Thomas Carmichael Hindman Jr. (Knoxville, 28 januari 1828 – Helena, 28 september 1868) was een Amerikaanse advocaat, politicus en generaal-majoor in het Zuidelijke leger tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Hij werd geboren in Knoxville, Tennessee en verhuisde later naar Mississippi. Hij diende als vrijwilliger in de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog. Daarna bouwde hij een advocatenkantoor uit en werd in 1853 verkozen als volksvertegenwoordiger in het Mississippi House of Representatives. Nadat zijn termijn gedaan was, verhuisde hij naar Helena, Arkansas om zijn politieke loopbaan verder uit te bouwen. Hij was een tegenstander van de Know-Nothingpartij en de familie Conway-Johnson, die vrijwel alles in Arkansas controleerde. In 1858 werd hij verkozen voor het federale Huis van Afgevaardigden waarin hij de slavernij en de macht van de individuele staten verdedigde.
Toen de Amerikaanse Burgeroorlog uitbrak in 1861 meldde hij zich aan bij het Confederate States Army van de Geconfedereerde Staten van Amerika. Hij richtte zijn eigen regiment op, de 2nd Arkansas Infantry Regiment. Tijdens de Slag bij Shiloh in april 1862 was hij reeds divisiecommandant en raakte hij gewond. Hindman werd bevorderd tot generaal-majoor en werd naar het Trans-Mississippi Department gestuurd waar hij de verantwoordelijkheid kreeg over Arkansas, Missouri, het Indianenterritorium en een deel van Louisiana. Zijn beleid was niet populair en miste soms een wettelijke basis, maar toch slaagde hij erin om zijn departement voor te bereiden op de oorlog. Uiteindelijk werd Hindman toch ontgeven van zijn commando, nadat de publieke opinie zich tegen hem keerde. In december 1862 werd hij verslagen bij Slag bij Prairie Grove. Hindman werd overgeplaatst naar het Army of Tennessee, waar hij de verantwoordelijkheid kreeg over een divisie en deelnam aan de Slag bij Chickamauga in september 1863 waar hij gewond raakte. Na zijn herstel kreeg hij opnieuw het bevel over een divisie en nam hij deel aan de openingszetten van de Atlantaveldtocht.
Hij raakte opnieuw gewond in de zomer van 1864 tijdens de Slag bij Kennesaw Mountain. Hij kreeg ziekteverlof en bezocht zijn familie in Texas. Toen de Zuidelijken in de lente van 1865 de oorlog verloren, vluchtte Hindman naar Mexico en keerde pas in 1867 terug naar Helena. Daar nam de draad van zijn politieke loopbaan weer op en verzette zich hevig tegen de maatregelen van de reconstructieperiode in Arkansas. Op 27 september 1868 werd hij doodgeschoten bij zijn huis door een onbekende dader. De dag erop overleed hij aan zijn verwondingen.
Vroege jaren Thomas Carmichael Hindman Jr. werd geboren op 28 januari 1828 in Knoxville, Tennessee, als voorlaatste van zes kinderen. Zijn ouders, Thomas C. Hindman Sr. en Sallie Holt Hindman, hadden Engelse en Schotse voorouders. Tijdens de Oorlog van 1812 diende zijn vader in het 39th United States Infantry. Volgens de familielegende zou Hindman Sr. de eerste blanke man geweest zijn die geboren werd in Knoxville.Neal,p.1-2 Zijn vader had zakenrelaties in Alabama en in 1841 verhuisde het gezin naar Jacksonville, Alabama. Hij deed voornamelijk zaken met de Cherokee. Dankzij het opgebouwde vertrouwen werd hij aangesteld als zaakgelastigde voor de overheid bij dit inheemse volk. Omdat zijn vader veel weg was en er weinig educatieve mogelijkheden waren in Jacksonville, verhuisde de jonge Hindman naar de staat New York, waar hij inwoonde bij familie. Hij volgde les aan de Lawrenceville Classical Institute in New Jersey. Het curriculum bestond uit Engels, Latijn en oud-Grieks waarbij de nadruk lag op spreekvaardigheid, debatteren en religieuze opvoeding.Neal,p.3-5
Hindman Jr. studeerde af in 1843 als de op een na beste van de klas.Shea (2009),p.2 Hij bracht nog enige tijd door in New York en keerde daarna terug naar zijn ouders, die ondertussen in Ripley (Mississippi) woonden.Neal, p. 3-5 Zijn vader was intussen ook een gerespecteerd politicus. Hindman Jr. had een kleine katoenplantage en studeerde rechten bij Orlando Davis.Shea (2009), p. 2 Toen de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog uitbrak in 1846 gaf hij zich op als vrijwilliger.Neal,p.8
Mexicaans-Amerikaanse oorlog Toen de Amerikaanse president James Polk 50.000 vrijwilligers onder de wapens riep voor de oorlog tegen Mexico in 1846, liet de gouverneur van Mississippi Albert G. Brown verschillende regimenten oprichten. Uiteindelijk mocht Mississippi initieel slechts één regiment onder de wapens roepen, namelijk de Mississippi Rifles, waardoor veel vrijwilligers uit de boot vielen om dienst te nemen waaronder ook Hindman Jr. Toen in november bleek dat andere staten de vooropgestelde aantallen niet konden leveren, mocht Mississippi toch een tweede regiment oprichten. Hindman en zijn broer namen onmiddellijk dienst.Neal,p.8-10 Zijn broer Robert werd afgekeurd,Neal,p.10 maar Hindman Jr. werd aangeworven als Tweede luitenant.Warner,p. 137
De basistraining van zijn regiment, de 2nd Mississippi, vond in januari 1847 plaats in kamp McClung bij Vicksburg, Mississippi. Daarna werden ze overgebracht naar New Orleans, Louisiana. Eind februari bevonden ze zich aan de monding van de Rio Grande waarna ze via Saltillo in Buena Vista aankwamen toen de slag al voorbij was. Uitgezonderd enkele kleine schermutselingen zag het regiment geen actie. De meeste slachtoffers waren te wijten aan ziekte. Hindman diende als adjudant in Mazafil vanaf 26 april tot in mei 1848.Neal,p. 11-13
Terugkeer naar Mississippi thumb|Het huis van de familie Hindman in Tippah County, Mississippi, uit de Pictorial History: Mississippi in Architecture (1937) Zijn regiment keerde in de loop van 1848 terug naar Mississippi. In mei 1849 werd zijn broer Robert Hindman gedood tijdens een ruzie door William Clark Falkner. Falkner gaf Robert de schuld omdat hij geen lid mocht worden van de Sons of Temperance, een Matigingsbeweging die tegen het overmatig gebruik van alcohol was.Neal,p. 13
Hindman trad zelf toe tot de Sons of Temperance en werd in de vroege jaren 1850 een actief lid van de beweging. Nadat hij zijn studies had afgerond bij Orlando Davis, werd hij in 1851 toegelaten tot de balie. Net zoals zijn vader raakte Hindman geïnteresseerd in de politiek.Shea (2009),p. 2 In 1851 was er een groot debat over de uitbreiding van de slavernij naar de nieuw veroverde gebieden na de oorlog met Mexico. Hindman nam deel aan de Democratische conventie om een nieuwe gouverneur te kiezen. Initieel steunde hij John A. Quitman maar toen die zich terugtrok uit de race werd hij een aanhanger van Jefferson Davis.Neal,p. 15-17 Davis verloor nipt de verkiezingen in 1851, maar werd wel verkozen in 1853. In hetzelfde jaar werd Hindman verkozen in het staatsparlement van Mississippi voor Tippah County. Hij werkte in de commissie juridische zaken. Hij lag mee aan de basis van een hervorming van de belastingen, het onderwijs en de rechtbanken.Neal,p. 17-20
Verhuis naar Arkansas In maart 1854 eindigde zijn politiek mandaat in Mississippi. Er was volgens hem te veel concurrentie en te weinig mogelijkheden.Neal,p. 21-22 Daarom besliste hij om te verhuizen naar Arkansas. Deze staat was in volle ontwikkeling en bood voor Hindman nieuwe opportuniteiten om zijn politieke loopbaan te bevorderen. Hij verhuisde in juni en vestigde zich in Helena waar hij onmiddellijk in de politiek ging.Shea,p. 2-3 Hij bouwde een advocatenkantoor uit met zijn nieuwe partner John Palmer. Op de lokale barbecue ter ere van de onafhankelijkheidsdag op 4 juli kwam het bijna tot een duel met de lokale plantage-eigenaar James L. Alcorn.Neal,p. 23 Het was enkel na bemiddeling door Patrick Cleburne en Gideon Pillow dat bloedvergieten voorkomen werd. In 1854 en 1855 hield Hindman zich voornamelijk bezig met de politieke debatten rond spoorwegen.Neal,p. 23-24
Begin 1856 besliste Hindman om zich verkiesbaar te stellen voor het 1ste congresdistrict in Arkansas voor het Huis van Afgevaardigden in Washington D.C. Tussen januari en maart hield hij overal in Kansas toespraken waarbij hij zijn standpunten tegen abolitionisme in de verf zette. Zijn tegenstander voor de Democratische nominatie was de populaire Alfred B. Greenwood. Op maandag 5 mei 1856 hield de partij zijn conventie om de kandidaat aan te duiden. Na 276 stemrondes was er op zaterdag nog altijd geen duidelijke winnaar. Hindman trok zijn kandidatuur om de eenheid binnen de partij te waarborgen. Hij steunde Greenwood tijdens zijn campagne wat niet vergeten zou worden voor de volgende verkiezingen in 1858.Neal,p. 33-36 Het was ook tijdens het jaar 1856 dat hij Mary Watkins Biscoe het hof maakte. Hoewel haar vader tegen de relatie was, trouwden ze op 11 november.Neal,p. 39 Zijn schoonvader was een rijke grootgrondbezitter, waardoor de financiële en sociale status van Hindman beter werd.Woods,p. 72
De familie Conway-Johnson Eind 1857 probeerde Hindman opnieuw een zitje te bemachtigen in het federaal congres. Hij was vrij populair bij de Democratische kiezers in Arkansas en kon met gemak de nominatie voor het 1ste congresdistrict van Arkansas binnenhalen. Tijdens de verkiezingscampagne raakte hij betrokken in een ongeluk met een koets, waarbij hij zijn been brak. Dit zou nooit volledig genezen waardoor zijn ene been 5 cm korter was dan zijn ander been. Hij moest een speciale schoen dragen om dit verschil te compenseren.Shea (2009),p. 3 Hij mankte voor de rest van zijn leven.Neal,p. 43
Sinds jaren domineerde de familie Conway-Johnson het politiek toneel in Arkansas.Dougan,p. 99 Eind de jaren 1850 begon hun invloed te tanen. In 1858 had de familie nog Hindman gesteund in zijn politieke aspiraties. Toen Hindman op een zitje in de senaat aasde, bekoelde de relatie snel. Dit zitje werd toen ingenomen door een lid van de familie, namelijk William K. Sebastian. De familie steunde Sebastian in zijn herverkiezingscampagne DeBlack,p. 9-10 waarop Hindman besloot op een eigen factie op te richten binnen de Democratische partij die hij de Old Line Democrats noemde.Dougan,p. 100 Om zijn standpunten uiteen te zetten en zijn invloed te vergroten, richtte hij de krant Old Line Democrat op in Little Rock.Woods,p. 74 Na veel intriges, moddergooien en politiek gekrakeel kon Hindman de bovenhand halen en was de macht van de familie definitief gebroken.Neal,p. 64
Amerikaanse Burgeroorlog Secessie thumb|left|upright|Een portret van Hindman begin de jaren 1860 Doorheen zijn politieke loopbaan was Hindman een sterk voorstander van de slavernij als instituut en het recht om slaven overal mee naar toe te nemen. Hij geloofde ook dat de Unie tussen de verschillende staten enkel kon behouden blijven indien slavernij behouden bleef.Neal,p. 65 Hij wilde de internationale slavenhandel opnieuw wettelijk maken in de Verenigde Staten.Neal,p. 66 Toen in 1859 de verkiezing plaats vond voor het voorzitterschap van het Huis van Afgevaardigden sloot Hindman zich aan bij Zuidelijke Democraten om een front te vormen tegen de Republikeinse kandidaat John Sherman. Sherman had een voorwoord geschreven voor een anti-slavernij boek van Hinton Rowan Helper. In januari 1860 schreef Hindman een speech met de titel "That Black Republican Bible – The Helper Book" als politiek pamflet tegen Sherman.Neal,p. 69-70 Zijn speech werd goed onthaald in de Zuidelijke staten en uiteindelijke werd de Republikein William Pennington verkozen in de plaats van Sherman. Pennington had minder uitgesproken overtuigingen betreffende slavernij.Neal,p. 71-72