Siegmien Power-Staphorst, door bekenden ook wel Stappie of Siegje genoemd (Paramaribo, 5 oktober 1947),UNESCO, NGO Acreditation, pag. 25, 30 april 2019 is een Surinaams voormalig minister, maatschappelijk werker en cultureel bestuurder. Ze was een van de twee eerste vrouwelijke ministers van Suriname en speelde een prominente rol in de vrouwenbeweging en de Afro-Surinaamse cultuur, onder meer als directeur van de Nationale Vrouwen Beweging en voorzitter van NAKS.
Biografie Jeugd en studie Siegmien Staphorst groeide op in de wijk Zorg en Hoop in Paramaribo. Haar vader had een bakkerij en haar moeder een eigen bedrijf in het maken van pom, pastei, polakbeschuit, droge koekjes en kokoskoekjes. Rond de tien tot twaalf jaar oud werkte ze al af en toe mee met haar ouders. Toen haar ouders op haar dertiende scheidden verliet haar moeder het huis. Ze moest toen meehelpen in de huishouding en nam het bedrijf van haar moeder over. Daarnaast bleef ze lessen op school volgen en kreeg ze een trofee als ijverigste leerling van de Christus Koningschool. Haar moeder wilde dat ze in Nederland studeerde en wist dit te regelen met haar broer. Hierdoor ging ze op haar vijftiende naar de Hogereburgerschool (hbs) in Nederland. Vervolgens ging ze naar de Academie voor Sociale en Culturele Arbeid in Groningen.Parbode 218, Stonfutu Siegmien Power-Staphorst (76): ‘Ik heb niet lang gewacht en ben meteen teruggekeerd naar Suriname’ (Sneak Peek), juni 2024
Maatschappelijke betrokkenheid Terug in Suriname werd ze bestuurslid van het Surinaamse Vrouwenfront (SVF) die streed voor gelijkwaardige rechten voor vrouwen.Vrije Stem, Vrouwenfront stelt eisen en bedelt niet, 16 november 1972 Ook was ze jarenlang de drijvende kracht van de Nationale Vrouwen Beweging, eerst als maatschappelijk werker en uiteindelijk tot haar pensioen als directeur.Vrije Stem, Succesvol congres van de vereniging nationale vrouwen raad over familyplanning, 4 maart 1974Parbode, Lust & Leven, 29 oktober 2010 Daarnaast zat ze in het bestuur van de Organisatie van Surinaamse Vrouwen (OSV).Vrije Stem, Over lieftallige en bevallige dames, 5 oktober 1977 In 1975 trouwde ze. Samen kregen ze drie kinderen en brachten nog vier andere groot.Waterkant, Echtpaar Power-Staphorst gehuldigd voor 50-jarig huwelijk, 8 januari 2025
Daarnaast raakte ze cultureel betrokken, met onder meer in 1972 een acteursrol in een toneelspel over de mythische spin Anansi in het Cultureel Centrum SurinameVrije Stem, Anansi '72 de held in C C S, 16 december 1972 en als jurylid tijdens het Mr. Modocontest.Vrije Stem, Het Mr. Modo contest, 6 oktober 1973 Ze was toen al betrokken bij de culturele vereniging NAKS,Vrije Stem, NAKS organiseert studiemiddag, 19 januari 1974 waarvoor ze sinds circa 2010 voorzitter is. Deze functie oefent ze nog steeds uit (stand 2025). Onder haar voorzitterschap werd tot 2012 het complex van NAKS gerenoveerdDe Ware Tijd, Ingebruikname gerenoveerd Naks-complex, 24 augustus 2012 en opende ze tijdens de 70e verjaardag van NAKS in 2017 het Eu-Frie documentatiecentrum voor de Afro-Surinaamse cultuur.Starnieuws / Caraïbisch Uitzicht, Naks opent documentatiecentrum bij 70e verjaardag, 5 mei 2017
Overheidsfunctionaris Nog bij terugkeer in Suriname werd ze beleidsmedewerker voor het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting (Sozavo). Ze had toen nog nooit beleid geschreven en evenmin met jeugdigen gewerkt. Tot haar succesvolste werk was de opzet van tien overheidscrèches die tientallen jaren erna nog steeds bestaan. Hierna werkte ze bij het ministerie voor de afdeling Onderzoek en Planning en ontwikkelde ze opbouwwerk door onder meer de bouw van buurtcentra te plannen en trainingen te organiseren voor capaciteitsversterking.
Vervolgens werkte ze voor het ministerie van Buitenlandse Zaken. Hier werkte ze aan de omzetting van verdragen, bijvoorbeeld door beurzenbeleid met Brazilië, Venezuela en Cuba vorm te geven. Ook zette ze twee opleidingen op voor juniordiplomaten. Jarenlang was ze hoofd van de unit Verenigde Naties en onderhoofd van de afdeling Internationale Organisaties.
Kortstondig minister Kort na de Sergeantencoup die in 1980 de militaire periode inluidde, behoorde zij tot de grote groep die zich van de Volkspartij afsplitste en de Revolutionaire Volkspartij oprichtte.De Waarheid, Chin A Sen omringt zich met rechtse ministers, 18 augustus 1980 Ze nam deel aan de eerste twee kabinetten: in het kabinet-Chin A Sen I (maart-augustus 1980) als onderminister voor Volkshuisvesting van het ministerie van Sozavo.Nieuwsblad van het Noorden, Kersvers kabinet beëdigd Nieuwe premier Sen: 'Suriname is ziek', 17 maart 1980 Zij en onderminister Nel Stadwijk-Kappel waren hiermee de eerste vrouwelijke ministers van Suriname.Nationaal Archief, Gespot in De Ware Tijd van augustus 1980: De eerste vrouwelijke minister van ons land, Minister van Sociale Zaken en Volkshuisvesting, mw. S. G. Powers Staphorst, 26 augustus 2021 Voor dit feit werden ze op 9 april 1980 door de OSV gehuldigd.Nationaal Archief, Vrouwenbeweging huldigt vrouwelijke ministers, 9 april 1980 Aansluitend trad ze in het kabinet-Chin A Sen II aan als minister van Sozavo.Nederlands Dagblad, President Chin A Sen vormt nieuwe Surinaamse regering, 16 augustus 1980 Na politieke onenigheid diende ze al in oktober 1980 haar ontslag in. Ze werd opgevolgd door Errol Alibux.Trouw, Alibux nieuwe minister Suriname, 25 oktober 1980 De reden was voor haar dat ze geen invloed op het regeringsbeleid kon uitoefenen. Toen de Voorlichtingsdienst naar buiten bracht dat het om persoonlijke redenen zou zijn gegaan, tekende ze protest aan bij president Henk Chin A Sen. Hij wees dit verzoek echter af.Leeuwarder Courant, Reden duister Surinaamse minister afgetreden, 6 november 1980 Na haar aftreden duurde het tot de jaren 1990 tot er weer een vrouwelijke minister aantrad.NDP, Eerste vrouwelijke ministerspost in 1980, 24 februari 2020
Onderscheidingen In 2004 werd ze onderscheiden met de Rotary Vocational Excellence Award binnen het thema menselijke ontwikkeling.Anda Suriname, Vocational Excellence Award voor Siegmien Staphorst, 19 november 2004 In de Ereorde van de Palm werd ze twee maal onderscheiden: in 2013 als Commandeur en in 2022 als Grootofficier.Kabinet van de President, Gedecoreerden
Literatuur Marilyn Aaron-Denz (2024) Siegmien Thea StaphorstDe Ware Tijd, Biografie Siegmien Staphorst: ‘Ze heeft een onuitwisbare impact gemaakt op de samenleving’, 12 november 2024
Categorie:Surinaams bestuurder Categorie:Surinaams maatschappelijk werker Categorie:Surinaams vrouwenrechtenactivist Categorie:Surinaams minister Categorie:Surinaams onderminister