Petrus Maria (Peter) Schotting (Amsterdam, 14 november 1943 – Pueblo, 19 maart 2020) was een Nederlands schaatstrainer.
Hij was zoon van Cornelia Anna Twuiver en Johannes Antonius Schotting.Stadsarchief Amsterdam: Archiefkaart Johannes Antonius Schotting (ouders zouden tussen 1931 en 1959 in Amsterdam gewoond hebben Hijzelf trouwde met Maureen Keyes.Crematies Colorado (geraadpleegd 8 oktober 2025)
Schottings sportcarrière begon met een opleiding aan het CIOS te Overveen; hij haalde er diploma’s Atletiek en Zwemmen. Hij kon zijn militaire dienstplicht opvullen als sportinstructeur en kreeg in die periode belangstelling voor het schaatsen, die niet meer voorbij ging. Na de dienstplicht ging hij werken voor de Deventer Ysclub (D.Y,C,) en de Overijsselse jeugd. Zijn belangstelling ging uit naar de sprintafstanden 500 en 1000 meter. Hij trok met D.Y.C. wel naar het buitenland (bijvoorbeeld de schaatsbaan Medeu in Alma Ata), omdat hij vond dat de sprint maar weinig belangstelling had binnen de Koninklijke Nederlandse Schaakbond (KNSB). Hij zou genoemd zijn als trainer sprint voor het seizoen 1969-1970, terwijl hij bezig was met een studie fysiotherapie. Hij werd echter trainer bij de Oostenrijkse schaatsbond. De aanstelling gold tot en met de Olympische Winterspelen 1972 in Sapporo. Hij werkte toen ook een periode voor de Universiteit van Innsbruck. Hij vertrok naar Canada, maar kon niet opschieten met de algemene trainer aldaar. Toch begeleidde hij er de Amerikaanse schaatssters Sheila Young en de Canadese Sylvia Burka. Ook Leah Poulos trainde bij hem. Schotting was de trainer van de Amerikaanse ploeg bij de Olympische Winterspelen 1976. In de periode daarna bleef hij dat, zodat hij voor de Olympische Winterspelen 1980 Eric Heiden en Beth Heiden kon brengen. Die eerste haalde op alle vijf de afstanden de eerste plaats. Er was door die winterspelen te houden in Lake Placid eindelijk meer geld ter beschikking. Hij kon bijbaantjes, zoals sportleraar in Milwaukee, even op rust zetten. Samen met Dianne Holum bracht hij de schaatssport in de Verenigde Staten vanaf een ondergewaardeerde sport naar topsport. Er volgde daarna een mindere periode; hij kreeg de diagnose kanker, maar wist te overleven, alvorens getroffen te worden door een verkeersongeluk. Even bloeide de schaatskoorts weer op toen hij leiding kon geven aan Eric Flaim. Hij werd nog een periode manager bij de Amerikaanse schaatsbond, maar conflicten stapelden zich op.
Hij trok naar Australië om er Danny Kah en Phillip Tahmindjis te trainen en bereikte met beperkte middelen met Kah toch een zevende plek tijden het WK Allround 1991. Hij kwam weer in beeld als trainer van Nederlandse schaatsers, waaronder Rintje Ritsma, maar het ketste af. Vanwege zijn opvliegende karakter zag ook de Verenigde Staten later geen mogelijkheid meer om hem bij het schaatsen in te schakelen, enkele clinics daargelaten. Schotting moest zijn geld verdienen binnen allerlei baantjes. Toch bleef hij bekend binnen de Amerikaanse schaatssport; bij zijn crematie ging rond: Als je iets in de Amerikaanse schaatssport betekent heb je met Schotting te maken gehad.
Hij maakte zelf een eind aan zijn leven.
Categorie:Nederlands schaatscoach