Henri Adelson Quintin (Quaregnon, 17 december 1930 – Ronse, 29 juni 2023) was een Belgisch surrealistisch en naïef schilder en keramist uit Henegouwen, lokaal bekend om zijn gestileerde voorstellingen van paarden en zijn maatschappelijk geëngageerde beeldtaal.

Biografie Henri Quintin werd geboren in Quaregnon, in de Borinage, in een mijnwerkersfamilie. Zeven dagen voor zijn geboorte verongelukte zijn vader tijdens de militaire dienst door een val van zijn paard, een gebeurtenis die later een belangrijke rol zou spelen in zijn oeuvre.

Op 14-jarige leeftijd ging hij werken in de steenkoolmijnen. Tegelijkertijd volgde hij avondlessen aan de École des Métiers à caractère d'Arts in Saint-Ghislain (nu LPETH-Métiers d'Arts), waar hij onder meer les kreeg van Armand Simon en Arsène Detry. Later ontmoette hij ook Roger Somville in de marges van diens Atelier céramique de Dour (1960–1965).

Vanaf de jaren 1950 werkte Quintin als verpleger in het regionaal centrum voor psychiatrische zorg Les Marronniers in Doornik, waar hij patiënten liet experimenteren met keramiek en nieuwe materialen.

In de vroege jaren 1990 vestigde hij zich in Mont-de-l'Enclus, in de deelgemeente Amougies, waar hij tot zijn overlijden op 29 juni 2023 woonde.

Werk Schilderijen Quintin werkte voornamelijk met acrylverf op doek of hout. Naast stillevens en landschappen vormen paarden het centrale thema in zijn oeuvre. Deze verschijnen vaak in gestileerde of uitgepuurde vorm, geplaatst in dromerige, surrealistische decors, gaande van de zee tot de industriële landschappen van de Borinage.

thumb|Henri Quintin, Le manteau doré, acryl op doek, s.d., collectie Archief stad Ronse

Een terugkerend motief zijn draaimolenpaarden, die hij in uiteenlopende surrealistische settings plaatst. Deze beelden dragen vaak een maatschappijkritische boodschap uit, onder meer tegen sociale uitsluiting, discriminatie, armoede en milieuvervuiling. Zijn kunst wordt, naast het surrealisme, ook gerekend tot de naïeve kunst. thumb|Henri Quintin, La joie, acryl op doek, s.d., privécollectie

Over zijn eigen werk zei Quintin: « Mon petit cheval de manège me permet de dire ce que je veux sans faire de mal à personne. Mes tableaux peuvent être regardés avec plaisir du plus petit des enfants au plus averti des adultes. Ce ne sont pas des œuvres à clé mais on peut les regarder de diverses façons et y lire un message. »Jean-Michel Eloi, “Un cheval pour messager. Henri Quintin: itinéraire d’un peintre, du Borinage au Mont-de-l’Enclus”, in Temps libre, Sudpresse, 1 oktober 2004.

Folklore en keramiek Quintin liet zich ook inspireren door de folklore van de Kluisberg/Mont-de-l’Enclus en omgeving. Hij vervaardigde een reeks schilderijen rond de legende van de kluizenaar Liederik. In 2005 schonk hij een bas-reliëf van Liederik aan de gemeente Mont-de-l’Enclus, dat vandaag de gevel van het gemeentehuis, gelegen in deelgemeente Amougies, siert. Ter gelegenheid van deze schenking richtte een groep inwoners de Confrérie de Liedericq op; Quintin was een van de stichtende leden.Ph.D., “Une nouvelle confrérie”, in Le Courrier de l’Escaut, 20 april 2006. thumb|Henri Quintin, La légende du Mont de l'Enclus, acryl op papier, s.d., collectie Archief van de stad Ronse thumb|Henri Quintin, Liedericq avec l'enfant, acryl op doek, s.d., collectie Archief van de stad Ronse thumb|Henri Quintin, fresco van Liederik op de gevel van het gemeentehuis van Mont-de-l'Enclus in Amougies

Tentoonstellingen 2005 – Les vagabondages de mon cheval Flonflon, solotentoonstelling in het Maison des Randonneurs in Mont-de-l’Enclus, georganiseerd door de gemeente en de Cercle culturel du Pays des Collines. 2005–2016 – Deelname aan diverse open ateliers en groepstentoonstellingen, waaronder Vingt artistes au château in het kasteel van Anvaing (2015).

Publicaties en literatuur Jacky Legge, Quand l’art joue à cache-cache au MuFIm, Tournai, Tournai/Mons, Maison de la Culture – Commission des Cimetières de Tournai – Amis du MuFIm – Koma, 2022, 202 p. Jean-Michel Eloi, “Un cheval pour messager. Henri Quintin: itinéraire d’un peintre, du Borinage au Mont-de-l’Enclus”, in Temps libre, Sudpresse, 1 oktober 2004. Ph.D., “Henri Quintin, Watkyne enclusien”, in Le Courrier de l’Escaut, 15 oktober 2004. Ph.D., “Une nouvelle confrérie”, in Le Courrier de l’Escaut, 20 april 2006.

Collecties Een deel van de werken van Henri Quintin wordt bewaard in het stadsarchief van Ronse. Op enkele verdere uitzonderingen na — waaronder een aantal werken in bezit van de gemeente Mont-de-l’Enclus — bevindt het merendeel van zijn oeuvre zich in privébezit.

Stijl en thematiek Zijn stijl combineert elementen van surrealisme en naïeve kunst, waarin droom en werkelijkheid samenvloeien. Het paard fungeert als symbool voor zowel persoonlijke thema’s zoals verlies en vrijheid, als voor maatschappelijke problematieken zoals uitsluiting en milieukritiek.

Zie ook Surrealisme Naïeve kunst

Bronnen

Externe link Wikimedia Commons – beeldmateriaal van of over Henri Quintin

Categorie:Belgisch kunstschilder Categorie:Belgisch keramist Categorie:Naïeve kunst Categorie:Surrealisme Categorie:Mont-de-l'Enclus Categorie:Doornik Categorie:Quaregnon Categorie:Ronse