Dirk Hendrikx (Hamont, 26 juni 1965) is een Belgisch acteur, mimespeler, theatermaker en plastisch kunstenaar.
Levensloop Hendrikx studeerde aan het instituut voor Vorming voor Mimisch Theater, onder Lukas Vandenabeele in Gent, maar vertrok al snel naar Parijs om zijn studies verder te zetten aan l'École de Mime Corporel Dramatique de Paris onder leiding van Etienne Decroux. In 1987 vervolgde hij zijn opleiding bij Theatre de l'Ange Fou onder leiding van Steve Wasson en Corinne Soum – de twee laatste assistenten van Entienne Decroux. Daar ontmoette hij M.A. Stokes, een jonge dichter van The King's School (Canterbury), Robert Bennett, Ulricke Koennecke en Guillaume Panneau. Deze groep deelde dezelfde belangstelling voor het werk van kunstenaars zoals Edward Gordon Graig en Tadeusz Kantor.
Theater Company Maquette In 1989 vertrok Hendrikx naar Sandwich, Kent, waar hij samen met Stokes, Bennett, Koennecke en Panneau Theater Company Maquette oprichtte. Ze huurden er een boogschuur, die als atelier, studio en verblijf ingericht werd, waar ze in december 1989 Cartels Primitifs en Cylindre Non-Ligné opvoerden voor familie en vrienden.
Na een residentie in De Fabriek in Eindhoven, volgde de uitvoering van Lily of Quex (A Masque), een theatervoorstelling gebaseerd op de poëzie van M.A. Stokes, gecombineerd met een dubbelprojectie van de film Lily of Quex, die eerder in Cumbria, Kent en het Powell-Cotton Museum in Birchington opgenomen was.
In 1993 begon Maquette aan de theatervoorstelling Dead Lead (forget me) Nod, die later dat jaar in GC De Kriekelaar werd opgevoerd.
aXiXa Na het uiteenvallen van Maquette in 1999 en de scheiding van zijn partner vertrok Hendrikx naar Zuid-Amerika, waar hij samen met Jan Bultheel het Achuarvolk in Ecuador bezochten. Tijdens deze reis filmde Jan Bultheel Irair, een experimenteel reisverhaal met Hendrikx in de hoofdrol.
Terug in Brussel ging Hendrikx verder onder de naam Maquette X.XX. Hij werkte er met verschillende artiesten uit diverse disciplines en deed een performance in het S.M.A.K ter gelegenheid van de heropening ervan.
Eind 2000 kreeg Hendrikx van de uitbater van b-space.be de kans om er elke maand een nieuwe performance te geven, 'onthullingen' genaamd. Iedere maand onthulde Hendrikx een nieuwe film in een nieuwe performance en een nieuwe wandelstok. De aanvankelijk weinig bezochte eerste voorstellingen werden al snel evenementen met tientallen toeschouwers. Maquette X.XX speelde gedurende tien maanden de volgende stukken:
Shaman Me - augustus 2000 A Couteaux Tires Me - september 2000 Dimi Dium me - oktober 2000 Take Me In- november 2000 A'nima Me - december 2000 Frame Me - januari 2001 Djinn Me - februari 2001 Bull Me - februari 2001 Adam Adem Me - maart 2001 In Me - april 2001
Deze serie werd gepresenteerd onder de naam "Shame on Me" gedurende het KunstenfestivalDesArts van 2001 in de vorm van The Womb -, een bolvormig eenpersoonsbioscoop waarin de films op verzoek geprojecteerd werden.
Terwijl Shame on Me op een tentoonstelling in Winterslag stond, werkte aXiXa aan Jabberwocky: The Hunting of the Snark, een corporele studie die uitmondde in Bootsrecht, een voorstelling die gepresenteerd werd op het festival Zomer van Antwerpen.
In 2004 startte Hendrikx aan een samenwerking met Praga Khan voor hun jubileumtournee The Next Dimension.
Drift In 2005 en 2006 werkte Hendrikx samen met Benny Vandendriessche aan een project gebaseerd op de choreografie en artistiek materiaal van Hendrikx. Ze vonden het geld om het scenario te ontwikkelen en vertrokken naar de Verenigde Staten om er in de woestijn proefopnamen te maken. In Tom Schoepen, de jongste zoon van Bobbejaan Schoepen, vond het duo de middelen om de film Drift te maken, met in de hoofdrollen Dirk Hendrikx en Lieve Meeussen. De film won prijzen op het Busan International Film Festival en de filmfestivals van Gent, Praag, Vilnius, Leeuwarden en San Francisco.
Aard Hendrikx begon in 2014 te werken onder de identiteit Aard. Deze keuze resoneerde beter met zijn sterke connectie met de aarde, vond hij, en verwijst ook naar de aard (het wezen) van een persoon. De naam omvat de fataliteit en de schoonheid van het leven. Aan de andere kant van het spectrum bevindt zich Zund (zoals in "Het is zund dat hij er bij was"), de CeremonieMeester, de Rede, het Geweten, de Verbinding naar de Wereld. Zund observeert en becommentarieert, maar interageert slechts zelden.
KunstenFestivalDesAards In 2014 diende Hendrikx een nieuwe applicatie in bij het KunstenFestivalDesArts, maar deze werd niet weerhouden. Teleurgesteld en ook beledigd en boos stampte Hendrikx het KunstenfestivalDesAards uit de grond. Gedurende drie weken werd de Antoine Dansaertstraat in Brussel het speelterrein van Hendrikx en zijn ploeg. Muziekoptredens, impromptu performances in etalages, voordrachten en tentoonstellingen – telkens gecureerd door Hendrikx – verrasten de toevallige passanten en bezoekers van de participerende winkels, cafés en restaurants. Er was zelfs een KunstenFestivalDesAards pop-upwinkel waarin T-shirts, spelletjes, juwelen, objecten en grafische werken van en over Hendrikx te koop werden aangeboden.
Categorie:Belgisch acteur Categorie:Belgisch theaterproducent