Nel Stadwijk-Kappel (14 oktober 1938)Kabinet van de President, Gedecoreerden is een Surinaams voormalig verpleegster, politicus en diplomaat. Samen met Siegmien Power-Staphorst was zij in 1980 de eerste vrouwelijke onderminister van Suriname. Ze was in de jaren 1990 de Surinaamse consul-generaal in Amsterdam en in 2001 interim-ambassadeur in Den Haag.
Biografie Opleiding in Nederland Nel Kappel ging na de mulo naar de Kweekschool voor onderwijzers, maar had daar niet veel belangstelling voor. Door advertenties in de Margriet en Libelle, die ook in Suriname gelezen werden, ontdekte ze dat er in Nederland om verpleegsters werd gevraagd en besloot ze de overtocht te maken. Ze was rond 1957 in Nederland in opleiding.Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis, portretfoto, 1957 De cultuurverschillen waren groot en ze had veel heimwee. Toen ze dit aan haar vader vertelde toen hij belde, antwoordde hij: "En nu ga je karakter tonen. Je wilde niet in het onderwijs, je wilde in de verpleging, nu ga je doorzetten." Ze maakte haar opleiding af en daarna was het de bedoeling dat de verpleegsters zouden terugkeren naar Suriname, wat driekwart niet deed. Nel Kappel keerde wel terug.NPO, Zusters uit Suriname (documentaire, 2018), met Nel Kappel vanaf 2:40, 8:00, 9:25, 10:20, 14:55, 16:30, 17:58, 19:00, 21:45, 22:45, 23:45, 28:25 min.
Politiek en diplomatie Direct na de Sergeantencoup die in 1980 de militaire periode inluidde, trad zij toe tot het kabinet-Chin A Sen I (maart-augustus 1980) als onderminister voor Jeugdzaken.Jules Sedney, De toekomst van ons verleden, derde editie, 2017, pag. 224, Zij en onderminister Siegmien Power-Staphorst waren hiermee de eerste vrouwelijke ministers van Suriname.Nationaal Archief, Gespot in De Ware Tijd van augustus 1980: De eerste vrouwelijke minister van ons land, Minister van Sociale Zaken en Volkshuisvesting, mw. S. G. Powers Staphorst, 26 augustus 2021 Voor dit feit werden ze op 9 april 1980 door de Organisatie van Surinaamse Vrouwen gehuldigd.Nationaal Archief, Vrouwenbeweging huldigt vrouwelijke ministers, 9 april 1980 Terug in Suriname werkte ze voor het Pedologisch instituut dat zich richt op gehandicapte kinderen.Vrije Stem, Workshop omgaan met gehandikapte kinderen Meer dan een leven van dag op dag, 21 november 1978
In 1987 en de jaren 2000 was ze als politiek adviseur voor het ministerie van Buitenlandse Zaken meermaals aanwezig bij algemene vergaderingen van VN en UNESCO.UNESCO, Provisional list of delegates, representatives and observers, 1987VN, List of delegations, 2006UNESCO, list of delegations to the sixty-fourth session of the General Assembly, 2009
Ze was sinds ten minste 1994 consul-generaal voor Suriname in Amsterdam.Amigoe, December moorden door Surinamers herdacht Politie-minister Girjasine: 'Onderzoek is niet van de baan', 9 december 1994 In 2001 nam ze als ze interim-ambassadeur in Den Haag waar, in de periode tussen de pensionering van ambassadeur Evert Azimullah en diens opvolging door Edgar Amanh.Reformatorisch Dagbladhttps://www.rd.nl/oud/010105home.html?pg=bui%2F010105bui01.html Onderzoek in Suriname naar corruptie], 5 januari 2001
In 2005 was ze de voorzitter van de commissie die de viering van 30 jaar staatkundige onafhankelijkheid organiseerde.Niba Suri Magazine, 30 jaar staatkundige onafhankelijkheid, 5 november 2005
Persoonlijk Ze is de moeder van de musicus Etienne Stadwijk.Dagblad Suriname, Suripop XVII brengt veel nieuws, 5 juli 2012
Onderscheidingen Nel Stadwijk-Kappel werd twee maal door de regering onderscheiden: in 2004 als Commandeur in de Ereorde van de Gele Ster en in 2020 als Commandeur in de Ereorde van de Palm. In 2021 was ze een van de gedecoreerden als Tranga Uma (Sterke Vrouw) door Stichting Vrouwen Politieke Alliantie Suriname.VPAS, Gedecoreerden, 11 maart 2001
Categorie:Surinaams onderminister