Roy Chukwuemeka Nnawuchi (Londen, 8 februari 1984), beter bekend onder zijn pseudoniem Dean Blunt, is een Engelse singer-songwriter, muzikant, producent en hedendaagse kunstenaar. Hij is vooral bekend om zijn solowerk, als onderdeel van het avant-gardeduo Hype Williams (met Inga Copeland) en om het hiphop-project Babyfather. Blunt was tevens ook de oprichter van de Londense rockband Graffiti Island.

Achtergrond Hoewel er weinig bekend is over zijn persoonlijke leven, heeft Blunt gezegd dat hij uit een familie in Hackney komt, die hij zelf omschrijft als "Sun-lezers, arbeidersklasse en op bepaalde vlakken nogal onwetend".

Muziekcarrière Van 2007 tot 2012 trad Blunt samen met de in Rusland geboren artiest Inga Copeland op als het elektronische duo Hype Williams. Volgens de overlevering werd de groep in 2005 opgericht als een "estafetteproject" dat om de vijf jaar van artiest zou wisselen. Omdat Blunt en Copeland zelden interviews gaven, bestonden er onder muziekjournalisten twijfels over de ware aard van het project.

De samenstelling van Hype Williams bleef onduidelijk, al is Blunts artistieke stijl duidelijk hoorbaar in latere releases. Denna Frances Glass werd afwisselend gepresenteerd als de manager van het project, of als een fictieve identiteit bedacht door Blunt en Copeland. In 2016 maakte Glass bekend dat Blunt en Copeland geen deel meer uitmaakten van Hype Williams. In 2016 kondigde Glass aan dat Blunt en Copeland niet langer deel uitmaakten van Hype Williams.

In 2011 begon Dean Blunt aan een solocarrière, waarin hij een reeks albums, EP’s en singles uitbracht. The Narcissist II (2012), The Redeemer (2013) en Black Metal (2014) kregen lovende kritieken van verschillende muziekpublicaties. Zijn eerste album met de experimentele groep Babyfather, "BBF" Hosted by DJ Escrow, werd door Tiny Mix Tapes en Resident Advisor uitgeroepen tot het beste album van 2016.

In 2018 leverde Blunt meerdere bijdragen aan A$AP Rocky’s album Testing, waaronder productie- en schrijfcredits voor “Purity” en “Gunz N Butter”, en extra vocalen op “Calldrops”. Deze samenwerking volgde op eerdere gezamenlijke nummers, zoals “Benzo Amore” van Babyfather. Sindsdien hebben de twee regelmatig opnieuw samengewerkt.

In 2024 verscheen het album Backstage Raver, een samenwerking met vaste samenwerkingspartner Joanne Robertson.

Op 1 januari 2025 volgde Lucre, een EP met Iceage -zanger Elias Rønnenfelt en producer Vegyn .

Ander artistiek werk Blunt heeft videoclips geregisseerd voor artiesten als Actress en Panda Bear .

Verder produceerde hij verschillende theaterstukken, waaronder The Narcissist (HAU1, Berlijn, 2012), Lord Knows (Le Romandie, Lausanne, 2013), I'm Just Passin Thru To Show Some Love (ICA, Londen, 2013) en Urban (ICA, Londen, 2014). In oktober 2017 ging Blunts opera Inna in première bij het Institute of Contemporary Arts in Londen. De productie werd door Blunt geregisseerd, met muziek van Mica Levi.

Ook in de beeldende kunst was Blunt actief, met tentoonstellingen als Brixton 28s, New Paintings (Space Studios) en W44VY (Arcadia Missa). In zijn boek Cîroc Boyz: Vol. 1 werpt Blunt een kritische blik op de extreme uitgavenpatronen in de high-end VIP-clubs van de hiphopscene.

Persoonlijk leven Blunt staat bekend om zijn enigmatische uitstraling en ironische humor. In 2015 bijvoorbeeld liet hij zijn bodyguard opdraven om een Philip Hall Radar Award voor hem in ontvangst te nemen.

Blunt beoefent Transcendente Meditatie en is er een uitgesproken voorstander van.

Discografie Solo Jill Scott Herring OST (2011) The Narcissist (mixtape) (2011) The Narcissist II (mixtape) (2012) The Redeemer (2013) Каменный Остров (Stone Island) (mixtape; uitgebracht als Дин Блант) (2013) Skin Fade (mixtape) (2014) Black Metal (2014) Babyfather (mixtape) (2015) Soul on Fire (EP) (2018) Zushi (mixtape) (2019) Roaches 2012–2019 (compilatie) (2020) Black Metal 2 (2021) Give Me a Moment (EP) (2023) 🖤🗑️+4 (EP) (2024) Hackney Commercial Waste (compilatie) (2024)

Als onderdeel van Babyfather UK2UK (mixtape) (2015) Platinum Tears (mixtape) (2016) "BBF" gehost door DJ Escrow (2016) 419 (mixtape) (2016) Cypher (mixtape) (2017) AUG Freestyle / MANNA (single) (2020) 1471 (enkel) (2022) Slaap het uit (single) (2023) bluey vuitton (single) (2024) teddy boi freestyle (single) (2024) NANCY Freestyle (single) (2025)

Als onderdeel van Hype Williams Han Dynasty (2009, De Stijl) Improv (2009, zelf-gepubliceerd) (met Bo Khat Eternal Troof Family Band) Infinity (2010, zelf-gepubliceerd) (met Bo Khat Eternal Troof Family Band) Untitled (2010, Carnival) Find Out What Happens When People Stop Being Polite And Start Gettin Reel (2010, De Stijl) One Nation (2011, Hippos in Tanks) Kelly Price W8 Gain Vol II (2011, Hyperdub) London 2012 (2012, zelf-gepubliceerd) 10 / 10 (2016, zelf-gepubliceerd) Guccistreams 2 (2017, zelf-gepubliceerd) Chalice (2017, zelf-gepubliceerd) Rainbow Edition (2017, Big Dada) L's (2020, World Music)

Ander The Attitude Era (verzamelalbum van niet eerder uitgebrachte nummers met Inga Copeland ) (2012) Black Is Beautiful (met Inga Copeland) (2012) Watch the Throne (met James Ferraro ) (2012) Watch the Throne 2 (met James Ferraro) (2013) Hackney vs Brixton (met Gaika) (2016) Wahalla (met Joanne Robertson) (2017) Hotep (als onderdeel van Blue Iverson) (2017) Muggy Vol.1 (producer van een compilatie op Dean Blunt's World Music imprint) (2018) Desert Sessions (met Delroy Edwards ) (2018) Backstage Raver (met Joanne Robertson) (2024) The Crying Nudes (met Fine Glindvad als De huilende naakten) (2024) Lucre (EP) (met Elias B. Rønnenfelt & Vegyn ) (2025)

Prijzen Jaar Organisatie Prijs Resultaat 2015 NME-prijs Philip Hall Radar Award [Beste nieuwe act] Winnaar

Referenties

Categorie:Londen Categorie:Experimentele muziek