Josias Pieter André Welleman (Hoedekenskerke, 3 november 1885 – Neuengamme, 12 februari 1945) was een Nederlandse verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog en directeur van het Tweede Gesticht van de Rijkswerkinrichting in Veenhuizen.
Biografie Welleman werd geboren in Hoedekenskerke als zoon van Jacobus Welleman en Elisabeth Hendrica Vroutje van Dishoeck. Hij trouwde met Adelheid Antoinette Pauline Münch, die in 1952 overleed in Baarn.
In 1924 begon Welleman te werken bij de Rijkswerkinrichting in Veenhuizen en in 1941 werd hij benoemd tot directeur van het Tweede Gesticht. In deze functie hielp hij onderduikers en betrokkenen van het verzet, waaronder Joodse vluchtelingen en piloten van neergestorte vliegtuigen.
Tweede Wereldoorlog Tijdens de Duitse bezetting dook Welleman onder vanwege zijn verzetsactiviteiten. Hij werd gearresteerd door de Sicherheitsdienst en gevangengezet in Groningen. Vlak voor het einde van de oorlog werd hij gedeporteerd naar concentratiekamp Neuengamme, waar hij op 12 februari 1945 overleed.
Herdenking
Welleman wordt herdacht in het Digitaal Monument van Vriendenkring Neuengamme en in de Gevallenen ’40–’45 database van het NIOD. Zijn naam staat vermeld op het verzetsmonument in het Noorderveld bij Veenhuizen, ter nagedachtenis aan lokale verzetsstrijders.
Categorie:Nederlands verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog