De Ketziot-gevangenis (Hebreeuws: ; Arabisch: ) of kortweg Ketziot (uitspraak: ketsiót), vaak getranslitereerd als Ktzi'ot, ook wel Qtzi'ot, Qetziot, Ketsiot of Katzi'ot), is een Israëlische gevangenis gevestigd in de Negev, in het zuiden van Israël nabij de grens met Egypte. Ketziot stond ook wel bekend als de 'Negev-gevangenis', maar inmiddels staan er in de Negev meerdere gevangenissen. Onder de Palestijnen staat het complex ook bekend als Ansar III. In Ketziot worden hoofdzakelijk Palestijnen gevangen gehouden.
Naamgeving "Ketziot" verwijst naar een militaire basis met dezelfde naam, die in 1953 op die plek werd gevestigd onder de dekmantel van een kibboets, ter verdediging tegen mogelijke aanvallen vanuit Egypte. De aanduiding "Ansar III" verwijst naar twee voormalige beruchte Israëlische legergevangenissen, respectievelijk "Ansar" het bezette Zuid-Libanon en "Ansar II" in het bezette Gaza.Israelis reopen desert camp to imprison Palestinians grabbed in West Bank sweep, Standard-Times/Associated Press, 17 apr 2002. Gearchiveerd In 1989 opende het Israëlisch defensieleger (IDF) een grote gevangenis in Khan Younis in de Gazastrook, waartoe het Rode Kruis de toegang werd geweigerd. Palestijnen noemden deze "Ansar IV".,p.9
Locatie en organisatie De Ketziot-gevangenis ligt circa 50 km zuidwestelijk van Beër Sjeva en 8 km van de grens met Egypte. Het is met 400.000 m² (40 hectare) qua oppervlakte de grootste gevangenis van Israël. Het bevindt zich in een gesloten militaire zone.
Sinds 20 oktober 2002 bevindt zich op het terrein een vestiging van de militaire rechtbank. Voor advocaten is dat zo'n 5 uur reizen vanaf de bezette Westoever.
Vanaf de opening van Ketziot in 1988 en ook na de heropening in 2002 werd het gevangenenkamp beheerd door de IDF. Op 1 maart 2006 werd de organisatie overgedragen aan de Israel Prison Service (IPS). Dit gebeurde in het kader van een nationaal beleid van de regering van Ariel Sharon, om het beheer van alle militaire gevangenissen over te dragen aan de IPS. In februari 2005 was de Megiddo-gevangenis al overgedragen en later zou de Ofer-gevangenis als derde en laatste aan de beurt komen. Ketziot werd al voornamelijk beheerd door de Militaire Politie en er waren geen plannen om er na de overdracht veel aan te veranderen, omdat de gevangenis werd beschouwd als "goed georganiseerd". De commandant van Ketziot, kolonel Avi Lev-Ari, bleef aan als plaatsvervangend commandant van Ketziot.IDF hands over Ketziot to Prisons Service, Jerusalem Post, 2 maart 2006
G4S, later afgesplitst als G1 Secure Solutions, installeerde in 2007 het hele beveiligingssysteem en verzorgt de bediening ervan.Corporate Complicity in Israeli Detention: G4S, Addameer, 2 okt 2015. GearchiveerdG1 Secure Solutions (formerly G4S Israel), Who Profits (maart 2025 bekeken)G4S Israel (Hashmira), Who Profits (15 maart 2012 gearchiveerd)
Historie 1988-1995 De Ketziot-gevangenis werd in maart 1988 geopend tijdens de Eerste Intifada en was het grootste detentiekamp van de IDF. Oorspronkelijk werd het gebouwd voor 3.000 gevangenen, in 1989 werd de capaciteit verhoogd tot 4.500, uitsluitend met tenten voor groepen van 24 personen. Dit werd in 1991 verder uitgebreid tot 7.000.B'Tselem Information sheet, update August 1, 1989 p. 3 en 8, grafiek op p. 4. Gearchiveerd Het kamp was berucht om de harde omstandigheden, waaronder overdag verzengende hitte en 's nachts bittere kou. Er werden 26 gevangenen in een tent gehouden. Mensenrechtenorganisaties spraken van mishandeling van gevangenen. More Tanks Roll Into West Bank, Associated Press/SFGate, 15 apr 2002
In 1988 klaagden gevangenen van Ketziot en het Dhahiriya detentiekamp (bij Ad-Dhahiriya) bij het Hooggerechtshof van Israël over de leefomstandigheden. In het jaar daarop bezochten rechters beide kampen en bevalen enkele verbeteringen.,p.8
In 1990 zaten in Ketziot meer dan 7.000 van in totaal minstens 9.500 Palestijnse gevangenen uit de bezette Palestijnse gebieden. Human Rights Watch (HRW) noemde het in 1991 het grootste en slechtste IDF-kamp, schijnbaar in staat om te worden uitgebreid voor onbeperkte aantallen Palestijnen. Er zat toen driekwart van alle gevangenen in legergevangenissen. Eind maart 1991 zaten er meer dan 1.200 personen in administratieve detentie, de overgrote meerderheid van alle administratief gedetineerde Palestijnen. Gevangenen van de Westoever en uit Gaza werden strikt van elkaar gescheiden gehouden. Daarnaast zaten toen ruim 1.500 Palestijnen van de Westoever in de Megiddo-gevangenis (in Regionale raad van Megiddo), waaronder ruim 1.300 zonder aanklacht en 75 jongeren.Prison Conditions in Israel and the Occupied Territories, A Middle East Watch Report, p.17-20, 66-67, 107. Human Rights Watch, apr 1991 Juli 1989 waren er volgens B'Tselem ruim 4.200 gevangenen en zou het complex na uitbreiding speciaal gereserveerd worden voor Palestijnen. Voorheen zaten er ook gedetineerde IDF-soldaten.
Na de Oslo-akkoorden in 1995 werden de meeste gevangenen vrijgelaten en in 1996 werd het gevangenenkamp gesloten. Volgens Addameer een bij het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PLFP) aangesloten Palestijnse NGO, Archive.org, Fatah 2012, Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PLFP)Aangesloten instellingen waren er tot aan de sluiting meer dan 50.000 Palestijnen opgesloten geweest.Interactieve kaart met gevangenissen en detentiecentra en beschrijvingen (klik op het kaartje). Addameer (maart 2025 bekeken). Gearchiveerd op 11 dec 2016
Vanaf 2002 Heropening in 2002 In april 2002 voerde het Israëlisch leger tijdens de Tweede Intifada een militaire invasie van steden en dorpen op de Westoever uit, volgens eigen zeggen om jacht te maken op terroristen. Bij razzia's werden ruim 4.250 Palestijnen opgepakt en vastgezet in tijdelijke detentiecentra. Circa 1.200 personen bleven gedetineerd, waarvan er bijna 400 tevoren als 'terreurverdachten' waren aangemerkt en anderen na verhoor verdacht werden. Het Ketziot gevangenenkamp werd heropend en in verschillende groepen werden gevangenen hiernaar overgebracht. De eerste groep bestond uit 310 personen, die gevangen zaten in een gevangenis in noord-Israël. Ze werden geblinddoekt en met handboeien om in bussen aangevoerd. Volgens mediaberichten waren zij tevoren in de Ofer-gevangenis verhoord, waarbij zij waren mishandeld en gemarteld. Naar verluidde, werden vingers en tenen gebroken om informatie te verkrijgen.A shameful legacy returns, Jonathan Cook, Al-Ahram Weekly, 18 apr 2002. Gearchiveerd
Inhumane omstandigheden Op 26 april was het aantal gevangenen toegenomen tot circa 500. Het kamp was toen onderverdeeld in plekken met drie tenten, elk voor 20 gedetineerden. Per plek was er een latrine met een open riool met ronddrijvende uitwerpselen, waarboven één douche was gemonteerd. Er was veel overlast van insecten. De gedetineerden hadden alleen de kleren waarin zij waren opgepakt en ze kregen geen schone kleding. Een aantal gevangenen die vanuit de Megiddo-gevangenis waren overgebracht hadden nog een stukje zeep, maar anderen uit Ofer Camp hadden niets.Israeli Criticism of Conditions for Palestinian Prisoners Mounts, Amira Hass en Moshe Reinfeld, Haaretz, 26 apr 2002.
De gevangenen werden in Ketziot uitgehongerd met weinig en slecht voedsel, dat altijd koud was. Ze kregen 's middags een bevroren schnitzel, met een tomaat, een rode peper en wat komkommer, die ze met 10 personen moesten delen. In de thee zat vaak zand. In de tenten en de latrine was geen elektriciteit en de tent was enkel verlicht met een gloeilampje van 25watt. Er waren geen batterijen voor de radio's en er was geen contact met familie toegestaan.
Mensenrechtenorganisatie Adalah diende op 1 mei bij het Israëlisch Hooggerechtshof een verzoek tot ingrijpen in. Het zei dat de gevangenen waren ondergebracht in zwarte plastic tenten. Ze moesten slapen op houten pallets met onvoldoende dekens, matrassen en kussens. In de petitie stond dat het karige voedsel vaak over de houdbaarheidsdatum was en het drinkwater niet schoon. De douches waren niet meer dan een tuinslang en de toiletten slechts open goten. Ratten en insecten zwermden volgens de petitie rond de tenten.Court Petitioned Over Prison Conditions, Haaretz, 1 mei 2002. De tentenkampen werden door aarden wallen aan het zicht onttrokken en bij de toegangsweg waren een checkpoint en zwaar bewapende wachttorens.
In november 2002 had de gevangenis vier hoofdafdelingen, die elk waren onderverdeeld in vier units met vier oude tenten, omsloten door 5 meter hoge muren. In iedere tent waren zo'n 20 tot 22 gedetineerden gehuisvest, terwijl ze eigenlijk geschikt waren voor maar 18 personen. De tenten waren ongeschikt voor het harde woestijnklimaat. De gedetineerden moesten slapen op houten planken met een dunne matras, met per unit drie onhygiënische buitentoiletten en één douche voor meer dan 60 gevangenen. Zij kregen nog altijd slecht en onvoldoende voedsel, onvoldoende verzorgingsmiddelen en geen schone kleding. Ze werden volgens een persbericht van Addameer systematisch mishandeld.Ketziot Military Prison Authorities Endanger the Lives of Palestinian Detainees: Detainees Protest Attack and Continuing Human Rights Violations. Persbericht Addameer, 4 nov 2002. Gearchiveerd Ketziot bleef de belangrijkste locatie voor het vasthouden van Palestijnen in administratieve detentie. In november 2002 zaten er volgens cijfers van Addameer inmiddels circa 850 Palestijnse administratief gedetineerden, naast nog 200 andere gevangenen.
In oktober 2002 kregen drie administratief gedetineerden onverwacht en zonder opgave van reden te horen dat zij zouden worden overgeplaatst van SectieD/4 naar de Nafha-gevangenis in de Negev. Zij weigerden vrijwillig mee te gaan. Om een dreigende vergelding voor de medegevangenen te voorkomen, lieten zij vervolgens weten toch vrijwillig mee te gaan. De gevangenisleiding stuurde desondanks toch een gewapende troepenmacht om hen gewelddadig collectief te straffen. Deze viel alle secties aan met traangas en geluidsgranaten, waarbij de tenten in SectieD met alles dat er in was in vlammen opgingen. De gedetineerden konden tijdens de aanval ternauwernood aan de vlammen ontsnappen.
2007 tot oktober 2023 In oktober 2007 zaten in Ketziot circa 2.300 Palestijnen uit Gaza en de Westoever gevangen. Op 22 oktober was er midden in de nacht plotseling een gewelddadige inval van de legereenheid "Massada""MASADA" SPECIAL OPERATIONS UNIT youtube.com, 4 januari 2015 die met gebruik van traangas en rubber- en scherpe munitie de cellen bestormde met als voorwendsel het zoeken naar binnengesmokkelde zaken, met als gevolg een dode en 15 gewonden. De IPS verklaarde dat gevangenen 10 tenten in brand hadden gestoken en bewakers hadden aangevallen. Deze zouden daarna uit zelfverdediging met "niet-dodelijke wapens" de oproer de kop hebben ingedrukt.From inside Israel's Ketziot prison, The Real News Network, 24 okt 2007 op YouTube (4:06)
De gevangenis had in 2008 drie hoofdafdelingen. SectieA bestond uit 8 afdelingen voor maximaal 120 gevangenen. Elk van die acht omvatte zes tentenkampen. SectieB bestond uit caravans of semi-mobiele ruimten, die in 2008 werden geplaatst nadat de gevangenis was afgebrand. Sectie B bevatte vier units met caravans, maar er tegenover waren er ook nog vier "gewone" tentenkampen. SectieC werd in 2007 gebouwd, aangeduid als "de kamers". Deze sectie was gebouwd voor maximaal 3.500 gevangenen, inclusief administratieve gevangenen.
Detentiecentrum voor vluchtelingen