Sabatlo (Georgisch:) is een dorp in het uiterste oosten van Georgië, gelegen in de gemeente Dedoplistskaro van de regio Kacheti. Het dorp ligt op ongeveer 230 meter boven zeeniveau aan de rivier de Alazani en langs de Azerbeidzjaanse grens. Het is de meest oostelijk gelegen plaats van Georgië. Sabatlo heeft een Armeense meerderheid, wat besloten ligt in haar oorsprong.
Geschiedenis Sabatlo werd in 1922 opgericht, maar de locatie was al eerder bewoond. Dit blijkt onder meer uit de aanwezigheid van een oude Georgisch Orthodoxe kerk en andere archeologische vondsten. In een akker tussen het dorp en de rivier Alazani werden in 2010 delen van zuilen gevonden. Op de vindplaats werden ook de leemstenen muren met beschilderd pleisterwerk en de vloer van een gebouw gevonden. Dit en gevonden aardewerk duidden op een paleis of tempel van de Achaemeniden uit de vijfde of vierde eeuw voor Christus.
Armeense vluchtelingen Tijdens de Armeens-Azerbeidzjaanse conflicten in de periode 1918-1920 verdreven de Müsavats van de Democratische Republiek Azerbeidzjan met hulp van Ottomaanse troepen de Armeense bevolking uit tientallen dorpen van het oejezd Noech. Dit was een provincie van het voormalig gouvernement Jelizavetpol (omgeving Sheki). Het merendeel van deze vluchtelingen vestigde zich in Armenië en de Georgische streek Kacheti op de rechteroever van de Alazani.
Armeniërs uit het dorp Sabatlu in de Azerbeidzjaanse provincie Noech stichtten medio 1922 in Georgië een nieuw dorp dat zij naar hun oorspronkelijke woonplaats vernoemden, Sabatlo. Later voegden zich ook andere Armeense vluchtelingen in het dorp. In de Sovjettijd werd de nederzetting hernoemd in Tsiteli Sabatlo (Rood Sabatlo). In de jaren 80 van de twintigste eeuw werden op grote schaal "eco-vluchtelingen" uit Adzjarië in verschillende dorpen in Kacheti gevestigd, waaronder ook in Sabatlo en nabijgelegen dorpen in het grensgebied met Azerbeidzjan, zoals Samtatskaro en Pirosmani.
Sociaal-economische ontwikkeling Het dorp was tijdens de Sovjetperiode voornamelijk gericht op handel met Azerbeidzjaanse dorpen aan de overkant van de Alazani, onder meer vanwege de slechte bereikbaarheid van het ruim 60 kilometer westelijker gelegen districtscentrum Dedoplistskaro. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991 en de daarmee gepaard gaande internationale grens tussen Georgië en Azerbeidzjan verlieten bewoners geleidelijk het dorp.
De afgelegen ligging ten opzichte van Georgische economische centra en de slechte staat van de weg naar Dedoplistskaro droegen daaraan bij. Investeringen in de lokale infrastructuur en aansluiting op gas en stromend water hebben deze trend medio 2020 doen keren.
Demografie Volgens de volkstelling van 2024 had Sabatlo 326 inwoners, een krimp van 16 procent sinds de volkstelling van 2014 en ruim een derde ten opzichte van 2002. Jaar 2002 2014 2022 2024 Aantal 508 391 355 326Verantwoording data: volkstellingen 2002, 2014, en 2024.
Etniciteit Volgens de volkstelling van 2014 was bijna drie kwart van de inwoners van Armeense afkomst. Het merendeel van de rest was van Georgische afkomst (Adzjaren) met een kleine minderheid Azerbeidzjanen. In 2022 waren 300 van de 355 inwoners van Armeense afkomst en waren de overige 55 inwoners eco-migranten uit de Georgische autonome republiek Adzjarië.
Vervoer Sabatlo is verbonden met het Georgische hoofdwegennet via de binnenlandse route Sh171 naar Tsnori. De dichtstbijzijnde grensovergang met Azerbeidzjan is in Samtatskaro langs diezelfde weg.
Bronnen
Categorie:Dorp in Georgië Categorie:Kacheti