Conrad Wilhelm Hase (Einbeck, 2 oktober 1818 - Hannover, 28 maart 1902) was een Duits architect. Wellicht was hij de belangrijkste vertegenwoordiger van de Noord-Duitse neogotiek, ongeveer te vergelijken met Pierre CuypersIn 1878 heeft Cuypers Hase in Hannover gesproken. Bron: A.J.C. van Leeuwen, Pierre Cuypers, architect, Waanders Uitg. Zwolle, na 2007, blz. 295. in Nederland.
Levensloop thumb|Portret van Hase, omstreeks 1845 thumb|Groepsfoto C.W. Hase met familie en collega's, op zijn 80e verjaardag in 1898.
Hase groeide op als tiende kind van een belastingambtenaar te Einbeck. Van 1834-1838 studeerde hij bouwkunde in Hannover. Omdat hij aanvankelijk geen baan kon vinden, keerde hij als 20-jarige terug naar Einbeck en hielp zijn vader met diens fiscale werk. Op advies van een leraar leerde hij het ambacht van metselaar, en trok enige tijd als Wandergeselle door geheel Duitsland. Zo leerde hij in de praktijk, hoe muren e.d. volgens verschillende bouwstijlen in elkaar zitten. Er volgde een korte studie te München en een korte periode, waarin hij opnieuw metselaar en, bij het spoorwegbedrijf van het koninkrijk Hannover, voorman-metselaar en daarna opzichter bij de bouw van stations was. Al doende ontwikkelde Hase zich tot architect; al gauw kreeg hij ook opdracht, hierin onderricht te geven; in 1851 kreeg hij een leerstoel aan het PolytechnicumDe voorloper van de Leibniz-Universiteit Hannover. te Hannover. Spoedig kreeg hij overal opdrachten, ook van het koninklijk huis van Hannover.
Conrad Wilhelm Hase is tweemaal getrouwd geweest. Zijn eerste huwelijk (1853-1865) was met Agnes Maria Cornelia Leguinia Babnigg (1828–1865), een zangeres met Hongaarse voorouders; uit dit huwelijk, dat met de dood van Agnes eindigde, werden twee dochters en één zoon geboren. Zijn tweede huwelijk, in 1867, met Ottilie Franziska Annette Amalie Berckelmann (1832–1920) bleef kinderloos. Het woonhuis, dat Hase in 1860 voor zichzelf en zijn gezin te Hannover liet bouwen, ging bij een geallieerd luchtbombardement in de Tweede Wereldoorlog verloren en is niet herbouwd.
Stijl Hase ontwikkelde een sterke voorkeur voor de baksteengotiek van het laatmiddeleeuwse Noord-Duitsland, van gestuukte muren had hij een afkeer (citaat: "Putz ist Lüge, stucwerk is een leugen"). In totaal heeft Hase ongeveer 340 gebouwen ontworpen, waaronder 100 kerkgebouwen. De gotiek beschouwde Hase als de waarlijk christelijke bouwstijl.
Afbeeldingen
Betreffende enkele naar ontwerp van Conrad Wilhelm Hase gerealiseerde of gerestaureerde gebouwen.
Medewerkers, leerlingen, navolgers (selectie) Julius Rasch (1830-1887) Edwin Oppler (1831-1880); evenals in Nederland Pierre Cuypers, ook beïnvloed door de Fransman Eugène Viollet-le-Duc Alexander Behnes (1843Te Papenburg, aan de Nederlandse grens.-1924) Wilhelm Müller (1851-1928) Johannes Franciscus Klomp (1865-1946)
Citaat Aan Conrad Wilhelm Hase wordt de volgende lijfspreuk toegeschreven:
Vrij vertaald in het Nederlands:
Eerbewijzen Hase is talrijke malen onderscheiden, o.a. met de Saksisch-Ernestijnse Huisorde (tweede klasse) in 1892, en de Orde van de Rode Adelaar in 1894. Hem werden door verschillende universiteiten eredoctoraten verleend. In veel Duitse steden en dorpen, vooral daar, waar een door Conrad Wilhelm Hase ontworpen gebouw staat, is een straat of plein naar hem genoemd.
Categorie:Duits architect Categorie:Neogotiek