Samuel Preston Moore (Charleston, 16 september 1813 – Richmond, 31 mei 1889) was een Amerikaans legerarts. Na een lange loopbaan in het United States Army koos hij bij het begin van de Amerikaanse Burgeroorlog partij voor de Geconfedereerde Staten van Amerika. Hij werd aangesteld als surgeon general (of hoofdchirurg) in het Confederate States Army.
Vroege jaren Samuel P. Moore werd geboren op 16 september 1813 in Charleston, South Carolina. Hij was de zoon van Stephen West Moore en Eleanore Screvan Gilbert. Zijn vader was een vooraanstaand bankier in Charleston en was oorspronkelijk afkomstig uit Virginia. De broer van Samuel, Stephen M. Westmore, zou later ook dienen in het Zuidelijke leger. Na zijn schooltijd in verschillende publieke scholen in Charleston, volgde Samuel Moore een artsenopleiding aan de South Carolina Medical College. Hij studeerde af in 1834 en vestigde zich in Little Rock, Arkansas waar hij een dokterspraktijk opende.Allardice, p. 168.
Op 14 maart 1835 nam Moore dienst in het United States Army als assistent chirurg.Eicher(2), p. 606.Als legerarts diende hij in verschillende regio’s langs de Amerikaanse grens zoals in Missouri, Kansas, Florida en Texas. Hij huwde in 1845 met Mary Augusta Brown.Wakelyn, p. 323. Tussen 1846 en 1848 diende Moore als arts tijdens de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog. Hij raakte er bevriend met kolonel Jefferson Davis die sterk onder de indruk was van Moores vakkennis. Na de oorlog werkte Moore in verschillende forten en buitenposten van het leger en was hij ook kort werkzaam in de United States Military Academy in New York. Op 30 maart 1849 werd hij bevorderd tot majoor in het United States Army Medical Corps.
Amerikaanse Burgeroorlog Toen de spanningen stegen, die zou uitmonden in de Amerikaanse Burgeroorlog, nam Moore op 25 februari 1861 ontslag uit het United States Army. Hij keerde terug naar Little Rock waar hij zijn dokterspraktijk voortzette. Nadat ook Arkansas had gekozen voor secessie werd Moore benaderd door de nieuwe president van de Geconfedereerde Staten van Amerika en oude kennis Jefferson Davis om hem ervan te overtuigen een medisch korps op te bouwen voor het Confederate States Army. Op 16 maart werd Moore aangesteld als surgeon general van het nieuwe medische korps. Hij verving Charles H. Smith, die waarnemend hoofd was. Moore zou deze positie uitoefenen tot het einde van de oorlog.Eicher(2), p. 72. In 1863 bevond zijn hoofdkwartier zich in de Zuidelijke hoofdstad Richmond.
Zijn job werd er niet gemakkelijker op gemaakt door de Noordelijke zeeblokkade waardoor zijn dienst een voortdurend tekort had aan medicijnen en andere medische voorraden. Ook was er een chronisch tekort aan geschoold personeel. Moore tekende een kader uit met een minimumstandaard waaraan dokters en chirurgen dienden te voldoen. De beste kandidaten zette hij op sleutelposities om het medisch korps uit te bouwen. Hij ontwierp de hospitaalbarakken, die tot de dag vandaag nog gebruikt worden. Moore bracht verbeteringen aan het ambulancekorps en breidde de medicijnen uit aan de hand van planten die in de Zuidelijke Staten voorhanden waren. Deze medicijnen werden geproduceerd in laboratoria die Moore had opgezet.
Moore zette ook de krijtlijnen uit voor een examen waarbij hij het kaf van het koren wou scheiden om zo goede dokters te kunnen rekruteren. Indien de kandidaten niet slaagden voor het examen werd hij beperktere kennis toch ingezet waarbij ze dan dienst deden als ziekenhuispersoneel. Ze kregen daarna een nieuwe kans om deel te nemen aan het examen. De onbruikbare elementen werden daarna ontslagen. In 1864 richtte Moore de Confederate States Medical and Surgical Journal op. Dit was een handleiding voor artsen en chirurgen in het Zuidelijke leger waarin onder andere gedetailleerde beschrijvingen waren opgenomen om operaties uit te voeren. Deze boeken waren ook rijk geïllustreerd. Hij lag ook aan de basis van de Association of Army and Navy Surgeons of the Confederate States of America. Moore zag ook het belang in van mondhygiëne en rekruteerde tandartsen voor de verschillende hospitalen. Dit was de eerste keer dat soldaten en zeelieden toegang hadden tot deze dienst.Allardice, p. 168. Tegen het einde van de oorlog telde het Medical Departement ongeveer 3.000 medewerkers.
Latere jaren Na het einde van de oorlog keerde Moore terug naar zijn dokterspraktijk. Hij vestigde zich in Richmond. Tussen 1877 en 1883 zetelde Moore in de Richmond School Board.Wakelyn, p. 324. Hij overleed op 31 mei 1889 in Richmond en werd er begraven op het Hollywood Cemetery.
Rang De exacte rang van Moore in het Confederate States Army is onduidelijk. Toen het Medical Corps werd opgericht op 26 februari 1861 stond er in de wetteksten dat de surgeon general de graad van kolonel toegekend kreeg. Dit was dezelfde graad zoals andere diensthoofden binnen de verschillende onderdelen van het leger. Toch stelt de militaire historicus Bruce Allardice dat Moore een brigadegeneraal was en verwijst daarbij naar het Confederate Veteran magazine.Allardice, p. 168. "CV verwijst naar Moore als brigadegeneraal met benoeming in 1865." De wetgeving om de surgeon general officieel de graad van brigadegeneraal te geven, werd nooit ter stemming gebracht in het Zuidelijk parlement.
Zie ook Lijst van generaals in de Amerikaanse Burgeroorlog zonder officiële bevestiging (Confederatie)
Categorie:Amerikaans generaal Categorie:Generaal van de Geconfedereerde Staten