Maximilien-Henri van Ypersele de Strihou (Sint-Joost-ten-Node, 27 juli 1870 - Clarens, 26 maart 1941) was een Belgisch diplomaat.
Biografie Familie Maximilien-Henri van Ypersele de Strihou was een telg uit de familie Van Ypersele de Strihou. Hij was een zoon van Raymond van Ypersele de Strihou en Joséphine Vandersnickt. Zijn vader was advocaat en directeur van de cacaoboomplantage Ursélia-Secunda in Congo-Vrijstaat.
Hij trouwde in 1908 in Versailles met Marguerite Merlin (1882-1973). Het huwelijk bleef kinderloos.
Loopbaan Hij behaalde het diploma van doctor in de rechten. Hij werd attaché in Berlijn (1895), secretaris in Berlijn (1895), Parijs (1897), Lissabon (1901), Rome (1903), Athene (1904), Tanger (1906) en ambassaderaad in Sint-Petersburg (1906), Berlijn (1908) en Parijs (1910). La Caducee, 1910. In 1912 werd hij minister-resident in Boekarest (vanaf 1914 was hij er buitengewoon gezant en gevolmachtigd minister), in 1919 in Warschau en in 1921 in Boedapest. Revue roumaine d'histoire 38 (2001), Académie de la République populaire roumaine.
Van Ypersele de Strihou was van 1926 tot 1935 buitengewoon gezant en gevolmachtigd minister bij de Heilige Stoel. In 1931 wees hij paus Pius XII op de negatieve houding van de Duitse bisschoppen tegenover de NSDAP. Hubert WOLF, Papst & Teufel. Die Archive des Vatikan und das Dritte Reich, 2008, 157.
Literatuur Gaston BRAIVE en Istvan MONDOVITS, 'Le corps diplomatique et consulaire belge en Italie (1830-1914)', vol. 3, in Risorgimento. Bulletin semestriel publié par le comité belge de ristituto per la Storia del Risorgimento italiano 13, nr. 1, 1970, 89-90.
Categorie:Belgisch ambassadeur