Uri Poliavich (geboren 1981, Oekraïne) is een zakenman, politicus, filantroop en de oprichter van Soft2Bet. Poliavich droeg bij aan het Joodse onderwijs wereldwijd, door zowel dagscholen als buitenschoolse programma’s voor Joodse kinderen en gezinnen te financieren.
Biografie Poliavich werd geboren in 1981. Op 14-jarige leeftijd verhuisde zijn familie naar Israël, waar hij de middelbare school afrondde en zijn verplichte driejarige militaire dienst vervulde. Tussen 2005 en 2009 behaalde hij een Bachelor of Law (LLB) in Rechten aan de Bar-Ilan Universiteit. Poliavich begon zijn carrière als advocaat en werkte voornamelijk in de commerciële en vastgoedsector.
In 2016 richtte Poliavich Soft2Bet op, een wereldwijde iGaming-aanbieder met 22 internationale licenties en meerdere gamingmerken. Hij leidde de ontwikkeling van de Motivational Engineering Gaming Application (MEGA), een gamificatie-gedreven platform dat is ontworpen om spelersbetrokkenheid en omzetgroei te vergroten.
In 2020 richtte hij samen met zijn vrouw Yael de Yael Foundation op. Vanaf 2025 is de stichting actief in 45 landen en ondersteunt zij meer dan 22.500 Joodse kinderen via onderwijsprogramma’s, zomerkampen en andere initiatieven. In 2024 werd Poliavich genoemd onder de 50 meest invloedrijke Joden ter wereld. Poliavich werkt samen met andere wereldwijde Joodse leiders, zoals Ronald Lauder, ter ondersteuning van Joods onderwijs. In januari 2025 werd hij erkend als “Executive van het Jaar” door de Global Gaming Awards EMEA 2025.
Controverses en mediacampagnes Sinds 2023 is Uri Poliavich het doelwit geweest van gecoördineerde lastercampagnes en antisemitische aanvallen die zich richtten op zijn filantropische en educatieve initiatieven.
Het artikel in EU Political Report verwees naar een rapport van de Belgische analist en voormalig inlichtingenofficier Claude Moniquet van het European Strategic Intelligence and Security Center, waarin deze campagnes werden beschreven als politiek gemotiveerde desinformatie gericht tegen Poliavich en andere Joodse ondernemers en filantropen in Europa. Volgens Moniquet waren de aanvallen gebaseerd op verzonnen beschuldigingen over zijn zakelijke activiteiten en bedoeld om zijn educatieve en humanitaire werk in diskrediet te brengen. Deze verhalen werden verspreid via digitale platforms en randmedia, vaak met antisemitische stereotypen en complottheorieën die in verschillende rechtsgebieden juridisch zijn aangevochten.
Categorie:Oekraïens politicus