Cholmschild (Duits: Kampfabzeichen für Cholm) was een Kampfabzeichen (gevechtsinsigne) die op 1 juli 1942 door een voorstel van de Generalmajor Theodor Scherer aan Adolf Hitler werd ingesteld.
Het schild was voor het Wehrmacht-personeel wat vocht tijdens de Insluiting bij Cholm aan het Oostfront tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ontwerp Het ontwerp was van de hand van de Polizei-Rottenwachtmeister Schlimmer van het Reserve-Polizei-Bataillon Cholm, met het eindontwerp van de professor Richard Klein.Williamson 2022, p.19. Het ontwerp werd door Generalmajor Theodor Scherer in het Führerhauptquartier aan de Führer gepresenteerd. De reactie van Hitler was:
Het schild is vanaf de onderkant gemeten 70 millimeter lang en 25 millimeter breed. De stoffen ondergrond was 108 millimeter lang en 58 millimeter breed. Het werd van staalplaat, later fijn zinkplaat vervaardigd.
Meestal werd het schild via het stukje stof op de achterkant aan de arm vastgenaaid, soms werd de stof verwijderd en het schild rechtstreeks op de mouw gepind.
De kleur van de achtergrond stof gaf aan tot welke militaire onderdeel de ontvanger behoorde: Groen voor Heer (landmacht) Blauwgrijs voor Luftwaffe (luchtmacht) Zwart voor Panzertruppe (gepantserde eenheden) Donkerblauw voor Kriegsmarine (marine)
Het mocht ook als miniatuurversie op burgerkleding dragen worden.
Instellingsbeschikking Op 1 juli 1942 werd in het Reichsgesetzblatt de instellingsbeschikking voor het Cholmschild gepubliceerd.Lexikon der Wehrmacht: Ärmelschild "Cholm". Geraadpleegd op 11 september 2025.
Kwalificatie voor de toekenning De kwalificatie voor de toekenning van het Cholmschild:
Wehrmacht-personeel betrokken bij de vijandelijkheden tussen 21 januari en 5 mei 1942 De uitreiking van het schild moest uiterlijk op 31 december 1942 worden aangevraagd.
Draagwijze Het Cholmschild werd op de linkerbovenarm gedragen. De achtergrond komt overeen met de militaire onderdeel. Het schild kon ook worden gedragen op alle uniformen van de nazi-partij en de organen van de Duitse staat. Op burgerkleding mocht een gereduceerde uitvoering van het schild worden gedragen op het linker revers. Soldaten met meerdere schilden (het Krimschild. Narvikschild) en Demjanskschild droeg het oudste schild op zeven centimeter van de aanhechting van de linker mouw. Het tweede schild werd vlak daaronder gedragen. Leden van de SS droegen het schild boven de SS-adelaar, tenzij er meerdere schilden ontvangen waren, dan kon deze onder de adelaar gedragen worden.
Na de Tweede Wereldoorlog Dit schild is van een hakenkruis voorzien. Als gevolg daarvan is het verzamelen, tentoonstellen en verhandelen ervan in Duitsland aan strenge wettelijke regels onderworpen.
De geallieerde mogendheden hebben na de bezetting van Duitsland het dragen van alle Duitse orden en onderscheidingen, dus ook die uit het Duitse Keizerrijk van vóór 1918, verboden. Dat verbod is in de DDR altijd van kracht gebleven. Op 26 juli 1957 vaardigde de Bondsrepubliek Duitsland een wet uit waarin het dragen van onderscheidingen met daarop hakenkruizen of de runen van de SS werd verboden. Het dragen van dit insigne werd net als het dragen van de Orde van Verdienste van de Duitse Adelaar en het Ereteken voor de 9e November 1923, de zogenaamde "Bloedorde", streng verboden. Ook het verzamelen, tentoonstellen en afbeelden van de onderscheiding werd aan strenge regels gebonden. Een aantal onderscheidingen werd ontdaan van de hakenkruizen en soms van hakenkruis en adelaar. In deze gedenazificeerde uitvoering mochten de onderscheidingen worden gedragen.Ordensjournal met afbeeldingen, p.15. Geraadpleegd op 11 september 2025 Ook met het Cholmschild is dat het geval.
Zie ook Schild (Wehrmacht) Ridderorden en onderscheidingen van nazi-Duitsland
Externe links Lexikon der Werhmacht: Ärmelschild "Cholm" TRACESOFWAR: Cholmschild
Categorie:Onderscheiding in nazi-Duitsland