alt=Adrianuscodex|miniatuur|Adrianuscodex in de preciosaruimte van de Maurits Sabbebibliotheek De Adrianuscodex is een manuscript dat een belangrijk deel van de intellectuele erfenis van Paus Adrianus VI bevat. Het volume van 526 folia op papier werd door hem eigenhandig geschreven tussen 1488 en 1510.
Dit kostbare manuscript wordt bewaard in de Maurits Sabbebibliotheek (KU Leuven).
Omwille van zijn unieke historische en academische waarde is de Adrianuscodex opgenomen in de lijst van het roerend cultureel erfgoed van de Vlaamse Gemeenschap.
Beschrijving De inhoud van het manuscript omvat een breed scala aan theologische werken, waaronder Adrianus’ commentaar op het Bijbelboek der Spreuken, zijn Quaestiones quodlibeticae en zijn Quaestiones in Quartum librum Sententiarum. Verder treft men er diverse toespraken ter gelegenheid van de doctorspromotie van enkele oud-studenten en sermones tot de Leuvense geestelijkheid in aan. Deze werken zijn van bijzonder belang omdat ze niet alleen de intellectuele ontwikkeling van Paus Adrianus VI weerspiegelen, maar ook een inzicht bieden in de theologische debatten en ontwikkelingen binnen de Leuvense universitaire gemeenschap tijdens die periode.
Geschiedenis De codex heeft lange tijd toebehoord aan de bibliotheek van het door Adrianus zelf bij testament in zijn Leuvense woonhuis ingerichte college, het Paus Adrianus VI college. Na de opheffing van dit college in 1797 kwam de codex terecht in de bibliotheek van het Grootseminarie van Mechelen. Als onderdeel van dit fonds werd de Adrianus Codex in 1969 in depot gegeven aan de Maurits Sabbebibliotheek, waar het stuk sinds 1974 wordt bewaard in de preciosaruimte als Ms 17, op een boogscheut dus van zijn originele bewaarplaats in het Pauscollege.
Referenties
Categorie:Belgisch manuscript Categorie:Latijns manuscript