thumb|upright=1|Het Indianenterritorium (rood gemarkeerd) in 1834 Indianenterritorium (Indian Territory en Indian Territories) is een term die in het algemeen een zich ontwikkelend landgebied beschrijft dat door de overheid van de Verenigde Staten werd gereserveerd voor de herhuisvesting van inheemse Amerikanen die de oorspronkelijke indiaanse titel op hun land bezaten als een onafhankelijke natiestaat. Het concept van een Indianenterritorium was een resultaat van het 18e- en 19e-eeuwse beleid van de Amerikaanse federale overheid om indianen te verwijderen. Na de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) was het beleid van de Amerikaanse regering gericht op culturele assimilatie. Het was dus geen traditioneel grondgebied voor de stammen die zich erop vestigden.Everett, Dianna. “http://digital.library.okstate.edu/encyclopedia/entries/I/IN018.html Indian Territory De algemene grenzen werden vastgesteld door de Indian Intercourse Act van 1834. Het territorium lag in het centrum van de Verenigde Staten.
Indianenterritorium ging later verwijzen naar een ongeorganiseerd gebied waarvan de algemene grenzen aanvankelijk waren vastgesteld door de Nonintercourse Act van 1834 en was de opvolger van de rest van het Missouriterritorium nadat Missouri de status van staat had gekregen. De grenzen van het Indianenterritorium werden kleiner toen verschillende wetten werden aangenomen door het Congres om georganiseerde gebieden van de Verenigde Staten te creëren. De Oklahoma Enabling Act van 1906 creëerde de staat Oklahoma door Oklahomaterritorium en Indianenterritorium samen te voegen, een ongeorganiseerd onafhankelijk gebied als zodanig te annexeren en te beëindigen en de stammen en inwoners formeel in de Verenigde Staten op te nemen.thumb|upright=1|Een U.S. Department of Interior-kaart van het territorium in 1879Vooraleer de staat Oklahoma bestond was het Indianenterritorium vanaf 1890 de gezamenlijke territoriale bezittingen van de Cherokee, Choctaw, Chickasaw, Creek, Seminole en andere ontheemde Oost-Amerikaanse stammen. Indiaanse reservaten blijven binnen de grenzen van Amerikaanse staten, maar zijn grotendeels vrijgesteld van de jurisdictie van de staat.
De term “indiaans land” wordt gebruikt om land aan te duiden dat onder controle staat van inheemse volken, waaronder indiaanse reservaten, trustgronden op Oklahoma Tribal Statistical Area, of, meer terloops, om overal te beschrijven waar grote aantallen inheemse Amerikanen wonen.
Beschrijving en geografie thumb|upright=1|Een kaart van de geleidelijke ontsluiting van het Oklahomaterritorium en het Indianenterritorium, die in 1907 werden samengevoegd tot de staat Oklahoma Terwijl het Congres verschillende organische wetten aannam die een weg baanden voor staatsvorming voor een groot deel van het oorspronkelijke indiaanse land, nam het Congres nooit een organische wet aan voor het Indianenterritorium. Het was nooit een georganiseerd gebied van de Verenigde Staten. In het algemeen konden stammen geen land verkopen aan niet-indianen. Verdragen met de stammen beperkten de toegang van niet-indianen tot stamgebieden; indiaanse stammen hadden grotendeels zelfbestuur, waren suzereine naties, met gevestigde stambesturen en gevestigde culturen. De regio had nooit een formele regering tot na de Amerikaanse Burgeroorlog.
Na de Burgeroorlog herschreef de Southern Treaty Commission verdragen met stammen die de kant van de Geconfedereerde Staten van Amerika kozen, waardoor het grondgebied van de Vijf geciviliseerde stammen werd verkleind en er land beschikbaar kwam voor hervestiging van prairie-indianen en stammen uit het midwesten van de Verenigde Staten. name=“EOHC-STC”>Pennington, William D. Encyclopedia of Oklahoma History and Culture. “Reconstruction Treaties.” Retrieved February 16, 2012. Deze herschreven verdragen bevatten bepalingen voor een territoriale wetgevende macht met evenredige vertegenwoordiging van verschillende stammen.
Na verloop van tijd werd het Indianenterritorium teruggebracht tot wat nu Oklahoma is. De Oklahoma Organic Act van 1890 verkleinde het tot het land dat werd bezet door de Vijf geciviliseerde stammen en de stammen van het Quapaw Indian Agency (aan de grenzen van Kansas en Missouri). Het resterende westelijke deel van het voormalige Indianenterritorium werd het Oklahomaterritorium.
De Oklahoma Organic Act paste de wetten van Nebraska toe op het georganiseerde Oklahoma Territory en de wetten van Arkansas op het nog ongeorganiseerde Indianenterritorium, omdat jarenlang de federale U.S. District Court aan de oostelijke grens in Fort Smith strafrechtelijke en civiele jurisdictie had over het territorium.
Geschiedenis Indianenreservaat en de Louisiana Purchase
thumb|upright=1|The Louisiana Purchase (wit gemarkeerd), een van de historische territoriale toevoegingen aan de Verenigde StatenHet concept van een Indianenterritorium is de opvolger van het Britse Indianenreservaat van 1763, een Brits-Amerikaans territorium dat werd opgericht door de Koninklijke Proclamatie van 1763 waarin land werd gereserveerd voor gebruik door de inheemse Amerikaanse stammen. De proclamatie beperkte de vestiging van Europeanen tot land ten oosten van de Appalachen. Het territorium bleef actief tot het Vrede van Parijs dat een einde maakte aan de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog en het land werd afgestaan aan de Verenigde Staten. Het Indianenreservaat werd langzaam kleiner via verdragen met de Amerikaanse kolonisten en na de Britse nederlaag in de Onafhankelijkheidsoorlog werd het reservaat genegeerd door Europese Amerikanen, kolonisten die langzaam uitbreidden naar het westen.
Ten tijde van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog hadden veel inheemse Amerikaanse stammen langdurige relaties met de Britten en waren ze loyaal aan het Groot-Brittannië, maar ze hadden een minder ontwikkelde relatie met de Amerikaanse kolonisten. Na de nederlaag van de Britten in de oorlog vielen de Amerikanen twee keer het Ohio Country binnen en werden twee keer verslagen. Uiteindelijk versloegen ze de Indiaanse Western Confederacy bij de Slag van de Fallen Timbers in 1794 en legden ze het Verdrag van Greenville op, dat het grootste deel van wat nu Ohio is, een deel van het huidige Indiana en de gebieden die het huidige Chicago en Detroit omvatten, aan de United States federale regering overdroeg.
De periode na de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog was er een van snelle westerse expansie. De gebieden die bezet werden door inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten werden Indian country genoemd. Ze werden onderscheiden van “unorganized territory” omdat de gebieden bij verdrag waren vastgelegd.
Frans Louisiana In 1803 stemden de Verenigde Staten ermee in om de aanspraak van Frankrijk op Frans Louisiana te kopen voor in totaal $15 miljoen (minder dan 3 cent per 4046 m²).
President Thomas Jefferson twijfelde aan de wettigheid van de aankoop. Robert R. Livingston, de hoofdonderhandelaar van de aankoop, was echter van mening dat het 3e artikel van het verdrag van de Aankoop van Louisiana aanvaardbaar zou zijn voor het Amerikaans Congres. In het 3e artikel stond onder andere: . Dit verplichtte de Amerikaanse regering tot “de uiteindelijke, maar niet tot de onmiddellijke, toelating” van het territorium als meerdere staten, en “stelde haar opname in de Unie uit tot het genoegen van het Congres”.
Na de aankoop van Louisiana in 1803 zagen president Thomas Jefferson en zijn opvolgers veel van het land ten westen van de Mississippi als een plek om de indianen te hervestigen, zodat blanke kolonisten vrij zouden zijn om in het land ten oosten van de rivier te wonen. De wet op het verwijderen van indianen werd het officiële beleid van de regering van de Verenigde Staten met het aannemen van de 1830 Indian Removal Act, geformuleerd door president Andrew Jackson.
Toen Louisiana in 1812 een staat werd, werd het resterende gebied omgedoopt tot Missouriterritorium om verwarring te voorkomen. Arkansasterritorium, dat de huidige staat Arkansas plus een groot deel van de staat Oklahoma omvatte, werd in 1819 gecreëerd uit het zuidelijke deel van Missouriterritorium. Tijdens onderhandelingen met de Choctaw in 1820 voor het Verdrag van Doak's Stand, stond Andrew Jackson meer van Arkansasterritorium aan de Choctaw af dan hij zich realiseerde, van wat nu Oklahoma is tot Arkansas, ten oosten van Fort Smith in Arkansas. De General Survey Act van 1824 maakte een onderzoek mogelijk waarbij de westelijke grens van het Arkansasterritorium 45 mijl ten westen van Ft. Smith werd vastgesteld. Maar dit was een deel van de onderhandelde landerijen van Lovely's Purchase waar de Cherokee, Choctaw, Creek en andere stammen zich hadden gevestigd en deze indianenstammen maakten sterk bezwaar. In 1828 werd bij een nieuw onderzoek de westelijke grens van Arkansas net ten westen van Ft. Smith opnieuw bepaald. Na deze herdefinities zou de “indiaanse zone” de huidige staten Oklahoma, Kansas, Nebraska en een deel van Iowa omvatten.
Verhuizing en verdragen
Vóór de Indian Appropriations Act van 1871 was een groot deel van wat indianenterritorium werd genoemd een groot gebied in het centrale deel van de Verenigde Staten waarvan de grenzen waren vastgesteld door verdragen tussen de Amerikaanse regering en verschillende inheemse stammen. Na 1871 behandelde de federale overheid indiaanse stammen door middel van statuten; de Indian Appropriations Act van 1871 stelde ook dat “hierna geen enkele indiaanse natie of stam binnen het grondgebied van de Verenigde Staten zal worden erkend of herkend als een onafhankelijke natie, stam of macht waarmee de Verenigde Staten een verdrag kunnen sluiten: Met dien verstande dat niets van hetgeen hierin is vervat, zal worden uitgelegd als ongeldigmaking of aantasting van de verplichting van enig verdrag dat eerder wettig is gesloten en bekrachtigd met een dergelijke Indiaanse natie of stam”. name=“25 usc 71”>25 U. S.C. § 71. Indian Appropriation Act of March 3, 1871, 16 Stat. 544, 566Congress' plenary authority to “override treaty provisions and legislate for the protection of the Native Americans. United States v. City of McAlester, 604 F.2d 42, 47 (10th Cir. 1979)United States v. Blackfeet Tribe of Blackfeet Indian Reservation, 364 F.Supp. 192, 194 (D.Mont. 1973) (“[A]n Indian tribe is sovereign to the extent that the United States permits it to be sovereign - neither more nor less.”)
De Indian Appropriations Act maakte het ook een federale misdaad om moord, doodslag, verkrachting, geweld met de intentie om te doden, brandstichting, inbraak of diefstal te plegen binnen een territorium van de Verenigde Staten. Het Hooggerechtshof bevestigde de actie in 1886 in United States tegen Kagama, waarin werd bevestigd dat de Amerikaanse overheid volledige macht had over inheemse Amerikaanse stammen binnen haar grenzen met de rationalisatie dat “de macht van de algemene overheid over deze overblijfselen van een ras dat eens zo machtig was ... noodzakelijk is voor hun bescherming evenals voor de veiligheid van degenen onder wie zij wonen”. Hoewel de federale regering van de Verenigde Staten eerder de indiaanse stammen had erkend als semi-onafhankelijk, “heeft zij het recht en de autoriteit, in plaats van hen te besturen door verdragen, hen te besturen door middel van wetten van het Congres, aangezien zij binnen de geografische grenzen van de Verenigde Staten liggen ... De indianen [Native Americans] zijn geen trouw verschuldigd aan een staat waarbinnen hun reservaat kan worden gevestigd, en de staat geeft hen geen bescherming."
Reducties van gebied thumb|upright|Het Kansas-, Nebraska- en Minnesotaterritorium in 1855