thumb|Lichtkromme van Delta Scuti Delta Scuti (δ Scuti) is de op vier na helderste ster in het sterrenbeeld Schild. Het is een veranderlijke ster en het prototype van de Delta Scuti-veranderlijken. De maximale schijnbare magnitude is ongeveer 4,71. De spectraalklasse van Delta Scuti is F2IIIp - het is een reuzenster met een afwijkend metaalgehalte (een Am-ster). Over ongeveer een miljoen jaar zal het de helderste zichtbare ster zijn (na de zon).
Ontdekking In 1900 ontdekten William Wallace Campbell en William Hammond Wright met een spectrograaf van het Lick-observatorium dat de radiële snelheid van Delta Scuti variabel is.A list of nine stars whose velocities in the line of sight are variable. In 1935 bewees Attilio Colacevich dat de periode van deze variaties, 0,19377 dagen (4,650 uur) met een amplitude van ongeveer acht kilometer per seconde, samen met helderheidsvariaties van 0,2 magnituden niet verklaard konden worden door een spectroscopische dubbelster, maar dat de variaties intrinsiek moesten zijn.On the Variable Radial Velocity of δ Scuti In 1938 werd een andere periodiciteit in de radiële snelheid ontdekt en later nog meer; in 1997 waren acht frequenties bekend.A New Pulsation Spectrum and Asteroseismology of delta Scuti. De studie van zulke frequenties in sterren wordt asteroseismologie genoemd. De verschillende frequenties worden verklaard door verschillende radiale en niet-radiale pulsaties van de ster. De straal van Delta Scuti varieert per pulsatiecyclus 0,3 tot 0,9 procent.Mode identification and seismic study of δ Scuti, the prototype of a class of pulsating stars
Messier 26 Amateurastronomen kunnen delta Scuti aanwenden als gidsster om op zoek te gaan naar de open sterrenhoop Messier 26, die zich een driekwart graad ten oostzuidoosten van delta Scuti bevindt.
Externe links
Delta Scuti and the Delta Scuti variables
Categorie:Ster in Schild Categorie:Delta Scuti-veranderlijke Categorie:Type F-reus