thumb|250px|rechts|herdenkingsplaat voor Lūcija Garūta in Riga Lūcija Garūta (Riga, 14 mei 1902 – aldaar, 15 februari 1977) was een Letse pianiste, dichteres en componiste. Ze is vooral bekend van het componeren van de cantate Dievs, Tava zeme deg! in 1943. Haar werk als componist bestaat voornamelijk uit programmatische muziek in een neoromantische stijl en vertoont veel invloeden van Aleksandr Skrjabin.
Leven en carrière Lūcija Garūta werd geboren in Riga (toen deel van het Keizerrijk Rusland) als dochter van een boekhouder. Van 1919 tot 1925 studeerde ze aan de Letse Muziekacademie. In 1924 studeerde ze af in de opleiding compositie bij Jāzeps Vītols, in 1925 studeerde ze af in de piano-opleiding bij Ludmila Gomane-Dombrovska. Tijdens haar studie was ze pianist-repetitor bij de Nationale Opera van Letland.
Na haar afstuderen werkte ze van 1925 tot 1926 bij Radio Riga. In 1926 nam ze een baan aan als docent muziektheorie en piano aan de Jāzeps Vītols Letse muziekschool. In 1926 en de volgende jaren zette zij haar pianostudies voort bij Alfred Cortot en Isidor Philipp haar compositiestudies bij Paul Le Flem. Nog in 1926 maakte ze haar debuut in Parijs en werd daar actief als componiste en gaf ze concerten in Parijs en Doorheen heel Letland. In 1928 begon ze met compositielessen bij Paul Dukas. Garūta trad voornamelijk op met kamermuziek, zowel als solist als als begeleider.
In 1940, kort voordat de Sovjetbezetting van Letland plaatsvond, ging Garūta compositie en muziektheorie doceren aan het Letse Conservatorium, waar ze in 1960 tot hoogleraar werd gekozen. Eind jaren veertig maakte ziekte een einde aan haar carrière als artiest, maar ze bleef wel lesgeven. In 1973 behaalde ze de titel van professor.
Lūcija Garūta stierf in 1977 in Riga (destijds Letse SSR, Sovjet-Unie) en werd begraven op de 1e bosbegraafplaats in Riga. Sinds 2002 wordt in Letland ter nagedachtenis van haar de tweejaarlijkse Internationale Jonge Pianistenwedstrijd Lūcija Garūta gehouden.
Cantate Dievs, tava zeme deg! De cantate Dievs, Tava zeme deg! (God, uw land brandt!), die Garūta in 1943 componeerde, is opgenomen in de zogenaamde "Letse Cultuurcanon" en geldt daarmee als een van de belangrijkste Letse muziekstukken ooit. De teksten werden geschreven door de dichter Andrejs Eglītis voor de wedstrijd Latvju lūgšana Dievam (Een Lets gebed tot God) van de Evangelisch-Lutherse Kerk van Kuldīga. De première vond plaats op 15 maart 1944 in de Dom van Riga met een groot koor onder leiding van Teodors Reiters. Garūta zat zelf aan het orgel. Op de geluidsopname van dit concert is ook gevechtslawaai te horen, dat vanuit de omgeving de dom binnenkomt. Tijdens de tweede Sovjetbezetting van Letland (1944/45 tot 1991) stond de cantate op de zwarte lijst, pas in 1988 werd ze in het kader van de 'Zingende Revolutie' voor het eerst sinds 6 mei 1945 weer in het openbaar uitgevoerd.
Werken Enkele geselecteerde werken zijn:
Elēģija ("Elegie") voor cello, 1922 Lūgšana ("Gebed") voor viool, 1923 Meditācija ("Meditatie") voor symfonieorkest, 1934 Manā dzimtenē ("In mijn vaderland"), symfonische variaties, 1935 Dievs, tava zeme deg! ("God, uw land brandt!"), cantate voor tenor, bariton, koor en orgel, 1943 Andante Tranquillo, pianotrio in B, 1948 Pianoconcerto in fis mineur, 1951 Zelta zirgs ("Het gouden paard"), symfonische vertelling, 1959 Meditatie voor orgel, 1970
Categorie:Lets organist Categorie:Lets componist Categorie:Lets pianist Categorie:Lets dichter