Carlo Thermignon (Turijn, 10 mei 1857 - aldaar, 31 januari 1938) was een Italiaanse kunstschilder.
Biografie Thermignon werd geboren in een artistieke familie. Hij was een zoon van Pietro Thermignon, een bekende medailleur uit de 19e eeuw. Zijn broer was Delfino Thermignon, die 20 jaar lang dirigent is geweest van het koor in de San Marco basiliek in Venetië. Carlo Thermignon trouwde in 1884 met Celestina Mina. Samen kregen zij een dochter en 6 kleinkinderen. Op 80-jarige leeftijd stierf hij in Turijn.
Opleiding Thermignon studeerde aan de Academia Albertina in Turijn en kreeg lessen van onder andere Enrico Gamba en Andrea Gastaldi. Hij voltooide zijn opleiding in 1878. Na zijn opleiding verhuisde hij voor een jaar naar Rome om zijn vaardigheden te perfectioneren.
Exposities In 1880 debuteerde hij met een expositie op de 4e Esposizione Nazionale di Belle Arti in Turijn met het werk Cristo nella casa del dolore. Met het werk La corona di ieri exposeerde hij in 1881 op de Esposizione Nazionale di Milano. In 1883 werd voor het eerst het werk Beati tentoongesteld op de Esposizione di Belle Arti in Rome.
Ook na zijn dood werden werken van Carlo Thermignon geëxposeerd. In oktober 1981 vond in het Palazzo Graneri della Roccia in Turijn een tentoonstelling plaats ter ere van Carlo en Celestina Thermignon. Er werden 64 unieke werken getoond.
Van 8 maart t/m 16 mei 2010 vond in de Sala delle Bandiere van het Palazzo del Quirinale (Rome) de tentoonstelling "Kleine Vrouwen in het Quirinaalpaleis" plaats. Er werden werken tentoongesteld die de kindertijd en adolescentie van vrouwen uitbeeldden en kwamen uit kunstcollecties in eigendom van de Italiaanse staat die doorgaans niet toegankelijk zijn voor het publiek. Een van deze werken was Testa di Bambina van Thermignon. Piccole donne al Quirinale. https://palazzo.quirinale.it/mostre/2010_8marzo/8marzo_home.html
Genres Thermignon schilderde voornamelijk sacrale kunst, maar specialiseerde zich ook in het schilderen van landschappen en portretten. Hij schilderde vele landschappen in de bergen rondom Viù en Usseglio in het Valle di Lanzo en zeezichten ter hoogte van de Ligurische kust.
Sacrale fresco's en schilderwerken In 1884 werd hij gevraagd om de kerk Chiesa di San Teodoro in Genua te decoreren. Hij werd bijgestaan door zijn vrouw Celestina Mina. Het oogstte hem veel lof in de Italiaanse pers. Vervolgens schilderde hij fresco's op de koepel van de Chiesa di San Giuseppe in Turijn, en beschilderde hij de Chiesa di Nostra Signora della Neve in La Spezia. Hij zorgde ook voor de restauratie van Abbazia di San Giuliano in Genua, en schilderde o.a. het altaarstuk van Madonna met Kind en de heiligen Martinus en Biagio in de Chiesa di San Martino Vescovo in Viù.
In 1903 trok hij met zijn vrouw naar Egypte waar hij in Alexandrië de St. Catherine's Cathedral van fresco's voorzag.
Terug in Italië decoreerde hij de Chiesa di Nostra Signora del Ponte in Lavagna en de Chiesa di Gesù Adolescente in Turijn. Deze fresco's werden zeer gewaardeerd door de rector van de Salesianen. Van hem kreeg hij de opdracht om daarna het nieuwe Santuario de Maria Auxiliadora in Fortin Mercedes in Argentinië te decoreren. Hij maakte voor dit heiligdom zeven grote doeken met de belangrijkste episodes uit het leven van Maria, twee doeken met delen uit het leven van Johannes Bosco en altaarstukken en doeken over het heengaan van de heilige Jozef, de heilige Augustinus, de heilige Monica en de heilige Theresia. Dit project voltooide hij tussen 1931 en 1933.
Technieken Thermignon maakte fresco's en schilderde op hout en met olieverf op doek.
Werken La romana (suonatrice di mandolino), 1879 Lo Stagno a Pozzo Strada, 1885 Prati dei Tornetti, Viù, 1898 Il Ponte dei Molini a Viù, 1905 Cappella di San Luca a Viù, 1916 Prati a Sant'Anna, Viù, 1922 L'Orco a Sparone, 1928
Categorie:Italiaans kunstschilder