miniatuur|Marie-Madeleine Guimard Marie-Madeleine Guimard (Parijs, 1743 - aldaar, 4 mei 1816) was een Franse danseres.
Carrière Guimard trad op veertienjarige leeftijd toe tot het balletgezelschap van de Comédie-Française. Op achttienjarige leeftijd vervoegde ze de Académie royale de musique. Daar bouwde ze tussen 1761 en 1789 haar carrière uit. Ze werd La Guimard of La Terpsichore genoemd of ook l'araignée ("de spin") en le squelette des Grâces ("het skelet der Gratiën"), beide vanwege haar mager figuur dat toen eerder onmodieus was. Met haar expressieve, delicate en harmonieuze stijl blonk ze uit in galante balletten gebaseerd op de Grieks-Romeinse mythologie. Met haar talent voor mime blonk ze uit in Jason et Médée (1770) en Les Caprices de Galatée (1776) van Jean-Georges Noverre, die ballet combineerde met pantomime. Ze danste ook in La Chercheuse d'esprit (1778) en Mirza et Lindor (1779) van Maximilien Gardel.
Met haar charme kreeg ze veel rijke bewonderaars, onder wie Jean-Benjamin de Laborde en Charles de Rohan, prins van Soubise. Dit maakte haar de rijkste artiest van de Académie royale de musique. Naast haar rijke minnaars had ze ook liefdesavonturen met haar collega-dansers. Bij haar woning in Pantin liet ze een theater bouwen waar ze optrad voor haar aristocratische vrienden en waar ze libertijnse stukken liet opvoeren. Ze trad er zelf soms ook op in erotische rollen. Aan de Parijse Rue de la Chaussée d'Antin liet ze vervolgens een luxueuze woning bouwen. Ook deze woning kreeg een theater, dat tot 500 plaatsen had.
In 1789, aan het einde van haar carrière, huwde La Guimard met de oud-danser, dichter en zanger Jean-Étienne Despréaux (1748-1820). Voor haar vrienden-kunstenaars, onder anderen schilder Jean-Honoré Fragonard, trad ze op als mecenas.
Ze overleed in 1816 in relatieve armoede.
Biografie door Goncourt In de tweede helft van de negentiende eeuw was er grote interesse voor artiesten uit de Verlichting. Edmond de Goncourt bracht Marie-Madeleine Guimard weer onder de aandacht met zijn biografie La Guimard, d’après les registres des Menus Plaisirs, de la bibliothèque de l’Opéra, etc., etc. (1893).
Bronnen
Categorie:Frans balletdanser