Yvonne Rainer (San Francisco, 22 november 1934) is een Amerikaanse danseres, choreograaf en filmmaakster, die van grote betekenis is geweest voor de ontwikkeling van de moderne dans in de twintigste eeuw. Als medeoprichter van het Judson Dance Theatre in New York wordt ze beschouwd als een van de grondleggers van het postmodernisme in de dans.
Leven en werk Yvonne Rainer groeide op in San Francisco in een immigrantengezin. Haar moeder was Joods en kwam uit Polen, terwijl haar vader, een anarchist en huisschilder, uit Italië kwam. In 1957, op 23-jarige leeftijd, ging ze naar New York, aanvankelijk om actrice te worden. Daarna raakte ze echter meer geïnteresseerd in moderne dans en begon te studeren aan de Martha Graham School. Later studeerde ze ook bij Merce Cunningham.
Rainer richtte in 1962 het Judson Dance Theatre op, samen met Trisha Brown, Elaine Summers, Meredith Monk en anderen, die optraden in de Judson Memorial Church in New York. De eerste voorstelling op 6 juli 1962 wordt beschouwd als de geboorte van de postmoderne dans. In 1965 publiceerde ze een manifest met haar visie op de postmoderne dans onder de titel No Manifesto, waarin ze de specifieke kenmerken van de moderne dans met zijn spectaculaire kanten, de nadruk op fysieke bekwaamheid, enz. verwierp, om een minimalistische stijl te bepleiten. Deze esthetiek illustreerde ze in haar choreografie Trio A (1966)
Na 1972 richtte Rainer zich op het medium film en regisseerde verschillende experimentele films. Daarnaast verscheen ze in verschillende films van anderen, zoals Madame X – Eine absolute Herrscherin van de Duitse regisseur Ulrike Ottinger (1977).
Rainer woont en werkt in New York en Los Angeles.
Onderscheidingen en prijzen 1969, 1988: Beurs van de John-Simon Guggenheim Foundation 1990: Fellow van de MacArthur Foundation 2004: Women's Caucus for Art Lifetime Achievement Award 2007: Lid van de American Academy of Arts and Sciences 2015: Merce Cunningham Award van de Foundation for Contemporary Arts 2017: USA Grant
Werken (selectie) Choreografieën 1961: Three Satie Spoons 1961: Three Seascapes 1962: Ordinary Dance 1963: Terrain 1963: We Shall Run 1965: Parts of Some Sextets 1966: Trio A / The Mind is a Muscle, Part I 1969: Continuous Project - Altered Daily (in april 1999 te zien in Ottone, Utrecht)'Continuous Project / Altered Daily - Quatuor Albrecht Knust - 1999-04-24' op theaterencyclopedie.nl, geraadpleegd 13 november 2024. 1970: War 1973: This Is the Story of a Woman Who… 2010: Spiraling Down 2013: Assisted Living: Do You Have Any Money?
Filmografie 1966: Hand Movie 1967: Volleyball 1968: Rhode Island Red 1969: Line 1966–69: Five Easy Pieces 1972: Lives of Performers 1974: Film about a Woman Who... 1976: Kristina Talking Pictures 1978: Trio A (in juni 1980 te zien op zes locaties in Nederland in het kader van De dans voorbij, onderdeel van het Holland Festival)'De Dans Voorbij 13–22.06.1980' op deappel.nl, geraadpleegd 13 november 2024. 1980: Journeys from Berlin/1971 1985: The Man Who Envied Woman 1990: Privilege 1996: MURDER and murder 2002: After Many A Summer Dies The Swan: Hybrid 2023: The Man Who Envied Women (remake?)
thumb|Yvonne Rainer (midden) tijdens een persconferentie bij de tentoonstelling Yvonne Rainer – Raum, Körper, Sprache in Museum Ludwig, Keulen (2004) Solotentoonstellingen (selectie) 2004: Yvonne Rainer - Radical Juxtapositions 1961-2002, in Los Angeles Contemporary Exhibitions (LACE), Los Angeles en Haggerty Museum of Art (Marquette University), Milwaukee 2012: Yvonne Rainer. Raum, Körper, Sprache (retrospectief), in Kunsthaus Bregenz en Museum Ludwig, Keulen 2018: Yvonne Rainer Selected Works, Irish Museum of Modern Art, Dublin
Groepstentoonstellingen (selectie) 1977: documenta 6, Kassel 1999: Impact: Revealing Sources for Contemporary Art, Contemporary Museum, Baltimore 2000: Afterimage - Drawing Through Process (samen met William Anastasi, Mel Bochner, Agnes Denes, Nancy Grossman, Robert Grosvenor, Marcia Hafif, Eva Hesse, Nancy Holt, Barry LaVa, Sol LeWitt, Lee Lozano, Sylvia Plimack Mangold, Gordan Matta-Clark, Robert Morris, Bruce Nauman, Robert Overby, Dorothea Rockburne, Alan Saret, Joel Shapiro, Robert Smithson, Michelle Stuart, Richard Tuttle en Jack Whitten), Contemporary Arts Museum Houston, Houston (TX) 2000: The Color of Ritual, The Color of Thought - Women Avant-Garde Filmmakers in America, Whitney Museum of American Art, New York 2002: Die Gewalt ist der Rand aller Dinge, Generali Foundation, Wenen 2003: Art, Lies and Videotape: Exposing Performance, Tate Liverpool 2004–05: behind the facts. interfunktionen 1968 - 1975, Fundació Joan Miró, Barcelona, en Fridericianum, Kassel 2005: Zur Vorstellung des Terrors: Die RAF-Ausstellung, Kunst-Werke Berlin, Berlijn 2007: Performa 07 - The Second Biennial of New Visual Art Performance, New York 2007: documenta 12, Kassel. Getoond werd het werk RoS Indexical, 2007 2007: Tanzen, Sehen, Museum für Gegenwartskunst, Siegen 2007: Lights, Camera, Action: Artists´ Films for the Cinema, Whitney Museum of American Art, New York 2008: Here We Dance, Tate Modern, Londen 2018: The sound of one hand clapping (met Wim Delvoye; curator: Stef Van Bellingen), WARP, Sint-Niklaas'THE SOUND OF ONE HAND CLAPPING - 2018 (groepstentoonstelling)' op data.kunsten.be, geraadpleegd 13 november 2024.
Externe links Yvonne Rainer in de Theaterencyclopedie (NL) Yvonne Rainer op Kunstenpunt (B)
Categorie:Amerikaans danser Categorie:Amerikaans choreograaf Categorie:Amerikaans filmregisseur Categorie:Postmodernisme