Martine Vonk (21 juli 1974 – 14 november 2019) was een Nederlandse milieudeskundige, die vooral in christelijke kring bekendheid genoot. Ze schreef een aantal boeken en liet een leerstoel, een stichting en een prijs na die naar haar vernoemd zijn.
Levensloop Martine Vonk studeerde sociaal-wetenschappelijke milieukunde en specialiseerde zich in hoe mensen omgaan met het milieu. In 1996 richtte ze Time to Turn op: een christelijke jongerenbeweging die aandacht vroeg voor duurzaamheid en gerechtigheid. Ze was curator bij het wetenschappelijk instituut van de ChristenUnie en voorzitter van natuurorganisatie A Rocha. Vanaf 2016 werd ze lector techniek en ethiek op de Saxion Hogeschool. Daarnaast schreef ze diverse boeken over duurzaamheid, had ze columns in het Reformatorisch Dagblad en CV-Koers en was ze een spreker. Ook zette ze zich als vrijwilliger in voor o.a. nieuwkomers, gevangenen en prostituees. In 2011 promoveerde ze met een proefschrift over de kwaliteit van leven in oude religieuze leefgemeenschappen: de amish, hutterieten, franciscanen en benedictijnen.
In 2019 overleed Martine Vonk aan de gevolgen van uitgezaaide borstkanker. Ze liet daarbij een echtgenoot en een kind achter. Na haar overlijden werd er stichting opgericht die haar naam draagt, een bijzondere leerstoel Christelijk Ecologisch Denken ingesteld aan de Theologische Universiteit Utrecht (sinds 2024 bekleed door prof. dr. David Onnekink) en wordt er tweejaarlijks een Martine Vonk-prijs uitgereikt op het GroenGelovig-congres.
Martine Vonk-prijs
Wijnand Lammers, winnaar 2023 Huize Humus, winnaar 2025
Bibliografie
Duurzaamheid: Kiezen voor kwaliteit, 2011 Sustainability And Quality Of Life: A Study Of The Religious Worldviews, Values And Environmental Impact Of Amish, Hutterite, Franciscan And Benedictine Communities, 2011 Genieten van genoeg, 2016
Categorie:Nederlands wetenschapper Categorie:Nederlands milieuactivist Categorie:Nederlands schrijver Categorie:Nederlands columnist