen kwalificeerden zich door hun eindklassering voor het Torneo Cuadrangular 1956. Het gedegradeerde Sud América verloor ook hun laatste wedstrijden en eindigde de competitie met slechts zes punten (een zege, vier gelijk, dertien verloren).
Eindstand Club Club Nacional de Football 18 15 2 1 32 54 19 +35 2. CA Peñarol 18 13 3 2 29 50 17 +33 3. CA Cerro 18 10 4 4 24 42 30 +12 4. CA Defensor 18 6 6 6 18 34 33 +1 5. Montevideo Wanderers FC 18 3 9 6 15 16 23 –7 6. Liverpool FC 18 6 3 9 15 31 40 –9 7. Rampla Juniors FC 18 3 8 7 14 29 35 –6 8. Danubio FC 18 6 2 10 14 19 33 –14 9. Racing Club de Montevideo 18 5 3 10 13 25 45 –20 10. IA Sud América 18 1 4 13 6 18 43 –25
Legenda KleurKwalificatie voor Pequeña Copa del Mundo 1957 Degradatie naar Primera B 1957
Winnaar Primera División 1956Club Nacional de Football24e titel
Topscorers Carlos Carranza van CA Cerro scoorde achttien keer en werd daarmee topscorer van de competitie. Het was voor het eerst sinds 1945 dat een speler van een kleine club (niet Nacional of Peñarol) topscorer werd.In 1945 werd de topscorerstitel gedeeld door Nicolás Falero (Central FC) en Raúl Schiaffino (CA Peñarol). Het was in 1956 voor het eerst sinds 1935 dat zowel Peñarol als Nacional geen (gedeelde) topscorer leverde.
№SpelerClubGoals1. Carlos CarranzaCA Cerro18
1956 Uruguay