Adele Emilie Paasch (geboortenaam: Hillringhaus - Barmen, 16 juni 1868 – Potsdam 7 juli 1937) was een Duits beeldhouwster en medailleur.
Leven en werk Paasch studeerde anatomie aan de Berlijnse Kunstschool onder Maximilian Schäfer. Daarnaast volgde ze beeldhouwlessen in de ateliers van Robert Toberentz en Rudolf Siemering. Vervolgens specialiseerde ze zich in portretten, in het bijzonder bustes, medailles en reliëfs.
In oktober 1885 huwde ze met Richard Paasch, met wie ze twee kinderen kreeg. In 1910 woonde het gezin op Wilhelmstraße 22 te Berlijn.
Tentoonstellingen In 1906 nam Paasch deel aan de expositie Wuppertaler Künstler van de Barmer Kunstverein in Kunsthalle Barmen. In 1908 presenteerde ze de beeldengroep Sein Weib op de Große Berliner Kunstausstellung.
Werken miniatuur|Marie & Heinrich Laehr op de begraafplaats in Schönower Park 1899: buste prof. dr. Werner Körte 1900: buste boekhandelaar R. Appelius 1901: buste prof. H. G. Meyer 1901: buste Ingeborg 1903: buste Franz Reuleaux 1904: buste Kinderkopf mit Eidechse 1909: buste Friedrich Körte (vader van Werner Körte hierboven) 1907: beeldengroep bij Villa Hügel (Essen) 1912: buste dr. Carl Hofmannminiatuur|Grafmonument van gynaecoloog Paul Straßmann 1916: buste Carl Reichstein 1922: buste Frau v. O. : buste Bernhard Dernburg (in het Berlin Museum) : buste Ignoramus : grafreliëf Marie en Heinrich Laer op begraafplaats Schönower Park (Berlijn) : grafmonument van prof. dr. Paul Straßmann op Neuer Friedhof Wannsee : grafmonument van August Stenger († 1909) op Friedhof Pankow I
Literatuur Bloch/Einholz/v. Simson: Ethos & Pathos. Die Berliner Bildhauerschule 1786–1914 - Berlijn, 1990, Brigitte Hüfler: Zwölf Bildhauerinnen des 19. Jahrhunderts : ein Beitrag zur Berliner Bildhauerschule, in: Zeitschrift des Deutschen Vereins für Kunstwissenschaft, 1989, Anja Cherdron: "Prometheus war nicht ihr Ahne" : Berliner Bildhauerinnen der Weimarer Republik. Marburg, 2000, p. 202
Categorie:Duits beeldhouwer