Petrus Josephus van Munnekrede (Delft, 19 maart 1873 – Den Haag, 24 oktober 1949) was een Nederlandse luitenant-generaal der infanterie en lid van het Hoog Militair Gerechtshof.
Loopbaan Van Munnekrede volgde zijn opleiding aan de Koninklijke Militaire Academie (1890-1894). Hij begon zijn carrière als tweede luitenant bij 4e Regiment Infanterie. Daarna bekleedde hij verschillende functie bij de Koninklijke Militaire Academie, Hogere Krijgsschool, Ministerie van Oorlog en de Generale Staf. Vanaf 1913 tot 1919 was hij leraar aan de Hogere Krijgsschool. Vervolgens volgde hij een cursus van twee jaar aan de École supérieure de guerre in Parijs. In 1925 werd hij benoemd tot directeur van de Hogere Krijsschool en in 1928 tot lid van het Hoog Militair Gerechtshof. Deze laatste functie bekleedde hij tot zijn pensionering in november 1940.
Van Munnekrede was daarnaast tot 1937 hoofdcommissaris bij het Nederlandse Rode Kruis.
Tijdens de Duitse bezetting werd Van Munnekrede op 15 mei 1942 in Breda door de bezetter krijgsgevangen genomen en geïnterneerd in Oflag XIII-B bij Hammelburg. Op 9 juli 1942 keerde hij terug uit gevangenschap.
Staat van dienst
Tweede luitenant: 1894 Eerste luitenant: 1898 Kapitein: 1910 Majoor: 1920 Luitenant-kolonel: 1924 Kolonel: 1926 Generaal-majoor: 1928 Luitenant-generaal: 1930
Onderscheidingen
Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw (1928) Ridder in de Orde van Oranje-Nassau (1920) Officier in het Legioen van Eer (1926) Medaille van het Nederlandsche Roode Kruis (1938)
Bronnen
Ministerie van Oorlog, Inventaris van de dienststaten en stamboeken der Officieren van de Koninklijke Landmacht en van de koloniale troepen in Nederland, Archief 2.13.04, Nationaal Archief, Den Haag
Categorie:Nederlands luitenant-generaal Categorie:Nederlands militair in de Tweede Wereldoorlog Categorie:Nederlands krijgsgevangene in de Tweede Wereldoorlog Categorie:Lid van het Hoog Militair Gerechtshof Categorie:Rode Kruis