thumb|400px|Pater Maur, Etienne van Doorslaer Etienne van Doorslaer de ten Ryen (Saint-Rémy-lès-Chevreuse, 1 oktober 1925 – Brugge, 1 februari 2013) was een Belgische kunstschilder. Hij was een vertegenwoordiger van de abstracte kunst.
Levensloop Etienne van Doorslaer werd geboren in een gezin van Landbouwers, later bloementelers, in een dorp in de buurt van Versailles. Het gezin kwam in 1926 naar Vlaanderen en vestigde zich in Gontrode bij Melle. Hij studeerde van 1942 tot 1949 aan het Sint - Lucas instituut te Gent, in de afdeling decoratieve sierkunsten. Naast tekenen en schilderen kreeg ook architectuur en beeldhouwkunst aandacht. Het was de tijd van een generatie waarin veel talent zich ontplooit. Dan Van Severen (1927), Jef Boudens (1926) en Arno Brys (1928) waren studiegenoten. thumb|Atelier Pater Maur In 1951 maakte Van Doorslaer zijn intrede in de abdij Sint - Andries in Zevenkerken bij Brugge, waar hij als monnik de kloosternaam pater Maur aannam, en filosofie en theologie studeerde. Tijdens het decennium waarin de priesterstudie primeert werd de kunst niet vergeten. Hij tekende en maakte gouaches telkens hij de gelegenheid kreeg. Hij werd priester gewijd in 1958 en kreeg als taak het pastorale werk te bestuderen te Parijs. Van 1959 tot 1961 verbleef Etienne van Doorslaer in Parijs waar hij in aanraking kwam met de moderne kunst. Hij zag er de lyrische abstractie van de école de Paris met Jean Bazaine, Alfred Manessier en Serge Poljakoff, het abstract expressionisme van Jackson Pollock, de fijnzinnige poëzie van Paul Klee, de strenge geometrische ordening van August Herbin en Frank Stella en de donkere monochromie van Ad Reinhardt. Van Doorslaer kwam in contact met Alberto Magnelli waar hij affiniteit mee voelde. Te Parijs maakte hij werken die een verstilde puur visuele dichterlijkheid uitdrukken, waarin maat, vlakverdeling, verhouding en subtiele kleurrelaties het beeld bepalen. De Italiaanse schilder Alberto Magnelli gaf Etienne van Doorslaer de raad om olieverf te gebruiken in plaats van gouache.
Vanaf 1963-1964 schilderde Etienne van Doorslaer monochrome schilderijen. Het belang van het centrum werd daarin geaccentueerd door verdichting van de schildertoets of door andere variaties in de verfbehandeling. Het contact met Dan Van Severen werd in het midden van de jaren zestig intenser. Eind 1965, tijdens een verblijf van Etienne van Doorslaer voor tien maanden in de Verenigde Staten, kon Dan Van Severen het ruime atelier van de monnik gebruiken.ETIENNE VAN DOORSLAER-Art Abstrait artabstrait.be
In 1966 evolueerde het werk van Etienne van Doorslaer tot drie essentiële wijzigingen met de periode er voor: elke variatie van toetsen hield op voor een ononderbroken en monochrome materie aanbreng. De kleurcombinaties maakten definitief plaats voor de beperking van witten en grijzen. Het schildervlak kreeg een aanzet van lijnen als een vlakke geometrische compositie. De keuze voor de opbouw op basis van het rooster, het modernistische compositietype bij uitstek, was een beslissende stap. De Grijzen stelde Etienne van Doorslaer samen door wit te breken met rood, oker, blauw en soms ook groen. Het rooster was bij Van Doorslaer een groep van gelijke of met elkaar verwante geometrische grondvormen. Het rooster werd op het doek getekend met houtskool. Sporen van deze aanzet met houtskool blijven zichtbaar na het aanbrengen van de verf. Het zijn de bouwstenen en de beeldtaal waarmee Etienne van Doorslaer de volgende jaren heeft gewerkt.
Met belangstelling volgde van Doorslaer de activiteiten van de Plus-Groep in Gent. Wanneer de Galerie Plus-Kern werd opgericht vond zijn werk er weerklank en werd het vanaf 1969 geëxposeerd.Jaak Fontier. Etienne van Doorslaer. Ons Erfdeel. Jaargang 31: DBNL
In 1994 verscheen bij Stichting Kunstboek Brugge, de monografie Maur-Etienne van Doorslaer.Maur-Etienne van Doorslaer-Skb-stichtingkunstboek.com
In de bibliofiele uitgave 4 x vier, gerealiseerd in opdracht van Adam de Eerste en Octave de Achtste, die verscheen in de maand januari van het jaar 2010, bevestigt Etienne van Doorslaer de weg die hij in 1966 koos, met het citaat: 'Ik probeer in het aanzetten van / de lijnen een wereld te suggereren / maar de eigenlijke diepte, / de betekenis achter de dingen / en achter de structuur, / dat is iets wat de kijker zelf moet aanvoelen'.
De verwevenheid tussen de kunstschilder Etienne van Doorslaer en de monnik pater Maur spreekt onder andere uit de vele 'brieven' die hij 'maakte'. Brieven zijn voor Etienne van Doorslaer tekeningen met houtskool of inkt op papier. Het zijn composities met lijnen in de geest van de monochrome schilderijen. Hiermede betreedt Van Doorslaer als het ware de wereld van het spreken en dit manifesteert zich in publicaties als De monastieke tuin en andere. Linda Vercauteren, Alexis Werbrouck e.a., De monastieke tuin - met illustraties van Maur-Etienne van Doorslaer, Lannoo en de Laura van Abt Poimên, 2015
Van 14 april tot en met 2 juni 2024 organiseerde De Koolputten Kunstforum vzw de tentoonstelling Introspecties - de bespiegelingen van een monnik - Maur-Etienne van Doorslaer (1925-2013) & zijn relatie tot de kunstscene na WOII.Etienne van Doorslaer: monnik en minimalist / theartcouch.be De tentoonstelling omvatte werk van kunstenaars die Van Doorslaer had ontmoet en waarvan hij een werkje koesterde op een plek in zijn atelier. Amédée Cortier, Dan Van Severen, Noël Drieghe, Bernard Sercu, Werner Cuvelier, Albert Rubens, Gaston Demey, Johan Parmentier, Yves De Smet, Ute Resch, waren kunstenaars die Maur-Etienne van Doorslaer als vriend mochten kennen.
Deze tentoonstelling werd aangevuld met werk uit de collectie van pater Fernand Vanheuverswyn OSB vriend van pater Maur.Interviews met hedendaagse kunstenaars: Interview met Etienne van Doorslaer, blogspot.com
Tentoonstellingen Etienne van Doorslaer heeft de volgende tentoonstellingen gehad.De tentoonstellingslijst is opgesteld op basis van informatie uit het archief van kunsthistorica, Christine Adam.
Individuele tentoonstellingen 1962 - Brussel, Galerie Chale 1966 - Los Angeles (USA), Comara Gallery 1968 - Brugge, Babylon 1971 - Brugge, Flat 5 1976 - Wakken, Grafiek 50 1977 - Gent, Galerij Richard 1978 - Wakken, Grafiek 50 - Antwerpen, Galerij J. Buytaert 1980 - Wakken, Grafiek 50 - Aalst, Galerie S65 1982 - Gent, Galerij Richard Foncke 1983 - Antwerpen, Galerij J. Buytaert 1986 - Antwerpen, Galerij J. Buytaert 1991 - Antwerpen, Galerij J. Buytaert 1992 - Brugge, Roussel Art Gallery - Brussel, Plus-Kern, Brussel 1994 - Gent, Huize Sint-Jacobus (Brieven) 2000 - Gent, Huize Sint-Jacobus 2001 - Waasmunster, Kerk Sonnbeke 2003 - Knokke-Heist, White-Out Studio 2005 - Zwalm (Roborst), Academie Leon - Brugge, Galerie De Witte Beer 2006 - Asse, Galerij De Ziener 2008 - Knokke, White-Out-Studio 2009 - Gent, Huize Sint-Bonaventura 2010 - Asse, Galerie De Ziener 2012 - Oostende, Galerie Tom Gerits 2016 - Brussel, Rossi Contemporary
Groepstentoonstellingen 1964 - Brussel, Oostende, Antwerpen, e.a. Kunst van heden in België 1966 - California Museum of Art, La Jolla - Los Angeles County Museum 1971 - Gent, Plus Kern 1972 - Brussel, Antwerpen, Kunstwerken verworven door de Staat 1970/71, 1975 - Sint-Martens-Latem, Galerie Georges Buysse 1978 - Wakken, Grafiek 50 - Gent, Ascese als kunst LUCA school of arts - Gent, V.M.H.K - Gent, Richard Foncke 1979 - Waregem Kultuurcentrum "... Omtrent kunstenaars" – Antwerpen, Charleroi, Biënnale van de kritiek - Menen, Recente Beeldende Kunst in West-Vlaanderen 1981 - Tielt, Galerie De Gryse, 7 x Wit 1982 - Gent, Kunstwerken verworven door de Staat in 1980 en 1981 - Leuven, European Festival of Poetry 1984 - Vichte, Hedendaagse Schilderkunst 1986 - Sint-Baafs-Vijve - André Demedshuis, 1e Biënnale Beeldend West-Vlaanderen 1987 - Brugge, Bogaerdenkapel, Vanuit het vlak 1989 - Brugge, De Lege Ruimte, Konstruktie-Filosofie-Meditatie, Zonnebeke - De Poort, Zomertentoonstelling - Brugge, Panta Rei 1990 - Vinkt, Extremen 1991 - Brugge, Roussel Art Gallery - Gent, BBL, Belgische Abstracten 1948-1968 1992 - Zonnebeke, Her-denken 1993 - Antwerpen, Atelier Vijf 1994 - Mortsel, Constructief 1996 - Torhout, Ars Sacra - Tournait, Hors limite Galerie (Tibère Bayet) - Els, Alnetum 1998 - Köln, Weiss – Galerie Stracke 1999 - Gent, Huize Sint-Jacobus, Etendues, uitgestrekt uitgestreken - Leuven, Abdij Keizersberg,Het huis van hogerhand - Nevele-Merendree, Lucas De Bruycker fine arts, abstracte schilderkunst 2000 - Hasselt, Triniteit – Doxa - Oostende, Orion Art Gallery, Rust en stilte in de kunst Hevelee, Parkabdij, Epifanie 2001 - La Louvière, Musée Ianchelevici, Art construit Belge (d'hier à demain) - Nevele- Merendree, Lucas De Bruycker fine arts, Amédée Cortier & Etienne van Doorslaer - Köln, Galerie Stracke, Weiss II 2002 - Roeselare, C.C. De Spil, Johan Parmentier, Etienne van Doorslaer, Bernard Sercu 2003 - Deurle, Grusemeyer Art gallery, Willy De Sauter & Etienne van Doorslaer - Gent, Galerij Jan Colle, Nicoline van Stapele & Etienne van Doorslaer 2004 - Machelen-Zulte, Roger Raveelmuseum, Witslag - Grimbergen, Cultuurcentrum Stombeek, opbouwend 2005 - Izegem, Sint-Tillokerk, Over tekens heen 2006 - Ieper, C.C. Westervleugel Lakenhalle, Bernard Sercu, Gilbert Swimmberghe, Etienne van Doorslaer, Jean-Paul Vanhove - Brussel, Kapellekerk, Het kruis voorbij - Gent, Orpheus Instituut, Klank-Kleur-Klank 2007 - Merendree, Galerie Lieve Lambrecht - Sint-Lievens-Esse, Sint-Livinuskapel 2008 - Kortrijk, Ter Caemer Meert Contemporary, Lore Rabaut, Peter Weiss, Jeanine Cohen, Etienne van Doorslaer 2009 - Hasselt, Cultuurcentrum, Stille Schilders 2010 - Brugge, Galerie De Witte beer, Etienne van Doorslaer en Mark Cloet - Gent, Galerij Jan Colle, Etienne van Doorslaer en Mark Cloet 2020 - Brussel, Belgian Gallery, Modern Geometric Abstract Belgian Art
Categorie:Belgisch kunstschilder