Het Centraal Laboratorium voor Onderzoek van Voorwerpen van Kunst en Wetenschap (CL) in Amsterdam stelde normen op voor museale bewaarplaatsen en voor de bij conservering gebruikte materialen, en publiceerde daarnaast praktische en voorlichtende teksten over conservering.
Het laboratorium werd in 1963 opgericht. Het was opgezet naar het voorbeeld van het Institut Royal du Patrimoine Artistique (IRPA) in Brussel. Net als het IRPA, dat door Paul Coremans werd opgericht, waren de initiatiefnemers vooral natuurwetenschappers. Arthur van Schendel, later directeur van het Rijksmuseum, speelde hierbij een belangrijke rol en benadrukte het belang van interdisciplinair samenwerken tussen natuurwetenschappers, restauratoren en kunsthistorici. De oprichting van dergelijke laboratoria, gevolgd door de komst van een specifieke opleiding, gaf een belangrijke impuls aan de ontwikkeling van het restauratorenberoep en hun scholing.
In 1997 werden de Rijksdienst Beeldende Kunst, het Centraal Laboratorium en de Opleiding Restauratoren samengevoegd tot het Instituut Collectie Nederland.
Categorie:Kunstgeschiedenis Categorie:Culturele organisatie in Nederland